Todos los capítulos de หย่าแล้วเป็นเศรษฐีนี: Capítulo 101 - Capítulo 110

ตอนที่ 102 คลังกลางแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลงบนอาคารคลังสินค้าขนาดใหญ่ของหอม่านเซียง ลานด้านหน้าคึกคักไปด้วยคนงานที่กำลังขนกระสอบแป้ง หีบชา ลังขนม และถุงอาหารแห้งขึ้นลงเกวียนอย่างเป็นระเบียบ ธงรวงข้าวทองโบกสะบัดเหนือขบวนคาราวานที่ทยอยออกเดินทางไปยังเมืองต่าง ๆนับตั้งแต่คลังสินค้าแห่งใหม่เปิดใช้งาน ทุกอย่างดูเป็นระบบมากขึ้นการรับสินค้าเร็วขึ้นการส่งสินค้ารวดเร็วขึ้นของสูญหายแทบไม่มีอีกแต่กู้หว่านหนิงยังไม่หยุดพัฒนาเช้าวันนั้น นางกำลังตรวจสมุดรายงานจากทุกสาขาซูอวี้วางสมุดอีกหลายเล่มลงบนโต๊ะ"รายงานจากเมืองเหนือเจ้าค่ะ""ส่วนนี้จากเมืองตะวันตก""และนี่จากเมืองใต้"กู้หว่านหนิงเปิดอ่านทีละเล่มไม่นานก็ขมวดคิ้วหลิวซานที่ยืนอยู่ด้านข้างสังเกตเห็นจึงถาม"เกิดอะไรขึ้นหรือ"กู้หว่านหนิงเลื่อนสมุดทั้งสามเล่มมาวางเรียงกัน"ดูตัวเลขนี้"ซูอวี้ก้มลงอ่าน"แป้งที่เมืองเหนือใช้มากกว่าเมืองใต้""แต่ยอดขายกลับใกล้เคียงกัน"กู้หว่านหนิงพยักหน้าจากนั้นเปิดอีกหน้า"ร้านเมืองตะวันตกใช้ชาเร็วกว่าที่คาด""แต่ขนมกลับเหลือมาก"หลิวซานยังไม่เข้าใจ"เช่นนั้นมีปัญหาอย่างไร"กู้หว่านหนิงยกพู่กันขึ้นแตะโต

ตอนที่ 104 โจรคาราวานสายหมอกยามเช้าปกคลุมเส้นทางการค้าระหว่างเมืองหลวงกับเมืองชิงเหอ แสงอาทิตย์ยังไม่ทันสาดผ่านยอดไม้ ขบวนคาราวานของหอม่านเซียงก็เริ่มเคลื่อนตัวออกจากจุดพักตามเวลาที่กำหนดเกวียนสิบสองคันเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบธงรวงข้าวทองโบกสะบัดอยู่เหนือเกวียนคันนำสินค้าที่บรรทุกในวันนี้มีทั้งแป้งคุณภาพดี อาหารแห้ง ชา ขนม และเครื่องปรุงสำหรับร้านสาขาในเมืองทางเหนือหัวหน้าคาราวานนามว่าเฉินกวงขี่ม้าอยู่ด้านหน้าเขาหยิบแผนที่ที่กู้หว่านหนิงจัดทำขึ้นมาตรวจดูอีกครั้ง ก่อนเก็บเข้ากระเป๋า"อีกครึ่งชั่วยามจะถึงช่องเขาหินดำ"ชายหนุ่มที่ขับเกวียนคันแรกพยักหน้า"ตามแผนแล้ว พวกเราจะไม่หยุดที่นั่น"เฉินกวงยิ้ม"ถูกต้อง""ผ่านช่องเขาแล้วค่อยพัก"กฎทุกข้อที่กู้หว่านหนิงวางไว้ถูกจดจำอย่างขึ้นใจไม่มีผู้ใดคิดฝ่าฝืนเพราะทุกคนรู้ดีว่า ทุกกฎล้วนเกิดจากประสบการณ์และการวางแผนอย่างรอบคอบขบวนคาราวานค่อย ๆ เคลื่อนเข้าสู่ช่องเขาหินดำสองข้างทางเป็นหน้าผาสูงชันต้นไม้ขึ้นหนาทึบเสียงล้อเกวียนสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาทันใดนั้นเองเสียงหวีดแหลมดังขึ้นจากยอดเขาจากนั้นลูกธนูหลายดอกก็พุ่งลงมาปักพื้นด้านหน

ตอนที่ 106 ราชสำนักเริ่มสนใจแสงแรกของรุ่งอรุณสาดผ่านยอดกำแพงเมืองหลวง เสียงกลองยามดังขึ้นจากหอคอยทั้งสี่ทิศ ขุนนางในชุดพิธีต่างทยอยเดินผ่านประตูวังหลวงเข้าสู่ท้องพระโรงตามธรรมเนียมของทุกเช้าลานหินกว้างหน้าพระราชวังเต็มไปด้วยแถวขุนนางที่ยืนเรียงอย่างเป็นระเบียบกรมคลังกรมโยธากรมกลาโหมกรมพิธีการทุกคนต่างรอการประชุมราชการประจำวันแม้บรรยากาศจะดูสงบนิ่งดังเช่นทุกครั้ง แต่ในกลุ่มขุนนางกลับมีบทสนทนาหนึ่งที่เริ่มถูกกล่าวถึงบ่อยขึ้นชายวัยกลางคนจากกรมคลังกล่าวกับเพื่อนร่วมตำแหน่งเบา ๆ"ท่านได้ยินข่าวหรือยัง"อีกฝ่ายหันมามอง"ข่าวใด""หอม่านเซียง"ชายอีกคนเลิกคิ้ว"ร้านขายหมั่นโถวหรือ"ขุนนางกรมคลังส่ายหน้า"หากยังคิดว่าเป็นเพียงร้านหมั่นโถว""ท่านคงตามข่าวไม่ทันแล้ว"เขาหยิบม้วนรายงานขึ้นมา"ตอนนี้""กิจการของนางมีสาขาในหลายเมือง""มีคาราวาน""มีโรงเตี๊ยม""มีร้านชา""มีร้านขนม""มีโรงผลิตอาหารแห้ง""และยังสร้างคลังกลาง"ขุนนางอีกหลายคนที่ยืนอยู่ใกล้เริ่มหันมาฟังคนหนึ่งกล่าวด้วยความไม่อยากเชื่อ"ทั้งหมดนี้""สตรีคนเดียวสร้างหรือ""ใช่""ที่สำคัญ""ไม่เคยขอเงินหลวง""ไม่เคยขอแรงงานจากทา

ตอนที่ 108 การทดสอบแสงแดดยามเช้าส่องกระทบธงรวงข้าวทองที่โบกสะบัดเหนือสำนักงานใหญ่หอม่านเซียง ผู้คนยังคงต่อแถวซื้อสินค้าเช่นทุกวัน บ้างเดินทางมาซื้ออาหารแห้ง บ้างมาซื้อชา บ้างมาซื้อขนมเป็นของฝาก ขณะที่กองคาราวานกำลังขนสินค้าขึ้นเกวียนอย่างเป็นระเบียบทุกอย่างดูดำเนินไปตามปกติไม่มีผู้ใดรู้เลยว่า ในเช้าวันเดียวกันนั้น มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางออกจากเมืองหลวงพร้อมภารกิจลับชายวัยกลางคนสี่คนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าพ่อค้าธรรมดา ขี่ม้าออกจากประตูเมืองโดยไม่มีผู้ติดตาม ไม่มีตราราชการ และไม่มีสิ่งใดบ่งบอกฐานะที่แท้จริงแต่แท้จริงแล้ว พวกเขาเป็นเจ้าหน้าที่จากราชสำนักหัวหน้ากลุ่มนามว่าโจวเหวิน เป็นขุนนางกรมคลังผู้เชี่ยวชาญด้านการตรวจสอบการค้าผู้ร่วมทางอีกสามคนต่างมีหน้าที่แตกต่างกันคนหนึ่งตรวจบัญชีคนหนึ่งตรวจคุณภาพสินค้าอีกคนหนึ่งสังเกตพฤติกรรมการบริการก่อนออกเดินทาง ฮ่องเต้มีรับสั่งเพียงประโยคเดียว"จงมองด้วยตาของพวกเจ้า""อย่าเชื่อคำร่ำลือ"โจวเหวินจึงตั้งใจจะไม่เปิดเผยฐานะเขาต้องการเห็นความจริงทั้งหมดหลายวันต่อมาทั้งสี่คนเดินทางมาถึงหอม่านเซียงในช่วงสายหน้าร้านเต็มไปด้วยลูกค้าเสียงคน

ตอนที่ 110 พระราชรับสั่งรุ่งอรุณเหนือเมืองหลวงเริ่มต้นด้วยเสียงกลองจากหอคอยใหญ่ทั้งสี่ทิศ แสงสีทองสาดผ่านหลังคากระเบื้องเคลือบของพระราชวัง ขุนนางน้อยใหญ่ต่างทยอยเดินเข้าสู่ท้องพระโรงด้วยสีหน้าสำรวมวันนี้บรรยากาศต่างจากทุกวันอย่างเห็นได้ชัดหลายคนรู้ว่าฮ่องเต้ทรงเรียกประชุมเรื่องสำคัญแต่ไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัดว่าเรื่องนั้นเกี่ยวข้องกับสิ่งใดภายในท้องพระโรง เสามังกรสูงตระหง่านเรียงรายอยู่สองข้าง ม่านไหมสีทองเคลื่อนไหวเบา ๆ ตามแรงลม ขุนนางทุกกรมยืนประจำตำแหน่งของตน ขณะที่ฮ่องเต้ประทับอยู่เหนือบัลลังก์มังกรด้วยพระพักตร์สงบนิ่งหลังจากถวายบังคมเสร็จสิ้น ราชเลขาจึงเริ่มอ่านรายงานประจำวันเรื่องผลผลิตทางการเกษตรเรื่องการซ่อมแซมถนนเรื่องภาษีการค้าเรื่องความมั่นคงตามชายแดนทุกอย่างดำเนินไปตามระเบียบจนกระทั่งเสนาบดีกรมคลังก้าวออกมากลางพระโรงเขาประสานมือคารวะ"ฝ่าบาท""รายงานการตรวจสอบหอม่านเซียงเสร็จสิ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ"ทันทีที่ชื่อหอม่านเซียงถูกกล่าวขึ้น ขุนนางหลายคนก็หันมองหน้ากันในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ไม่มีชื่อใดถูกพูดถึงในวงการค้ามากไปกว่าชื่อนี้อีกแล้วกิจการที่เริ่มจากร้านหมั่นโถวเล