สามสิบเก้าน้องคนนี้จะมอบมันให้อีกด้านหนึ่งภายในตำหนักบูรพาซึ่งตั้งอยู่ลึกเข้าไปในเขตพระราชวัง แสงจันทราที่ส่องลอดม่านบางเฉียบลงบนพรมปักลายมังกรทอง สะท้อนเงาระยิบระยับบนโต๊ะหยกตรงหน้า เสียงฝีเท้าเร่งรีบของขันทีหนุ่มดังขึ้นจากนอกประตู ก่อนจะหยุดอยู่หน้าบันได หายใจหอบเล็กน้อยพลางโค้งกายคำนับ“องค์รัชทายาทพะย่ะค่ะ กระหม่อมมีเรื่องสำคัญมาเรียนแจ้ง”บุรุษผู้เปี่ยมล้นด้วยอำนาจในชุดอาภรณ์สีครามเข้มที่ปักลายหงส์ทะยาน ตวัดสายตาคมกริบจากบัลลังก์ไม้จันทน์ขึ้นมองขันทีเบื้องล่าง มือเรียวยกถ้วยชาขึ้นอย่างเชื่องช้า “ว่ามา” “ทหารของพวกเราเห็นองค์ชายใหญ่หวางเสี่ยวเฟิงทรงรับองค์หญิงหนิงเยว่ขึ้นรถม้าพะย่ะค่ะ หลังจากนางออกจากรั้ววัง ดูท่าสนิทสนมกันอยู่ไม่น้อย…”เสียงวางถ้วยชาดังกริ๊กริมฝีปากหยักลึกกระตุกยิ้มแผ่วตรงมุมปาก ดวงตาคมประหนึ่งเหยี่ยวมองออกไปยังสวนหย่อมเบื้องนอกโดยไม่กล่าวคำใดครู่หนึ่ง บรรยากาศรอบห้องพลันเย็นยะเยือกลงจนน่าอึดอัด“เช่นนั้นหรือ…”ภายใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืนสะท้อนใบหน้าขององค์รัชทายาทหวางชุนเทียนสงบไร้อารมณ์ ทว่าในดวงตานั้นกลับแฝงไปด้วยความร้ายกาจซับซ้อนซ่อนอยู่“เสด็จพี่...แม้จะเ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-25 อ่านเพิ่มเติม