ตอนที่ 3/1

ปัง!

เสียงประตูห้องปิดสนั่น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของเพ่ยหรงอวี้ที่ค่อย ๆ ไกลออกไปตามทางเดิน จนสุดท้ายก็เงียบหาย

ลู่จิ่นเฉิงยังคงยืนนิ่งอยู่กลางห้อง รอจนแน่ใจว่าภรรยาจากไปพ้นระยะที่จะได้ยินแล้ว เรือนกายสูงใหญ่จึงค่อย ๆ ก้าวไปทิ้งตัวนั่งไขว่ห้างบนโซฟา มุมปากของมาเฟียหนุ่มวัยสามสิบยกขึ้นช้า ๆ กลายเป็นรอยยิ้มเย็นชา แววตาฉายความเหี้ยมเกรียม ขณะที่กลิ่นอายอำมหิตแผ่กระจายออกมารอบกายโดยไม่คิดปิดบัง

ในเมื่อเมียของเขาไม่อยู่แล้ว ลู่จิ่นเฉิงก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนด้านมืดของตัวเองอีกต่อไป เพราะสำหรับเพ่ยหรงอวี้แล้ว เธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาอยากให้มองเห็นแต่ด้านที่ดีที่สุดของเขา ส่วนคนอื่น...

ไม่จำเป็น!

เว่ยฉิงซวงเห็นความเปลี่ยนแปลงของชายหนุ่มก็พลันรู้สึกเย็นวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ดวงตาคู่นั้นไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของความสุภาพอย่างเมื่อครู่ มันเหมือนหมาป่าที่กำลังจ้องเหยื่ออย่างเยือกเย็น และน่าเศร้าที่เหยื่อตัวนั้น...

อาจเป็นเธอเอง

หญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดปีเผลอถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว น้ำลายในลำคอเหนียวหนืดจนแทบกลืนไม่ลง ปกติรองประธานลู่ก็เย็นชาอยู่แล้ว แต่เธอไม่เคยเห็นเขาในแง่มุมที่ทั้งโหดเหี้ยมและน่าสะพรึงเช่นนี้มาก่อน

"จะหนีไปไหนล่ะ"

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ลู่จิ่นเฉิงยกมือขึ้นกระดิกนิ้วเรียกอีกฝ่าย คล้ายเจ้าของกำลังเรียกสัตว์เลี้ยง มากกว่าผู้ชายที่กำลังเรียกผู้หญิง

"ไม่ใช่ว่าเธออยากได้ฉันมากเหรอ ฉิงซวง อยากได้จนตัวสั่น ถึงขนาดต้องใช้ยาชั้นต่ำแบบนี้เลยไม่ใช่หรือ"

พูดจบ ลู่จิ่นเฉิงก็ยิ้มกว้างกว่าเดิม หากแต่รอยยิ้มนั้นกลับไปไม่ถึงดวงตาแม้แต่น้อย

"เข้ามาสิ...มาใกล้ ๆ"

ปลายนิ้วเรียวยาวของเขากระดิกเรียกอีกครั้ง หัวใจของเว่ยฉิงซวงพลันพองโต อดีตทนายสาวมองข้ามสัญชาตญาณที่กำลังร้องเตือนถึงอันตราย เพราะท่าทางอันตรายปนเซ็กซี่ของรองประธานลู่ กลับยิ่งดึงดูดเธอมากกว่าเดิม

นับตั้งแต่วันที่เพ่ยหรงอวี้เล่าเรื่องผู้ชายที่ตัวเองแอบรักให้ฟัง เว่ยฉิงซวงก็เริ่มสนใจคุณชายรองลู่มาตลอด ยิ่งได้พบหน้า และภายหลังมีโอกาสพูดคุยในฐานะเพื่อนเขย หลังเขาแต่งงานกับหรงอวี้เมื่อสองปีก่อน หญิงสาวก็ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้คู่ควรกับเธอมากกว่ายัยหมอจืดชืดอย่างเพ่ยหรงอวี้เสียอีก

ยิ่งเวลาผ่านไป เว่ยฉิงซวงก็ยิ่งหลงใหลสามีของเพื่อนสนิทจนถอนตัวไม่ขึ้น

สุดท้ายเมื่อราวแปดเดือนก่อน เธอจึงวางแผนเข้าใกล้ลู่จิ่นเฉิง ด้วยการสมัครมาเป็นเลขาของเขา แต่ติดอยู่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น รองประธานลู่ไม่รับเลขาผู้หญิงข้างกายเขามีแต่ผู้ชาย

ดังนั้นเมื่อหกเดือนก่อน เว่ยฉิงซวงจึงเอ่ยปากขอให้นังโง่หรงอวี้ช่วยฝากงานให้เธอเป็นเลขานุการของลู่จิ่นเฉิง และทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เธอคาดไว้ เพราะรองประธานลู่คลั่งรักเพ่ยหรงอวี้จะตาย มีหรือจะปฏิเสธคำขอของภรรยา

นังเพื่อนโง่!

ตอนนั้นเว่ยฉิงซวงลอบด่าเพ่ยหรงอวี้อยู่ในใจ เพราะอีกฝ่ายเอาแต่พร่ำว่าสามีไม่รัก เอาแต่หมางเมินและเย็นชา ตลอดชีวิตแต่งงานสองปี คร่ำครวญกับเธอจนน่าสมเพช

หึ...

มันไม่รู้เลยว่าที่ลู่จิ่นเฉิงทำแบบนั้น เพราะไม่อยากเป็นตัวถ่วงผู้หญิงที่ตนรัก ไม่อยากให้เพ่ยหรงอวี้เสียสมาธิกับการเรียนเขาอยากเห็นอีกฝ่ายได้สานฝันจนสำเร็จได้เป็นหมอเฉพาะทางเสียก่อน

ผู้ชายตรงหน้าเธอคนนี้เขารักเมียจนหมดหัวใจ แต่เว่ยฉิงซวงไม่เคยพูดความจริงที่ตนรู้ให้เพ่ยหรงอวี้ตาสว่าง

ในเมื่ออีกฝ่ายเชื่อว่าสามีไม่รัก เธอก็ยิ่งคอยตอกย้ำ เพราะความเข้าใจผิดนั้นส่งผลดีกับตัวเธอเอง ดังนั้นจะพูดออกไปทำไมเธอไม่ได้โง่ขนาดนั้นสักหน่อย

ยิ่งได้เข้ามาทำงานใกล้ชิดลู่จิ่นเฉิง เว่ยฉิงซวงก็ยิ่งหลงใหลผู้ชายคนนี้มากขึ้นทุกวัน และยิ่งนานวัน ความคิดอยากแย่งเขามาจากเพื่อนสนิทก็ยิ่งฝังลึกจนกลายเป็นความหมกมุ่น

แต่ความจริงกลับต่างจากข่าวลือโดยสิ้นเชิง

ผู้คนทั้งฮ่องกงและแผ่นดินใหญ่ต่างพูดกันว่ารองประธานลู่เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนถุงเท้า ทว่าตลอดหกเดือนที่ผ่านมา เว่ยฉิงซวงกลับแตะต้องตัวเขาไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว ไม่ว่าเธอจะยั่วยวนอย่างตั้งใจ หรือทอดสะพานมากเพียงใด ลู่จิ่นเฉิงก็ไม่เคยมองเธอเกินกว่าฐานะเลขานุการและเพื่อนสนิทของภรรยา

จนเมื่อสองวันก่อน เพ่ยหรงอวี้โทรมาหาเธอ เล่ากึ่งสอบถามว่าลู่จิ่นเฉิงโทรเรียกให้บินมาฮ่องกง เขามีเรื่องสำคัญอะไรหรือเปล่า หรือมีท่าทีผิดปกติบ้างไหม ตามประสาผู้หญิงที่คิดว่าสามีไม่รัก จึงไม่มั่นใจในตัวเอง

เว่ยฉิงซวงตอบไปก็จริง แต่สิ่งที่พูดกลับเป็นการแอบสุมไฟเสียมากกว่า และในวินาทีนั้นเอง แผนการชั่วร้ายก็ถือกำเนิดขึ้น

เธอซื้อยาปลุกเซ็กส์ชนิดรุนแรงมาจากแขกหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งเคยนอนกับเธออยู่หลายครั้ง

เดิมทีเธอผสมยาลงในเหล้า แต่ลู่จิ่นเฉิงกลับปฏิเสธ เพราะบอกว่าวันนี้มีนัดสำคัญกับภรรยา จึงจะไม่ดื่มแอลกอฮอล์ คาดว่าอีกฝ่ายคงมีเรื่องสำคัญอยากพูดกับเพ่ยหรงอวี้ หรืออาจถึงขั้นสารภาพรักด้วยซ้ำ

ซึ่งเว่ยฉิงซวงไม่มีวันให้มันเกิดขึ้น เพ่ยหรงอวี้จะรู้ความจริงที่ลู่จิ่นเฉิงแอบรักอีกฝ่ายมานานกว่าที่นังโง่นั่นรักเขาเสียอีก เธอยอมไม่ได้ ตนต้องได้ผู้ชายคนนี้ก่อน สุดท้ายเธอจึงแอบหยดยาลงในกาแฟแทน