บททั้งหมดของ I Ran Away Pregnant, Now My Billionaire Ex Wants Me Back: บทที่ 41 - บทที่ 50

Tumawa ng mapait si Jasmine nang maalala ang mga nangyari kanina. Napatingin siya sa medyo mabigat niyang katawan at sa sobrang common na mukha. Kahit ang asawa niya na nagkataon pang childhood friend niya bago sila kinasal ay nagawang kampihan ang dalawang babae kesa sa kanya na asawa nito.Dalawang taon niyang iniwan ang career niya para mag focus sa pagiging asawa nito. Kahit na matagal na siyang naka graduate ay ngayon pa lang siya nakakuha ng trabaho. Her job in the hospital is actually her first job. Pakiramdam niya kanina ay nabigo siya dahil wala siyang lakas ng loob na maging lead surgeon.She felt like a total failure. All the weight in her heart suddenly burst, and she broke into heavy, messy sobs. Iyak siya ng iyak habang binabalikan ang mga pagkakamali niya.“I am so useless. I can't even do anything right. Kahit ang asawa ko ay mas kinampihan pa ang dalawang bruhang yon. Wala kasi akong silbi. Wala akong maipagmamalaki!”Kumunot ang noo ni Sarina. Iniisip niya ang mga na

Parang sasabog ang gigil ni Sarina habang nakatitig kay Damon na nakangisi sa kanya ng nakakaloko. Inis na inis siya at parang gusto niya itong suntukin sa mukha!Samantala, nang i-park ni Marie ang sasakyan niya sa tapat ng bahay ni Sarina ay excited siya na ibaba ang kambal dahil alam niyang miss na miss na ng mga ito ang Mommy nila.Pero nang papasok na sana sila sa loob ay natigilan si Marie nang may naaninag sa tapat ng pinto ng bahay. Namilog ang mga mata niya nang mamukhaan ang lalaki.Si Damon Zamora!Hindi na nagdalawang isip si Marie na muling ipasok ang kambal sa loob ng sasakyan. Isipin niya pa lang na makakaharap niya ulit si Damon ay pinanginginigan na siya ng katawan sa takot na mabuking nito ang sikreto nila!“Ninang, what are you doing?”Bakas ang pagtataka sa maliit na mukha ni Luke nang magtanong ito kung bakit sila pumasok ulit sa sasakyan.“Shh.” Agad niyang sinenyasan ito na tumahimik.Nang mawala si Damon sa paningin niya ay saka lang nagpasya si Marie na lumaba

“Mom,” marahang sambit ni Dylan at hindi pinahalata ang gulat na naramdaman sa biglaang pagdating ng ina.“Ano bang iniisip mo at kanina pa kita tinatawag ay hindi ka man lang lumilingon?” Tinaasan siya ng kilay ng ina. Napalunok si Dylan.“Mommy, ano kasi…” Hindi maituloy ni Dylan ang sinasabi dahil hindi niya alam kung anong palusot ang sasabihin niya sa ina.Napatitig siya sa ina at agad na nag isip. Malinaw ang bilin ng Ate Sarina niya na hindi dapat maistorbo ang ginagawa nitong panggagamot sa lolo niya. Kung sasabihin niya sa Mommy niya ang totoo ay siguradong kukwestyunin nito ang ginawa niyang pagpapapasok kay Sarina sa loob ng mansyon. At kapag naman sinabi niya ang tungkol sa ginawang pagpapanggap ni Avionna ay siguradong hindi siya nito paniniwalaan agad at magiging komplikado lang ang sitwasyon.Agad na inayos ni Dylan ang sarili. Ngumisi siya ng nakakaloko at saka hinarap ang ina. “Mom, I was just worried about Grandpa. That’s it!”Mukhang hindi naman nakahalata ang Mommy

Pagkatapos tanggalin ni Sarina ang huling acupuncture needle na ginamit niya sa matandang Zamora ay nakahinga siya ng maluwag. Siguradong mas magiging maayos pa ang lagay nito ngayon dahil natapos niya ng maayos ang treatment na kailangan ng matanda. Dalawang oras din ang itinagal ng treatment at nakakaramdam na siya ng pagod at panghihina. Inayos na ni Sarina ang mga karayom na ginamit niya at binalik sa medicine kit na dala niya. Sunod naman niyang sinulat ay ang mga gamot na kailangang ipainom sa matanda. Balak niyang ibigay kay Dylan ang prescription bago siya tuluyang umalis. May kailangan rin siyang ipagbilin dito para sa tuloy-tuloy na paggaling ng lolo nito.Subalit nang binuksan ni Sarina ang pinto ay kumunot ang noo niya dahil walang tao doon. Wala si Dylan at walang nagbabantay sa pinto. Nakaramdam si Sarina ng kaba. Naalala niya ang sinabi ni Dylan na nasa mansyon ngayon ang Mommy at Daddy niya. Kailangan na niyang umalis kung hindi ay baka may makakita pa sa kanya doon.

“Thanks. You can rest now.” Malamig na sambit ni Damon.Nang makita ni Avionna na basta na lamang aalis si Damon ay hindi na siya nagdalawang isip na tawagin ito at pigilan.“Damon, wait…” May pag aalangan sa boses na tawag niya.Nang lingunin siya ni Damon ay mas malamig ang titig nito sa kanya at mas walang pakialam. “Why? May sasabihin ka pa ba?”Kinagat ni Avionna ang ibabang labi at saka alanganin na humakbang palapit kay Damon. Nang nasa harapan na siya nito ay nagsimula na siyang kabahan.“Damon, regarding what your mother brought up at the dinner table today... I want to hear your thoughts,” simula ni Avionna.“I've been by your side for five years. All these years, I’ve done everything I could to treat Grandpa. Ginagawa ko kung anong gusto mo,” patuloy niya. Pero nakatingin lang si Damon sa kanya na para bang hindi importante ang sinasabi niya dito.“Both our parents hope we can settle our marriage soon. Damon, let's get engaged, okay? You don't want our families worrying abo