جميع فصول : الفصل -الفصل 5

Sandra's POVMatagal ko nang kabisado ang bawat tono ng boses ni Damian kapag galit siya, pero noong gabing iyon, tila mas matalim at mas nakakairita ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya. Nakatayo siya sa dulo ng kama namin, nakapamewang habang nakatitig sa akin na parang may ginawa akong napakalaking kasalanan. Bagong ligo siya, amoy mamahaling perfume at malamig na shower gel, pero ang init ng ulo niya ay halos magpapasabog na sa buong kwarto."Ganyan ka na naman, Sandra. Tititigan mo lang ako nang ganyan?" sigaw niya habang hinahawi ang buhok niya pabalik. "Limang taon na tayong kasal, Sandra! Limang taon! But until now, wala ka man lang maibigay sa akin kahit isang anak. My parents are asking me every single week. Ano na naman ang isasagot ko sa kanila? Na wala pa ring nangyayari kasi hindi ka makabuo?"Nakahawak ako nang mahigpit sa gilid ng duvet, pilit na pinipigilan ang panginginig ng mga kamay ko. "Nagsisikap naman tayo, Damian," mahinang sagot ko, ramdam ang bigat at s

Sandra's POVPagkatapos ng gabing iyon sa labas ng kwarto ni Celeste, tila mas lalong naging malinaw sa akin ang bawat kilos nila. Pero sa halip na magwala ako, pinili kong maging tahimik. Araw-araw kong kinakain ang sarili kong galit para lang manatiling kumportable sila sa ginagawa nila.Naging mas malayo ang loob ni Damian sa akin. Kung noong mga nakaraang buwan ay nag-aaway pa kami, ngayon ay halos hindi na niya ako kinakausap. Ginawa niyang dahilan ang trabaho para umiwas.Isang gabi, alas-onse na ng gabi pero wala pa rin siya. Nakaupo ako sa sofa habang nagbabasa ng magazine nang marinig ko ang pagbukas ng pinto. Pumasok si Damian na nakatanggal ang tie at halatang pagod, pero may kakaibang ngiti sa mga labi niya nang makita niya si Celeste na lumabas mula sa kusina."You're late again, Damian," malamig kong sabi habang nakatitig sa kaniya. "Past eleven na. Nag-alala ako kasi hindi ka man lang nag-text na late ka uuwi."Hindi man lang siya tumingin sa akin. Inilagay niya ang bri

Sandra's POVGaling ako sa isang client lunch meeting na biglang na-cancel dahil nagkaroon ng emergency ang client ko. Mag-aalas-dos pa lang ng hapon kaya naisipan kong umuwi na muna sa bahay para magpahinga at tapusin ang ilang mga papeles sa study room.Pagkahinto ng sasakyan ko sa driveway, napansin kong nakaparada ang kotse ni Damian. Nagtaka ako dahil kadalasan ay gabi na siya umuuwi kapag weekday. Baka mabilis lang siyang umuwi para kumuha ng importanteng dokumento o kaya ay masama ang pakiramdam niya.Tahimik kong binuksan ang pintuan ng bahay. Naka-off ang mga ilaw sa living room at napakatahimik ng buong paligid, maliban sa mahinang tunog ng aircon mula sa ikalawang palapag. Inilagay ko ang bag ko sa may foyer table at dahan-dahang umakyat sa hagdan.Habang naglalakad ako sa hallway patungo sa aming marital bedroom, napansin kong bahagyang nakabukas ang pinto. May manipis na siwang at hindi nakalock ang doorknob. Nagtaka ako kasi napakaselan ni Damian sa privacy niya, lalo na