Todos os capítulos de เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว: Capítulo 91 - Capítulo 100

“ข่าวพวกนี้...ฮองเฮาเป็นคนปล่อยใช่หรือไม่”นางกำนัลตกใจ “พระนางทราบได้อย่างไรเพคะ”“เพราะนางไม่จำเป็นต้องจับพวกเรา”กุ้ยเฟยกำถ้วยชาจนแตกร้าว“เพียงทำให้ทุกคนหวาดกลัว พวกเราก็เริ่มทำลายกันเองแล้ว”เวลาเดียวกัน ภายในตำหนักคุนหนิง หวังอี้รีบเข้ามารายงาน“ฮองเฮา”“ว่ามา”“กุ้ยเฟยส่งคนไปสืบเต๋อเฟย”“เต๋อเฟยส่งคนสะกดรอยเจาอี๋ เหม่ยเหรินซื้อคนของกุ้ยเฟย”ชิงหลัวเบิกตากว้าง “พวกนางเริ่มสอดแนมกันเองแล้ว”หลินเวยยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างสงบ“ในที่สุด...” นางวางถ้วยลงเบา ๆ “พวกนางก็รู้แล้ว ข้าไม่ได้เพียงตั้งรับ”เปลวไฟจากเตาถ่านสะท้อนดวงตาของนางเป็นประกายเย็นเยียบ “แต่ข้ากำลังออกล่า”คำพูดนั้นทำให้ทั้งห้องเงียบลง ชิงหลัวมองผู้เป็นนายด้วยความเลื่อมใส จากหญิงสาวที่ถูกกล่าวหาว่าวางยาพิษในวันแรก วันนี้หลินเวยกลายเป็นผู้กำหนดจังหวะของทั้งวังหลัง ไม่ได้ไล่ล่าด้วยดาบ

“ใช่” หลินเวยกล่าว “นี่คือเหตุผลที่ราชครูกล้าควบคุมราชสำนักมานาน เพราะทุกกรม มีคนของเขา”หวังอี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าว “ฮองเฮา...กระหม่อมมีเรื่องหนึ่งไม่เข้าใจ”“ถามมา”“พระองค์จะเปิดโปงเต๋อเฟยทันทีหรือไม่”หลินเวยส่ายหน้า “ยังไม่ถึงเวลา”“แต่หลักฐานก็พร้อมแล้ว”“ยังไม่พอ” นางตอบทันที “ตอนนี้เรามีเพียงเส้นทางเงิน แต่ยังไม่มีคนรับสารภาพ”หวังอี้พยักหน้าอย่างเข้าใจ  “เช่นนั้นต้องหาคนในกรมคลังก่อน”“ถูกต้อง” หลินเวยมองรายชื่อขุนนางในแฟ้ม สายตาหยุดอยู่ที่ชื่อหนึ่ง หลี่จง ผู้ช่วยเจ้ากรมคลัง นางยิ้มบาง“คนผู้นี้...เป็นคนรักครอบครัว”ชิงหลัวถาม “เกี่ยวอะไรเพคะ”“คนที่รักครอบครัว” หลินเวยกล่าวเรียบ ๆ “มักยอมสารภาพเพื่อปกป้องลูกเมีย”ค่ำวันเดียวกัน ภายในจวนราชครูเกา ราชครูเกานั่งดื่มชาพร้อมเสนาบดีกรมโยธาแล

เยี่ยนจิ่งเฉินตรัสเรียบ ๆ “ลุกขึ้น”ชายหนุ่มลุกขึ้นอย่างสงบ“ผู้นี้ชื่อเฉินอวี้”หลินเวยพิจารณาชายตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ แม้เขาจะยืนนิ่ง แต่นางสังเกตได้ทันทีว่า ฝีเท้าเบาราวกับไม่มีน้ำหนัก ลมหายใจสม่ำเสมอ และดวงตาคอยสำรวจทุกมุมของห้องอยู่ตลอดเวลา คนผู้นี้...ผ่านการฝึกมาอย่างหนัก เยี่ยนจิ่งเฉินตรัสต่อ“เฉินอวี้เป็นหัวหน้าองครักษ์ลับรุ่นใหม่ รับใช้ข้ามาตั้งแต่อายุสิบห้า”เฉินอวี้ประสานมือคำนับ “ถวายความเคารพฮองเฮา”หลินเวยพยักหน้าเล็กน้อย “ไม่ต้องมากพิธี”ฮ่องเต้กล่าวต่อ “ตั้งแต่วันนี้ เขาจะอยู่ใต้คำสั่งของเจ้า”ชิงหลัวกับหวังอี้มองหน้ากันด้วยความตกใจ องครักษ์ลับของฮ่องเต้...มีฐานะต่างจากองครักษ์ทั่วไป พวกเขารับคำสั่งจากฮ่องเต้เพียงผู้เดียว แต่วันนี้...ฮ่องเต้กลับส่งคนสนิทที่สุดมาให้ฮองเฮา หลินเวยเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้น“ฝ่าบาท”“ว่าอย่างไร”“พระองค์ไว้พระทัยหม่อมฉันถึงเพียงนี้หรือ”เยี่ยนจิ่ง

ด้านอีกฝั่ง เฉินอวี้กับหัวหน้ามือสังหารยังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ชายชุดดำเห็นลูกน้องถูกจับหมดแล้วจึงเปลี่ยนเป้าหมาย เขาขว้างผงสีขาวใส่ใบหน้าเฉินอวี้ ก่อนพุ่งไปยังหน้าต่าง เฉินอวี้ยกแขนเสื้อปิดจมูกและหลบผงได้ทัน แต่เสียจังหวะไปชั่วครู่ มือสังหารใช้โอกาสนั้นทะลวงหน้าต่างออกไปด้านนอก หลินเวยกลับไม่รีบร้อนทันทีที่เขาเหยียบพื้นลาน เสียงกลไกใต้หิมะก็ดังขึ้น แผ่นไม้ที่ซ่อนไว้พลิกตัว ทำให้ขาของเขาจมลงในหลุมตาข่ายอีกแห่ง เชือกหนาหลายเส้นพุ่งขึ้นมารัดลำตัวและข้อมือ หัวหน้ามือสังหารดิ้นรน แต่ยิ่งขยับเชือกยิ่งรัดแน่น เฉินอวี้ตามออกไป ก่อนใช้ดาบจ่อคอเขา“จบแล้ว”หลินเวยเดินออกมายืนใต้ชายคา เสื้อคลุมสีเข้มถูกชิงหลัวนำมาคลุมให้อย่างรีบร้อน ลมหนาวพัดผ่านใบหน้าของนาง แต่สายตายังจับอยู่ที่ชายชุดดำซึ่งถูกมัดอยู่กลางลาน“เปิดหน้าเขา”เฉินอวี้ดึงผ้าปิดหน้าออก ใบหน้าที่ปรากฏเป็นชายวัยประมาณสามสิบห้าปี มีรอยสักรูปเหยี่ยวเล็กอยู่หลังใบหู หวังอี้ซึ่งนำคนกลับเข้ามาพอดีชะงักทันที“ตรานี้เป็นของหน่วยพิทักษ์เงาเก่า”หลินเวยหันไ

กุ้ยเฟยประกาศศึกสายลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านพระราชวังต้าเยี่ยน แต่ความหนาวเย็นภายในวังหลวงกลับไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย หลังข่าวการล่มสลายของตระกูลซูและการลอบสังหารฮองเฮาล้มเหลว ราชสำนักทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายในต่างตระหนักตรงกันว่า ศึกครั้งใหม่กำลังจะเริ่มขึ้นเพียงแต่ครั้งนี้...ศัตรูไม่ใช่สนมในวังหลังอีกต่อไป หากเป็นตระกูลแม่ทัพที่ครองกำลังกองทัพครึ่งหนึ่งของแผ่นดินภายในตำหนักชิงหลวนของกุ้ยเฟย บรรยากาศเงียบสงัดผิดปกติ นางกำนัลทุกคนก้มหน้าทำงาน ไม่มีผู้ใดกล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง กุ้ยเฟยนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้จันทน์ มือเรียวงามกำจดหมายที่เพิ่งได้รับจากคนของจวนตระกูลหลี่จนกระดาษยับย่น เนื้อหาในจดหมายมีเพียงไม่กี่บรรทัด"นักฆ่าขาดการติดต่อทั้งหมด กรมอาลาเริ่มตรวจเส้นทางอาวุธ ราชครูให้ระวังตัว"กุ้ยเฟยขยำจดหมายแล้วโยนลงเตาถ่านทันที เปลวไฟลุกโชน กลืนกินกระดาษจนเหลือเพียงเถ้าสีดำ แม่นมซุนเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง“พระนางเพคะ”“พูดมา”“เมื่อคืนมีข่าวว่า...ฮองเฮาฟื้นแ