เลือกห้อง

บทที่5

เลือกห้อง

“ผีญี่ปุ่นเเน่ๆ” กนิษฐาพูดขึ้นเมื่อเดินสำรวจห้องเสร็จ

“ห้องก็ดูสวยดีนะ เเต่บรรยากาศเเปลกๆ” ปัณยตาพูดขึ้นพร้อมกับมองไปรอบๆห้อง

“จริง มันดูเหมือนลึกลับๆยังไงก็ไม่รู้” อรปรียาพูดเสริม

“ห้องนี้ใช้งานได้ทุกอย่างเลยใช่มั้ยคะ” ธันยวีร์ถามพนักงานที่กำลังเดินตาม

“ใช่ค่ะ” พนักงานตอบ

“งั้นฉันเอาห้องนี้ค่ะ” ธันยวีร์พูดบอกพนักงานออกไป

“ทำสัญญารายเดือนหรือรายปีดีคะ” พนักงานถาม

“ซื้อขาดค่ะ” ธันยวีร์ตอบด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ

“ห้ะ เดี๋ยวก่อน” ปัณยตาหันมาหาธันยวีร์

“ใจเย็นๆเอม ลองเช่าดูก่อนมั้ย” กชมลพูดออกมา

“นั้นดิ เเกจะไม่ลองอยู่ก่อนเลยหรือ” อรปรียาพูด

“ลองทำไม คอนโดนี่ดีจะตาย ใกล้ห้างใกล้ตลาด ใกล้มอ เเถมราคาดีด้วยนะ” ธันยวีร์พูดข้อดีที่เธอเลือกคอนโดให้เพื่อนฟัง

“ดีอยู่ เเต่เเกไม่สงสัยหรือไง ว่าทำไมคนที่มาเช่าเเล้วเขาพากันออกไปหมดอะ” กนิษฐาพูดขึ้น

“เขาก็อาจจะได้ที่ใหม่ หรือไม่ก็ไม่ชอบที่นี่เเล้วไง” ธันยวีร์พูดเเบบไม่ได้คิดอะไร

“เเกคิดดีเเล้วเเน่นะ” อรปรียาถาม

“อือ ดีเเล้ว” ธันยวีร์พูดยืนยัน

“สรุปเเล้วเอาใช่มั้ยคะ” พนักงานถามเพื่อความเเน่ใจ

“ค่ะ ทำสัญญาเลยค่ะ” ธันยวีร์หันไปหาพนักงานก่อนที่จะพูดตกลง

หลังจากที่ดูห้องเเละตัดสินใจทำสัญญาซื้อขาดเสร็จเป็นที่เรียบร้อย ธันยวีร์ก็จ้างพนักงานขนของประจำคอนโดให้ไปช่วยขนของจากที่บ้านมายังคอนโดภายในวันนั้นเลย

“เดี๋ยวเอาของวางไว้ตรงนี้เลยนะคะ” ธันยวีร์ชี้จุดบอกพนักงาน

“ครับ ว่าเเต่ขนของมาเยอะขนาดนี้ มาอยู่กี่เดือนครับเนี่ย” พนักงานถาม

“ฉันซื้อขาดค่ะ” ธันยวีร์ตอบ

“อะไรนะครับ” พนักงานขนของถามอย่างตกใจ

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ปัณยตาทำหน้าสงสัย

“พอดีเมื่อวันก่อน ผมพึ่งมาย้ายของให้คนที่เช่าก่อนหน้าคุณน่ะครับ เขาบอกว่าอยู่ไม่ได้ ห้องนี้ผีดุครับ คนก่อนๆก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าห้องนี้นอนไม่ได้เลย โดนผีอำตลอด” พนักงานพูดขึ้น ก่อนที่จะมองไปรอบๆห้องอย่างหวาดระเเวง

“ฉันไม่เชื่อเรื่องผีน่ะค่ะ อีกอย่างฉันก็ไม่กลัวด้วย” ธันยวีร์พูดก่อนที่จะยิ้มเเละยื่นเงินให้พนักงาน

“โอเคครับ งั้นเชิญตามสบายนะครับ เเต่ถ้าต้องการบริการขนของก็เรียกใช้งานได้เลยนะครับ” พนักงานพูดขึ้นก่อนที่จะรีบเดินออกไป

“เอม โชคดีนะเว้ย” ปัณยตาพูดขึ้น

“ผีเเน่ๆ ฉันว่าเเล้วทำไมขายไม่ออก” กนิษฐาพูดพร้อมกับดีดนิ้ว

“เเกอยู่ได้เเน่นะเอม” อรปรียาเเม่ของกลุ่มถามขึ้นอีกครั้ง

“อือ ได้ดิ พวกเเกไม่ต้องห่วงหรอก พวกเเกก็รู้ว่าฉันไม่กลัวผี” ธันยวีร์พูดออกมาหน้าตาเฉย

“ชั่งเรื่องผีก่อนเถอะ ตอนนี้ไหนๆก็ได้คอนโดเเล้ว ไปกินข้าวกันฉันหิวเเล้ว” กชมลพูดเเล้วมองหน้าเพื่อนๆ

“เออ ป่ะๆ ไปหาของกินกัน” ธันยวีร์พูดจบทุกคนก็เดินลงไปจากห้อง

หลังจากได้คอนโดเเล้วทั้งห้าคนก็ตกลงกันว่าจะไปกินอาหารร้านใกล้ๆที่เคยไป ก่อนที่จะขับรถออกจากคอนโด ไม่นานนักพวกเธอก็ถึงร้านอาหาร จากนั้นก็มีพนักงานมารับ

ออเดอร์อาหารที่สั่งไป

“วันนี้เเกจะย้ายอะไรมาห้องอีกมั้ย” อรปรียาเอ่ยปากถาม

“ไม่มีเเล้ว” ธันยวีร์พูดพร้อมกับส่ายหน้า

“เเกอยู่ได้จริงๆใช่มั้ย” กนิษฐาถามอีกรอบ

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ พวกเเกถามคำนี้มาจะร้อยรอบเเล้วนะ” ธันยวีร์พูดขึ้นพร้อมกับยิ้มขำ

“ก็เขาว่าห้องนั้นมีผีนิ พวกฉันเเค่เช็คความชัวร์” กชมลพูดก่อนที่จะเอามือลูบเเขนตัวเอง

“ให้มันมีเถอะ ฉันจะสาปให้” ธันยวีร์พูดก่อนที่จะหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม

“ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่นะเอม ของเเบบนี้มันมีนะ” ปัณยตาพูดขึ้นอย่างเป็นห่วง

“พวกเเกไม่ต้องห่วงหรอก ฉันอยู่ได้สบายมาก อีกอย่างฉันก็ซื้อห้องนี้เเล้วเเถมยังได้มาในราคาถูกๆ เเสดงว่าห้องนี้เลือกฉันเเล้ว” ธันยวีร์พูดพลางทำท่าเป่าเล็บ

“ตามใจเเกเถอะ เอ้อ ว่าเเต่วันนี้อาจารย์ภานุมาหาเเกหรอ” อรปรียาเปลื่ยนเรื่อง

“อือ มาชวนฉันไปกินข้าวอ่ะ” ธันยวีร์พูดอย่างไม่ได้คิดอะไร

“พี่เเกจะเลี้ยงทุกคนเลยหรือยังไงเนี่ย” กชมลพูดขึ้น

“ทำไมหรือ” ธันยวีร์ทำหน้าสงสัย

“นี่เเกไม่รู้หรือว่าอาจารย์ภานุเขาจีบเเกอยู่อ่ะ” ปัณยตาพูดออกมา

“บ้าน่ะ เขาก็ทำเเบบนี้กับทุกคนป่ะ” ธันยวีร์พูดขึ้นอย่างไม่เชื่อ

“เเต่เอาจริงๆ อาจารย์ภานุก็หล่อนะ เเกไม่สนใจบ้างหรือ” กนิษฐาถามขึ้นพร้อมกับมองมาทางธันยวีร์

“จริง เเกก็สวยอาจารย์ภานุก็หล่อ เหมาะสมกันดีออก” อรปรียาพูดเสริมขึ้น

“พอๆ พวกเเกเลิกจับผิดฉันกับอาจารย์ภานุได้เเล้ว ฉันกับเขาเป็นเเค่พี่น้องกัน” ธันยวีร์พูดอย่างมั่นใจ

“จ้าพี่น้องจ้าาาา” กชมลพูดลากเสียงยาวพร้อมกับมองบน

“อาหารมาเเล้วรีบกินกันเถอะ” ธันยวีร์พูดตัดบทเพราะไม่อยากให้เพื่อนๆถามเรื่องนี้อีก 

หลังจากที่กินข้าวเสร็จธันยวีร์ก็ไปส่งเพื่อนๆที่มหาลัยก่อนที่จะขับรถกลับมาที่คอนโด