“นางต้องเช็ดตัวอีกเมื่อใด”ชิงหลัวรีบตอบ “หมอหลวงสั่งให้เปลี่ยนผ้าทุกครึ่งก้านธูปเพคะ”“เจ้าไปพัก”ชิงหลัวตกใจ “หม่อมฉันยังไหวเพคะ”“เจ้าเฝ้านางมาตั้งแต่บ่าย หากล้มลงอีกคนจะช่วยผู้ใดได้”“แต่ฝ่าบาทไม่เคยทำสิ่งเหล่านี้”เยี่ยนจิ่งเฉินปรายตามองนาง “ข้าเพียงวางผ้าบนหน้าผาก มิใช่ปรุงยา”ชิงหลัวเม้มริมฝีปาก ก่อนคุกเข่าลง“หม่อมฉันมิได้ดูหมิ่นพระองค์เพคะ เพียงกลัวว่าจะรบกวนพระวรกาย”“ออกไปพักหนึ่งชั่วยาม แล้วค่อยกลับมา”เมื่อฮ่องเต้ตรัสเด็ดขาด ชิงหลัวจึงไม่กล้าขัด นางวางอ่างน้ำอุ่นกับผ้าสะอาดไว้ข้างเตียง ก่อนถอยออกไปพร้อมหมอหลวงและข้ารับใช้คนอื่น เหลือเพียงเยี่ยนจิ่งเฉินกับหลินเวยอยู่ภายในห้องความเงียบกลับเข้าปกคลุมอีกครั้ง ฮ่องเต้นั่งมองใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้า นางหลับตาแน่น คิ้วขมวดราวกับกำลังต่อสู้กับบางสิ่งในความฝัน ริมฝีปากขยับเบา ๆ แต่ไม่มีเสียงชัดเจน เยี่ยนจิ่งเฉินชุบผ้าในน้ำอุ่น บิดจนหมาด แล้ววางลงบ
Última atualização : 2026-08-25 Ler mais