ปัญจมายิ้มอ่อนหวานกับแผ่นหลังกว้าง เห็นถนัดเลยว่าไหล่คู้ลงนิดๆ ของชายหนุ่มกำลังสั่นแรง หล่อนยันตัวนั่งด้วยข้อศอก ข่มความอายว่าบนเรือนกายเหลือแต่กางเกงขาสั้นเลยเข่าปกปิดเนื้อตัว ช่วงบนนั้น ทั้งเสื้อตัวนอก ตัวใน ถูกคนขี้หึงกระชากหลุดไปไหนๆ แล้วด้วยความโกรธถ้าว่าไม่ได้ฟังคำพูดเผยถึงความต้องการลึกๆ แท้จริงของเขา หล่อนก็คงยินดี หากเขาจะยุติความโกรธผละออกห่าง แต่นี่ เขาก็บอกแล้ว ว่าต้องการหล่อน อยากได้ และยังบอกอีกว่า คงทนไม่ได้ ถ้าหล่อนจะตกไปเป็นสมบัติชายอื่น แถมยังยอมรับด้วยว่าหึงจนหน้ามืด เพียงแค่เห็นหล่อนจุ๊บแก้มตรีทศยุทธ์ปัญจมาเล็งเห็นความจริง ถ้าให้เวลาไตร่ตรองคิดหาเหตุผลมากๆ อกัณห์คงเปลี่ยนใจ กลับมาวางมาดขรึมดุ ในฐานะผู้ปกครองใส่หล่อนอีก เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเองเรื่องอะไรหล่อนจะยอมปล่อยให้โอกาสที่มาถึงมือผ่านไปง่ายๆ ด้วยเล่า“อากัณห์ขา” ร่างนุ่มนิ่ม อกอวบครัดเคร่งแต่ก็นุ่มหยุ่นเบียดเข้าชิดแผ่นหลังกว้างอกัณห์ตัวแข็งหลังจากสะดุ้งนิดๆ เมื่อลำแขนเรียวเสลาโอบพาดบ่าเขาข้างหนึ่ง อีกข้างสอดเข้าใต้แขนหนีบเขา วกอ้อมมาบรรจบกันข้างหน้าแต่แทนที่มือเรียวนุ่มนั้นจะประสานกันไว้เฉย
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-28 อ่านเพิ่มเติม