All Chapters of พบคนหอนหนึ่งอัตรา: Chapter 21 - Chapter 30

“ขอบคุณนะคะพี่วรรณที่พาลูกมาให้เติม” ทยิดากอดยัยตัวเล็กที่วันนี้ปุกปุยในชุดหมีแพนด้า มีหมวกหมีแพนด้า ถุงมืออุ้งเท้าหมี แต่เป็นชุดกระโปรงฟูๆ สีขาวสลับดำ รองเท้าอุ้งเท้าหมี ชุดใหม่ที่เธอไม่เคยเห็น แต่น่ารักน่าอุ้มตามเคย ไม่อยากจะสืบว่าใครเปย์หลาน คงจะคนบ้านนั้นตามเคย ห้ามจนเหนื่อยแล้ว หลังๆ มาทยิดาเลยไม่ห้ามละ ก็อย่างที่อุไรวรรณบอกวัยที่ยอมให้จับใส่ชุดน่ารักๆ มีไม่กี่ปีเดี๋ยวก็ไปเป็นตัวของตัวเองไม่ยอมอีกแล้ว “จ้ะ” อุไรวรรณยิ้มแหยๆ ส่งให้น้องสาว เธอกระแอมมองไปรอบๆ หวังว่าคนขับรถคงจะแอบมิดดีนะ ทำให้เนียนนะ ไม่งั้นฉันซวยแน่ๆ “อีกสองสามวันก็ได้กลับแล้วค่ะ พี่วรรณมายังไงคะ” “พี่มารถตู้น่ะ คือว่าเพื่อนพี่กายมาแถวนี้พอดี เลยมาส่งให้ เขาก็มาเยี่ยมญาติน่ะจ้ะ” “อ้อ...แล้วกลับยังไงคะ เดี๋ยวนิ้งเรียกรถให้นะคะ ไหนๆ มาให้แม่หอมๆ หน่อย คิดถึงแม่ไหมหืม? คิดถึงแม่ขาไหม อยากจุ๊บๆ นมไหม?” กลายเป็นแม่เสียเองที่ติดให้นมลูก ยัยหนูดูเหมือนจะลืมไปแล้วเรื่องจะต้องจุ๊บนมแม่นอน ป้าวรรณนั่นแหละบอกว่าเลิกจุ๊บนมแม่ได้แล้ว นมแม่กินไม่ได้แล้ว และอยู่ก

“นิ้งๆ ทางนี้” อุไรวรรณโบกมือให้กับทยิดาที่ลงมาจากลิฟต์พร้อมกับบิดา ท่านอยู่บนรถเข็น มีเจ้าหน้าที่เข็นลงมา “กลับบ้านกันนะคะพ่อ” เธอก้มลงบอกบิดา ท่านยิ้มแย้มส่งให้เธอ แล้วเอ่ยบอกเสียงอ่อนโยน “อื้อ ขอบใจมากนะลูก ที่ไม่ทิ้งพ่อ บางทีพ่อก็รู้สึกแย่ที่เคยทิ้งนิ้งไว้ให้สู้ลำพัง” “พ่อคะ ไม่เป็นไรค่ะ เราเป็นครอบครัวกัน เรามีกันแค่นี้ นิ้งไม่โกรธพ่อค่ะ” “การให้อภัยคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่นิ้งให้พ่อ” สายตาของท่านทำให้เธอน้ำตารื้น ก็มีกันแค่นี้ เธอไม่เคยโกรธเกลียดท่าน แค่เคยน้อยใจ แล้วก็ยอมรับโชคชะตา เธอมีเลือดนักสู้ในตัวเอง และถ้าเกิดว่าเธอถึงที่สุดจริงๆ เธอร้องขอ พ่อก็ต้องช่วยเธอนั่นแหละ แต่เพราะเธอหยิ่งในตัวเอง บอกกับพ่อว่าเธอไม่เป็นอะไร เธอไหว...เธอพึ่งรู้ว่าท่านมีเงื่อนไขกับผู้หญิงคนนั้นเพื่อเธอขนาดไหน ทำงานหนักขนาดไหนเพื่อจะขอส่งเงินให้เธอบ้าง ก็ยิ่งต้องรับท่านมาอยู่ด้วย และทิ้งท่านไม่ได้... สองพ่อลูกเดินมาที่อุไรวรรณ เธอบอกว่ารถจอดรออยู่ ทยิดามองหารถของบ้านอุไรวรรณ ที่เป็นเอสยูวีสีเทา แต่เธอไม่เห็น เธอเห

“ไหนๆ ยัยหนูนะนาย อุ๊ยตายแล้ว...หลานย่า น่ารักจังเลย ใครแต่งตัวให้หลานย่ากันคะ? ตาปายส่งรูปมาอวดทุกวันเลย แต่งตัวน่ารักทุกวัน” เสียงอุทานดังทักทาย ทำให้แม่หนูมองหน้าบิดา แล้วถามเสียงใส “คุณย่าเหรอคะ? พ่อจ๋า” “คุณย่าตัวจริงไงคะ ที่หนูคุยด้วยบ่อยๆ” “ลูกสาวแกน่ารักจริงๆ ตาปาย” คุณปณิตาตอนนี้มองจ้องหลานตาวาว เห็นในรูปในคลิปน่ารักแล้ว ตัวจริงยิ่งกว่า ทุกคนในครอบครัวต่างเฝ้าวันรอที่ปพลจะพายัยหนูมาที่บ้าน เมื่อเปิดตัวไปแล้วว่ามีลูกสาว ทั้งคุณ ปณิตาและปภพ และเสน่ห์จันทร์ก็ลุ้นเอาใจช่วยว่าน้องชายจะง้อเมีย ทวงลูกคืนมาได้ไหม... “คนมีลูกสาวคือคนเจ้าชู้” ประโยคนี้มาจากพี่ชาย ที่ขยิบตาให้กับน้องชายตัวแสบ ที่แอบไปมีลูกมีเมียไม่บอกใคร ด้วยประโยคที่เคยโดนน้องชายว่าเอา “หึๆ ไม่เคยเจ้าชู้ต่างหากครับ โดนเมียทิ้งด้วย” เขาหันไปมองทยิดา ที่ทำเป็นไม่ได้ยิน เธอยกมือไหว้คุณปณิตา สายตาของเธอยังมองท่านอย่างขลาดๆ เพราะเคยมีเรื่องมีราวกันมาก่อนและทักทายกันไม่กี่คำ หลังจากที่ยอมให้ปพลเข้าไปในบ้านไปอยู่กับลูกสาวของเธอแล้ว เป็นการยอม..ท

ริมฝีปากของเขาและเธอบดเคล้า ดูดดื่มกันอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้น “พี่รักนิ้ง” เขาบอกย้ำ เมื่อถอนจูบแค่หายใจ ก่อนจะจูบอีก และอีก เหมือนไม่พอ ไม่หยุด ทยิดานั้นจูบตอบเขา ไม่พอ ไม่หยุด...เธอกับเขา บาดหมางไม่เข้าใจ โหยหากันและกันมานานเหลือเกิน ตอนนี้ความปรารถนาไหลหลั่งทะลักทะลาย ไม่มีอะไรมากั้นได้อีกแล้ว เขาช้อนอุ้มเธอขึ้น ขณะที่ยังคงจูบกัน วางเธอลงบนโซฟาเบธ ตัวเดิม ที่เดิม...ที่เคยมีประสบการณ์แสนสุขด้วยกัน มือร้อนๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองไปพร้อมกัน ทุกขณะที่ทำทุกสิ่งนั้น ปากของคนทั้งคู่ยังไม่เคลื่อนจากกัน ความปรารถนาอันเร่งร้อนและเร่งเร้า ทำให้เธอเปียกชื้น ร้อนผ่าวด้วยความปรารถนาเขาเองก็เช่นกัน เมื่อเธอและเขาเปลือยเปล่า เพียงแค่มองสบตา...เขาเลื่อนมือลงไปคลี่แย้มกลีบกุหลาบที่แสนฉ่ำของทยิดา เธอพร้อมแล้ว เขาก็เกินจะกลั้น เขาต้องการเธอมานานเกินไป ทยิดาเองก็เช่นกัน “อื้อ” “นิ้ง นิ้งของพี่” เสียงครางของเธอดังคลอกับเสียงบอกรักของเขา เมื่อเขาสอดประสานเข้ามา ยังคงแนบแน่น

เวลาแห่งความสุข เวลาแห่งครอบครัว ที่หายไปนาน ตอนนี้ปพลและทยิดาได้กอดคว้ามันไว้อีกครั้ง... พวกเขามาพักผ่อนกันที่เกาะพีพี เป็นการมาทะเลหนแรกของเจ้าตัวน้อย...ถือโอกาสมาฉลองวันเกิดสี่ขวบเจ็ดเดือนของแกไปด้วย ตอนนี้แฟชั่นแต่งตัวเป็นสัตว์ตัวน้อยของนะนายไม่ค่อยตามใจพี่หนมโก๋แล้ว บางวันงอแงไม่ใส่แล้วด้วย...แต่ชอบใส่หมวกกระต่ายสีชมพู ที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้ ลุงปริ้นซ์นี้มาแรงแซงทางโค้งมาก เพราะทุกสิ่งที่ลุงปริ้นซ์ซื้อให้หลาน จะเป็นที่ถูกใจของนะนายเป็นอย่างมาก ม่วงม่วงแคร์แบร์ที่ลุงซื้อให้ ตอนนี้มอมไปบ้าง แต่ก็ยังหอบหิ้วไปไหนมาไหนด้วยตลอด เป็นของเล่นชิ้นโปรดของสาวน้อยที่ต้องพาไปด้วยทุกที่ ที่ต้องรอจนถึงสี่ขวบเจ็ดเดือน ก็เพราะ...แพลนตอนแรก ที่จะมาหลังจากที่รอหนมโก๋สอบเสร็จต้องเลื่อน เนื่องจากเสน่ห์จันทร์คลอด รอน้องแข็งแรงจะได้มากันทั้งครอบครัวที่ตอนนี้กลายเป็นครอบครัวใหญ่ เนื่องจากรวมสมาชิกของบ้านอุไรวรรณเข้าไปด้วย เธอกับเขายังอยู่กันที่บ้านของเธอ...ซื้อบ้านข้างๆ เพิ่มแล้วต่อเติมให้หลังใหญ่ขึ้น เขายังคงทำงานเป็นรองประธานที่วีอาร์ เข้าบริษัทอาทิตย์ละสามวัน มีแพลนจะย้