บททั้งหมดของ กบฏรักหัวใจปรารถนา: บทที่ 41 - บทที่ 50

76

เอาคืนเด็กขี้แกล้ง

ความหฤหรรษ์ของหล่อนพุ่งสูงจนสมองเริ่มเบลอ กระทั่งม่านตาที่ปิดแน่นก็เหมือนมีม่านหมอกปกคลุม ขณะท่อนลำของผู้ปกครองหนุ่มถอยกลับแล้วโจนจ้วงซ้ำแล้วซ้ำอีก ด้วยจังหวะที่หนักหน่วงเสียงผับ! ผับ! เร็วขึ้นตามลำดับ เหมือนแว่วมาจากที่ไกลๆความบวมเปล่งของหน่อเนื้อบุรุษเหมือนจะเพิ่มขึ้นอีก ความยาวก็เหมือนก็จะยืดออก ก่อความรู้สึกว่าเขาเข้ามาลึกกว่าทุกครั้ง“อูว์... อาว์! แจ้....แจ้!”มือหนาที่จับต้นขาเรียวเกร็งบีบไม่รู้ตัว แต่คนถูกบีบก็ใช่ว่าจะรู้สึก ถึงตอนนี้ความหฤหรรษ์เสียวซ่านอยู่เหนืออื่นใดเสียงเล็กหวีดร้องบอกให้รู้ว่าขึ้นถึงจุดปลดปล่อยไปเรียบร้อย แต่คนคิดจะเอาคืนที่อีกฝ่ายทำให้ตนเสียเชิงชายในช่วงเช้าตรู่ที่ผ่านมา ไม่ยอมเสร็จสมง่ายๆ ขยับขาเรียวบนบ่าให้โอบรอบสะโพกแกร่ง จากนั้นก็รั้งร่างเล็กขึ้นมา ปัญจมาแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะเกาะกอดลำคอแข็งแรง จนชายหนุ่มต้องกระซิบ“กอดคออาไว้”จริงๆ ท่าลิงอุ้มแตงก็ใช่ว่าจะไม่เคยกันมาก่อน แต่ทุกครั้งก็สามารถเรียกความเสียวซ่านแก่หญิงสาวคืนมาได้ทุกครั้งต่อให้เพิ่งสุขสมไปหยกๆ ก็ตามครั้งนี้ก็เช่นกัน แค่ร่างสูงออกเดินโดยที่ท่อนลำยาวบวมเป่งยังสอดลึก คนตัวเล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-07
อ่านเพิ่มเติม

ความเปลี่ยนแปลง

“คุณแจ้กลับมาหรือยังเพิบ”“กลับมาถึงก่อนหน้าคุณกัณห์เมื่อสักครู่นี้เองครับ”นายเพิบตอบคำถามขณะรับกระเป๋าเอกสารที่เจ้านายหนุ่มยื่นส่งให้ เขานำไปไว้ในห้องทำงานข้างล่างนับแต่คุณกัณห์ไปตามคุณแจ้ที่หนีไปเที่ยวชายทะเลกับเพื่อนๆ ทั้งที่ไม่ได้รับอนุญาตสองปีที่แล้ว คำถามที่เขามักได้รับเป็นประจำจากนายจ้าง ทันทีที่เดินเข้าบ้านหลังกลับจากทำงาน คือ “คุณแจ้กลับมาหรือยัง” คุณแจ้เองก็เหมือนกัน ถ้าวันไหนกลับจากมหาวิทยาลัยค่ำกว่าปกติ คำถามแรกคือ “อากัณห์กลับมาหรือยังคะน้าเพิบ”หากเขาตอบว่า “กลับแล้ว” ไม่ว่าคุณแจ้ หรือคุณกัณห์ ก็จะเดินเร็วๆ เลยขึ้นชั้นบนไปทันที ด้วยสีหน้าเบิกบาน อย่างตอนนี้ที่นายหนุ่มของเขาเร่งฝีเท้าไปขึ้นบันไดด้วยสีหน้ายิ้มนิดๆ แววตาเป็นประกายแต่ถ้าเขาตอบว่า “ยัง” ทั้งคุณแจ้ ทั้งเจ้านายของเขา ก็จะออกอาการทางสีหน้าแบบเดียวกัน คือหน้านิ่วคิ้วขมวด ต่างกันเพียงเล็กน้อยคือ ฝ่ายนายหนุ่มของเขาจะเลี้ยวเข้าห้องทำงานที่อยู่ชั้นล่างอย่างเนือยๆ ข้างคุณแจ้นั้นจะเดินเลยขึ้นบันไดไปด้วยสีหน้าหงอยๆ สีหน้าคาดหวังสดใสจะหมองลงทันที เขากับแม่สายรับรู้ในความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไประหว่างเจ้านายกับหลาน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-08
อ่านเพิ่มเติม

เรียนรักรสเสน่หา

ลิ้นอุ่นสากร้ายกาจตวัดไล้เลียใบหูเล็กของหล่อนไม่พอ ปากแน่นนุ่มยังงับติ่งหูหล่อนเบาๆ ตามด้วยใช้ไรฟันขมเน้นๆ พอให้เสียวสยิวจุดที่มือหนาลูบไล้ฟองสบู่จนลื่นปราด ก็หนีไม่พ้นอกขาวอวบ ที่กำลังสะท้านไหวตามแรงหายใจเริ่มหอบของผู้เป็นเป็นเจ้าของแต่ถึงจะกำลังเพริดไปกับสัมผัสตั้งใจเล้าโลม ก็ยังมีสติรับรู้ถึงเสี้ยวส่วนสำคัญของบุรุษที่พองขยายแข็งขึง กำลังถูไถเบียดเสียดเข้ากับสะโพกนุ่มของหล่อนการรับรู้นี้ก่อความรู้สึกวาบหวามถึงกับเข่าอ่อน ทำเอาคนตั้งใจโจมตีหล่อนทั้งบนและล่างหัวเราะหึๆ ฟังย่ามใจระคนพึงพอใจปัญจมารีบขบริมฝีปากไว้แน่น ทั้งที่เกือบร้องครางดังๆ ออกมา เมื่อนิ้วลื่นๆ ที่วนเวียนลูบคลำเนินนูนเป็นกระเปาะของหล่อนถลำพรวดสู่หลืบเร้นคับแน่นกำลังเอ่อชุ่มที่ไม่ได้มาจากสายน้ำ แต่มาจากความเสียวซ่านขับหลั่งแต่แล้ว ความพยายามที่จะสะกดกลั้นเสียงเอาไว้ก็ขาดสะบั้น เมื่อนิ้วที่สองถลำลึกตามติด“โอ๊ะ! อูว์....”สายน้ำจากฝักบัวหยุดไหลไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ สิ่งที่รับรู้คือความรู้สึกร้อนรุ่มภายในกาย แม้จังหวะหายใจยังติดขัดยามสองนิ้วยาวแกร่งถูกชักเข้าชักออก รับรู้ถึงอาการบีบรัดตัวเองภายในช่องทางคับแคบ หูได้ยิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-08
อ่านเพิ่มเติม

ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน

“แจ้มีความสุขค่ะ มีความสุขมาก แล้วก็พอใจทุกอย่างที่อากัณห์ทำให้แจ้ได้รู้ว่าความสุขทางเพศเป็นยังไง ให้ความรู้สึกได้แรงแค่ไหน”“แปลว่าแจ้ชอบที่จะอยู่กับอาแบบนี้”“ทำไมจะไม่ชอบคะ” หล่อนมองเขาคล้ายกับว่าถามอะไรไม่เข้าท่า “แจ้รักอากัณห์นะคะ เคยบอกหลายครั้ง ใจคออากัณห์จะไม่ยอมเชื่อเลยหรือ ว่าแจ้รักอากัณห์จริงๆ”อกัณห์ถอนใจ ชั่วขณะหนึ่งเขาทำท่าจะพูด ซึ่งเขาก็พูดจริงๆ แต่สิ่งที่พูดออกมา ดูเหมือนจะไม่ใช่สิ่งที่เกือบจะพูดหลังเสียงถอนหายใจ“แปลว่าได้อาแล้วก็จะไม่ทิ้งไม่ขว้างอาใช่มั้ย” ถามด้วยน้ำเสียงให้ฟังเป็นเล่น ประกอบหน้ายิ้มๆ ล้อเลียนหล่อนไปด้วยปัญจมาหัวเราะ กำหมัดหลวมๆ ชกหน้าท้องแข็งตึงด้วยกล้ามเนื้อไร้ไขมันเบาๆ ทีหนึ่ง“นั่นน่ะ แจ้นะคะที่ควรเป็นฝ่ายกังวล เพราะไม่รู้ว่าอากัณห์จะเบื่อน้ำพริกถ้วยเก่าขึ้นมาเมื่อไหร่”เห็นเขาทำหน้าเบ้ หล่อนเลยยิ่งหัวเราะ เพราะทราบว่าผู้ปกครองของหล่อนไม่ชอบน้ำพริกทุกชนิดแต่พอซาอารมณ์ขันหล่อนก็มองหน้าคมสันอย่างพินิจ เพราะออกจะดูขรึมๆ อยู่หล่อนอ้าปากจะพูดต่ออกัณห์แตะนิ้วลงบนริมฝีปากหล่อนไม่ให้พูด“อาไม่เคยเบื่อแจ้” อกัณห์พูดเสียงนุ่ม “พูดจริงๆ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-08
อ่านเพิ่มเติม

การกลับมาของเพื่อนเก่า

อกัณห์ยอมรับว่าวันนี้เขาทำงานไม่ได้เรื่อง หรือจะพูดให้ถูก เขาไม่มีสมาธิเอาเลยทั้งนี้ก็เพราะใจเขาจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ตั้งใจจะทำในค่ำวันนี้นั้นเองความตั้งใจของเขาคือจะกลับบ้านก่อนเวลาปกติ ระหว่างทางจะแวะร้านดอกไม้ที่ขับรถผ่านทุกวันกุหลาบแดงดอกโตๆ หอมกรุ่นสักสองโหล น่าจะเพียงพอที่จะสื่อความในใจ...ไฟสีแดงบนอินเตอร์กระพริบวิบๆ เรียกความสนใจ เขาเอื้อมมือไปกดปุ่ม“คุณวัลปรีย์โทรมาค่ะ เธอให้บอกว่าเป็นเพื่อนเก่าของคุณ”สุพร ลวลักษณ์ เลขาผู้ทรงประสิทธิภาพวัยห้าสิบต้นๆ ของเขา รายงานมาเสียงเรียบอกัณห์นิ่วหน้า เขากับวัลปรีย์ ทิพกร จบความสัมพันธ์กันไปตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เขาไปหาหล่อน ช่วยม่ายสาวเสน่ห์แรงให้ได้ปลดปล่อยอารมณ์ใคร่ โดยที่ตัวเขาเองไปไม่ถึงสวรรค์ในบั้นปลายเขาได้ข่าวว่าหล่อนเดินทางไปต่างประเทศ แล้วก็เงียบหายไป“ต่อสายเข้ามาเลย” เขาบอกอึดใจสั้นๆ เสียงที่เขาไม่ได้ยินนานมากก็พูดมา“กัณห์คะ ปรีย์เองนะ ยังจำเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ได้มั้ยคะเนี่ย?”เขาหัวเราะ พูดหยอกกลับไปอย่างคนที่เคยเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน และไม่ได้จากกันอย่างศัตรู“อะไรกัน หายหน้าหายตาไปแค่สองปียอมแก่เสียแล้ว”“อุ๊ย! ถึ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-08
อ่านเพิ่มเติม

ภาพบาดตา

“กัณห์คะ... ทางนี้” อกัณห์เดินตามเสียงเรียก ซึ่งคนเรียกลุกจากเก้าอี้โบกมือไหวๆ ให้เป็นที่สังเกตได้ง่ายเขายิ้ม ไม่ได้คิดอะไรเลย ไม่มีความรู้สึกหวือหวาใดๆ เกิดขึ้น เมื่อถูกสวมกอดจากร่างงามที่เคยจุดไฟราคะขึ้นในกายเขาเมื่อนานมาแล้ว กระทั่งเมื่อจุ๊บปากนุ่มเคลือบลิปสติกสีแดงเข้ม ในลักษณะทักทายตอบ ก็ไม่ทำให้อกใจหวามไหวแม้แต่น้อย“คิดถึงกัณห์จังค่ะ” เสียงบอกร่าเริงทำให้เขาอดยิ้มไม่ได้“ขนาดคิดถึงยังเงียบหายไปเป็นปีๆ” เขากระเซ้าขณะขยับเก้าอี้ให้ตามมารยาทสุภาพบุรุษวัลปรีย์นั่งลง เอี้ยวคอเงยหน้าขึ้นหัวร่อกับชายหนุ่มที่ยังยืนอยู่หลังเก้าอี้ ตอบตรงๆ ตามนิสัยเปิดเผยตรงไปตรงมาของหล่อน“ที่หายไปเพื่อทำใจค่ะ ปรีย์อยากสร้างครอบครัวกับผู้ชายถูกใจสักคนอีกสักครั้ง แต่ขืนยังอยู่ใกล้กัณห์ ปรีย์ก็คงตัดใจไปมองผู้ชายอื่นไม่ได้แน่ๆ”อกัณห์ก้มลงหัวเราะใส่หน้าขาวนวลมีสีสันของเครื่องสำอางแต่งไว้อย่างประณีต มือยังวางบนพนักพิงเก้าอี้ที่หญิงสาวนั่งอยู่ ปากก็พูดว่า“ปากหวานเสมอแหละปรีย์น่ะ นี่คงเจอแล้วล่ะสิคนที่ปรีย์อยากสร้างครอบครัวด้วย”มัวแต่ให้ความสนใจคู่สนทนา ทั้งอกัณห์ วัลปรีย์ จึงไม่เห็นว่ามีกลุ่มหนุ่มส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-09
อ่านเพิ่มเติม

หัวใจปลิดปลิว

“เกิดอะไรขึ้นคะ?” วัลปรีย์ถามหน้าตื่น“คิดว่าพวกเด็กช่างกลคงยกพวกตีกันอีกแล้ว” อกัณห์ตอบไม่ใส่ใจ“ปรีย์ว่าปรีย์ได้ยินเสียงปืน”เสียงไซเรนรถพยาบาลดังมาแว่วๆ“สงสัยจะมีคนบาดเจ็บ” อกัณห์ออกความเห็น ความรู้สึกของเขายามรับรู้ข่าวคราวนักเรียนช่างกล หรือนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคยกพวกตีกัน บางครั้งก็ถึงกับมีคนตาย คือสลดใจ แต่ไม่ได้เอาใจใส่มากมายนักครั้งนี้ก็เช่นกัน เขารับรู้แค่ว่าเด็กช่างกลกลุ่มหนึ่ง คงมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกับคู่อริต่างสถาบันอีกแล้ว จึงไม่ได้สนใจเมื่อบุรุษพยาบาลสองนาย มีเปลหามคนเจ็บในมือเดินเร็วๆ เกือบเป็นวิ่งผ่านหน้าร้านเข้าไปด้านในยังสถานที่เกิดเหตุ ไม่ถึงห้านาทีก็กลับออกมาโดยมีร่างหนึ่งนอนแน่นิ่งบนเปลหามกลุ่มคนที่วิ่งตามคนเจ็บในเปล คือนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งหนึ่ง แต่ละคนหน้าซีดขาว ตัวสั่นเทา มีอยู่สองคนที่เสื้อเปรอะเลือดเป็นหย่อมๆ แต่ลักษณะไม่ใช่คนเจ็บอกัณห์แยกย้ายกับหญิงสาวที่นัดเขามาพูดคุยเพื่อขอความช่วยเหลือ ในราวทุ่มครึ่ง เขากำลังจะขึ้นรถขับกลับบ้าน เมื่อโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทดังขึ้น เขาหยิบออกมาดู แปลกใจว่าเป็นเบอร์ที่บ้านเขาเองเขากดรับสาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-09
อ่านเพิ่มเติม

ปวดใจ

ห้าสิบหกชั่วโมงต่อมา...อกัณห์นั่งอยู่ข้างเตียงคนเจ็บ ในห้องพักคนไข้พิเศษเขารู้จากพยาบาลเฝ้าไข้ ว่าคนเจ็บรู้สึกตัวอย่างมีสติดี พูดคุยรู้เรื่องก่อนหลับไปอีก แต่ก็อยากเห็นกับตาเพื่อให้แน่ใจ ว่าคนที่เขาห่วงหาอาทร ปลอดภัยแล้วจริงๆโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงมีสัญญาณเรียกเข้า ขณะกำลังจะเอื้อมมือไปกุมมือบาง พอเห็นว่าใครโทรมาก็กดรับ“ว่าไงครับ ปรีย์” พูดกลับไปเบาๆปลายสายพูดมายืดยาว ดูเหมือนจะมีคำสรุปให้ในตอนท้ายอกัณห์ลุกขึ้น เดินไปยืนหน้าบานกระจกประตูเลื่อนเปิดออกไประเบียงด้านนอก “วันสองวันนี้ผมคงจะยังไปไหนไม่ได้ ......... ยังไม่รู้เลยปรีย์ เราท่าจะต้องนัดกันอีกทีภายหลังแล้วล่ะ พอดีเกิดเรื่องกับคนที่บ้าน” “ใครเป็นอะไรคะ”เสียงถามมามีความเป็นห่วงเป็นใยอย่างแท้จริง แต่ก็ฉันเพื่อนเท่านั้นร่างสูงหันหลังให้เตียง จึงไม่รู้ว่าคนเจ็บที่เขารอให้ลืมตามองเขานั้น รู้สึกตัวตั้งแต่เสียงโทรศัพท์ดังอาจจะยังงงอยู่บ้างเพราะหลับไปหลายชั่วโมง แต่คำพูดประโยคแรกที่ผู้ปกครองหนุ่มทักกลับคนที่โทรมา ก็สามารถแทรกเข้าไปกระตุ้นสมองให้กลับมาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพปรีย์....แค่ทวนชื่อนั้นในใจ ภาพหญ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-10
อ่านเพิ่มเติม

เจ็บนี้รุนแรงนัก

“ไม่ต้องค่ะ แล้วนี่อากัณห์ไม่ไปทำงานหรือคะ”“ไป แต่แวะมาดูแจ้ก่อน อยากให้แน่ใจว่าปลอดภัยแล้วแน่ๆ พยาบาลบอกว่ารู้สึกตัวดี ตื่นขึ้นมาแล้วสองครั้ง แต่อายังอยากเห็นกับตาก็เลยรออยู่”“เห็นพยาบาลบอกว่า คืนก่อนอากัณห์มานอนเฝ้าแจ้ ไม่น่าต้องลำบากเลยนี่คะ”“พูดแบบนี้อาน้อยใจนะ” ไม่เพียงคิ้วเข้มจะย่นเข้าหากัน สายตาที่มองมาก็เหมือนจะตัดพ้ออยู่นิดๆ “ฟังเหมือนแจ้ไม่ต้องการความห่วงใยจากอา”“เอ่อ... แจ้เพียงแต่... คือ แจ้ไม่อยากให้อากัณห์ต้องลำบากน่ะค่ะ ที่นี่มีทั้งหมอ พยาบาลพร้อม แล้วอากัณห์ยังจ้างพยาบาลพิเศษเฝ้าแจ้อยู่แล้วด้วย ไม่น่าต้องมาอดหลับอดนอน”“ถ้าเป็นอาลงไปแทนที่แจ้ตอนนี้ แจ้คงทิ้งอาให้หมอ พยาบาล ดูแลกันไปตามยถากรรมสินะ” เสียงมีวานทุ้มติดจะห้วน “แจ้ไม่ได้หมายความอย่างนั้น” แย้งออกไปเสียงอ่อน แต่คำพูดตามมาก็ทำเอาคนขี้น้อยใจล่วงหน้า เพียงคิดไปว่าอีกฝ่ายคงไม่มาดูดำดูดี หากตัวเองล้มหมอนนอนเสื่อถึงกับอึ้งไป“แต่พูดไปก็คงไม่เชื่อ ในเมื่ออากัณห์มองแจ้ในแง่ลบอยู่แล้ว”“อาไม่ได้.....”“ช่วยกดกริ่งเรียกพยาบาลให้แจ้ทีเถอะค่ะ”เห็นหน้าเซียวๆ เหมือนจะเผือดขาวกว่าเมื่อสักครู่ อกัณห์ไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-10
อ่านเพิ่มเติม

เสียน้ำตา

นัดเพื่อน....อย่างนั้นหรือ?แม้เคยคิด และพยายามทำใจไว้ล่วงหน้า สัมพันธ์รักลับๆ อาจจืดจางลงสักวัน แต่นั่นไม่ได้ช่วยลดความเจ็บปวดเมื่อเวลาที่ตนเกรงกลัวได้มาถึงปากบางสั่นระริก แม้เจ้าตัวจะพยายามขบเม้มเพื่อกักเก็บเสียงสะอื้นแต่ไม่ว่าจะพยายามบอกตัวเองให้เข้มแข็งเข้าไว้สักเพียงใด น้ำตาอุ่นๆ ก็ยังไหลรินมารวมเป็นกลุ่มก้อนก่อนหยดแหมะทางหางตา หยดหนึ่งริน ก็ตามมาด้วยอีกหยด กระทั่งกลายเป็นสารธารอุ่นเค็มปะแล่มน้ำตาขาดสายไปพร้อมๆ กับนิทรามาเยือนเมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง อาจไม่ถึงกับสะดุ้งตกใจตื่น แต่ก็เป็นการตื่นที่ไม่ปกตินักปัญจมารู้สาเหตุ ทันทีที่ลืมตาขึ้นสบเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม มองออกมาจากกรอบหน้าคมสันที่ดูออกจะเครียดๆ อยู่“ร้องไห้ทำไม?”เสียงถามไม่ต่างจากสีหน้า แววตานักเนื่องจากเพิ่งตื่นจากหลับ เลยต้องใช้เวลาครู่หนึ่ง จึงเข้าใจว่าชายหนุ่มถามอะไร“เปล่านี่ค่ะ”“เปล่าอะไร บนแก้มยังมีคราบน้ำตาอยู่เลย หรือเจ็บแผล?”“แจ้ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” หล่อนตัดบท ค่อยๆ ยันกายขึ้นนั่งอกัณห์ปราดเข้าประคอง จุปากเบาๆ เมื่อเห็นใบหน้าที่ยังดูเซียวเบ้นิดๆ“จะลุกขึ้นมาทำไมนะ เดี๋ยวก็กระเทือนแผลหรอก”ถึงจะเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-10
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
345678
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status