บททั้งหมดของ กบฏรักหัวใจปรารถนา: บทที่ 71 - บทที่ 76

ภายในห้องนอนใหญ่ของเจ้าของบ้านยามนี้ แทบไม่มีสรรพเสียงอื่นใดนอกจากเสียงคราง เสียงหอบหายใจกระเส่า เสียงเนื้อตัวส่ายเสียดไปบนผ้าปูที่นอน เมื่อเจ้าบ้านตั้งใจอย่างเหลือเกินที่จะปลุกเร้าอารมณ์ปรารถนาของว่าที่คุณผู้หญิงของบ้านให้พุ่งแรงร่างสองร่างผลัดกันพลิกขึ้นพลิกลง มีอยู่ช่วงตอนหนึ่งที่ฝ่ายหญิงทำเอาฝ่ายชายร่างแอ่นโค้งกัดฟันกรอด เพื่อไม่ให้ตัวเองหลั่งคาปากนุ่มน้อยแต่แล้วไม่กี่พริบตา ฝ่ายหญิงสาวก็แทบจะดิ้นพล่าน เมื่อชายหนุ่มแสดงออกถึงความโหยหิวในตัวหล่อนเขาทั้งดูดดื่ม ทั้งขบเม้ม ด้วยริมฝีปากลิ้นอุ่นสากนั่นก็ใช่ว่าเขาจะละเลย ไม่นำมาใช้งานความสากที่ปาดเลียร้ายพอๆ กับยามสอดซุกหยั่งเชิงความลึกของซอกหลืบ“อ๊ะ! อ๊ะ!.... อากัณห์ขา!” แทบว่าขาดคำเสียงเรียกชื่อเขาด้วยสุ้มเสียงเกือบจะฟังเป็นกรีดร้อง ร่างบางเด้งสะโพกค้างเหนือที่นอนอยู่อึดใจก่อนอ่อนยวบ อกัณห์รู้ว่าทำให้ว่าที่ภรรยา และแม่ของลูกเขาในอนาคตถึงจุดสุดยอดอีกแล้ว แต่ก็ยังไม่ละปาก ลิ้น จากแอ่งน้ำหวานยิ่งหญิงสาวขับหลั่งออกมามากตามระดับความซ่านเสียว เขาก็ยิ่งซ่านใจความเป็นชายขึ้นลำแข็งปั๋ง พร้อมจะสาดกระสุนสู่เป้าหมายทุกเมื่อของเขา ผงกฟ

ปัญจมาสะดุ้งตกใจตื่นจากนิทราแสนสุข เมื่อได้ยินเสียงโอ้กอ้ากมาจากในห้องน้ำสิ่งแรกที่หล่อนทำ คือควานมือหาร่างสามีสุดที่รักสองเดือนแล้ว ที่หล่อนลงนามในเอกสารสำคัญใบทะเบียนสมรส มีชื่อ นาย อกัณห์ นภนนท์ เป็นคู่สมรส แต่งานฉลองวิวาห์เพิ่งมีขึ้นเมื่อวานที่โรงแรมหรูในช่วงดีๆ ของชีวิต ไม่เพียงแต่หล่อนสมหวังในความรัก ได้ผู้ชายที่ตนเคยวางแผนพิชิตร่างกายและหัวใจ มาเป็นสามีในทุกความหมาย ผลการเรียนตลอดสามปีครึ่งที่หล่อนทุ่มเทเวลาให้เต็มที่ ยังปรากฏว่าได้รับเกียรตินิยมเหรียญทอง นับว่าเกินที่ตั้งใจเอาไว้เสียงกดชักโครก สลับเสียงโอ้กอ้ากดังมาอีกหญิงสาวนิ่วหน้า รีบลงจากเตียงเดินเป็นวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ด้วยความรักความเป็นห่วงสิ่งที่พบคือ ร่างสูงใหญ่ของสามีนั่งเกาะโถชักโครกอย่างหมดท่า หล่อนลงไปนั่นข้างๆ ลูบหลังไหล่คนหน้าซีดแทบจะดูเป็นสีกระดาษเก่าๆ“อากัณห์ขา เป็นอะไรไปคะ เมื่อวานก็ไม่ได้ดื่มเยอะนี่นา”อกัณห์ไม่ตอบ เพราะรู้สึกว่าถ้าเปิดปากตอนนี้อะไรๆ คงจะพุ่งออกมาอีก แม้เขาจะแน่ใจว่าได้คายเศษอาหารที่ตกค้างในกระเพาะ และลำไส้ออกหมดแล้วก็ตามแต่ถึงเขาจะเปิดปาก ทำแค่ส่ายศีรษะนิดหนึ่ง น้ำขมๆ ก็ยังพุ่งขึ้นม

อกัณห์ไม่ได้ไปหาหมอ และอาการที่เขาคิดว่าน่าจะมาจากการกินอาการผิดสำแดง ก็ไม่ยอมหาย แม้จะล่วงเลยไปหลายวัน แล้วก็แปลกว่าอาการมักจะกำเริบในเวลาเดิม แต่พอเขาเริ่มจะรู้เคล็ด คือถ้าตื่นขึ้นมาแล้วมีอาการคลื่นไส้ เอสกระป๋องเดียวเอาอยู่กระทั่งเข้าวันที่ห้า นับแต่เขามีอาการคลื่นไส้ตอนตื่นนอนเช้าๆ อาการสำแดงออกในรูปแบบใหม่ บอกให้รู้ว่าอาจถึงเวลาที่เขาต้องไปตรวจเช็คร่างกาย ไม่ควรรีรออีกต่อไป ก็เพิ่มเข้ามาอาการดังกล่าวมีขึ้นขณะเข้านั่งโต๊ะอาหารเช้า ทันทีที่มองเห็นไข่ดาวเหลืองอร่าม ทอดมาสวยงามสุดฝีมือแม่ครัวเอก อาการผะอืดผะอมก็สำแดง แต่ก็พยายามจะข่มความรู้สึกเอาไว้ ตอบคำถามภรรยาไปพลางแต่แล้ว เพียงแค่กาแฟดำเหยาะเกลือตกถึงท้อง ความรู้สึกคลื่นไส้รุนแรง ก็กระชากร่างเขาให้รีบยืนขึ้น เดินเร็วๆ ออกจากห้องรับประทานอาหารเฉียดร่างแม่สายที่เดินเข้ามาห้องอาหารขณะนั้นพอดีขนาดว่าเขาแทบวิ่งกลับขึ้นห้องก็ยังเกือบไม่ทันภรรยาของเขาตามมาในเวลาไม่นาน มีแม่สายตามมาอีกคนอกัณห์ไม่ใส่ใจว่าจะจะมีใครมาเห็นเขาในสภาพอ่อนแอ เขาอาเจียนลงถังขยะในห้องน้ำกระทั่งเหลือเพียงน้ำขมๆ“อากัณห์....อากัณห์ขา อย่างนี้ต้องไปหาหมอแล้วนะค