บททั้งหมดของ TemptedLoveเกมรักอันตราย: บทที่ 1 - บทที่ 10

51

ตอนที่ 1 ไคโตะ-โมน่า

DND clubไคโตะ ฮิโร นักศึกษาหนุ่มวิศวะใบหน้าหล่อเหลา คิ้วเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาเข้ารูป สวมใส่เสื้อช็อปสีเลือดหมูทับเสื้อคอกลมสีดำ กางเกงยีนส์สีน้ำเงินอ่อน รองเท้าหุ้มส้น เปิดประตูเข้าไปในห้อง vvip ของคลับดังย่านใจกลางเมือง"นึกว่าไม่มาซะแล้ว" ธีร์ เป็นเพื่อนนักศึกษาคณะเดียวกันกล่าวขึ้นพลางหยิบขวดเหล้าสีอำพันมารินใส่แก้วไคโตะ นั่งลงบนโซฟาหรูก่อนจะรับแก้วเหล้าจากธีร์มาดื่ม"ทำไมมาช้าล่ะ" เติ้ล เพื่อนสนิทของเขาอีกคนกล่าวถาม"มีธุระนิดหน่อย" เขาตอบกลับเสียงราบนิ่ง สีหน้าเคร่งขรึม"มึงหนักใจผลเรียนที่ไม่ได้ตามมาตรฐานที่พ่อตั้งไว้?" ไคโตะหันไปที่ธีร์ แล้วส่ายหน้าพลางยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย"หึ" เขาแค่นหัวเราะเบา ๆ แล้วนึกถึงเหตุการณ์สามชั่วโมงก่อนหน้านี้ เขาผู้เป็นพ่อเรียกตัวเขาไปที่บ้าน แน่นอนว่าก็ต้องโดนตักเตือนมา และที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด เมื่อเปิดประตูออกมาจากห้องทำงานพ่อ ก็พบกับ กระติ๊บ พี่สาวของเขายืนกอดอกรอเยาะเย้ย'โห วันนี้คุณพ่อบ่นนายนานมากเลยนะ เกือบสองชั่วโมง อิอิ' เขาพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ก็จะเอ่ยน้ำเสียงทุ้ม'มายืนอะไรตรงนี้ ทำไมไม่ไปอยู่กับผัว''อะ.. ' กระติ๊บกำลังจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 2 ติวเตอร์

เสียงนักศึกษาคณะนิเทศฯจำนวนมากที่ต่างคนต่างพูดคุยกันจนเซ็งแซ่ ฟังไม่ได้ศัพท์ ภายใต้ตึกคณะ โมน่า และ โบว์นั่งทบทวนตำราเรียนกันอยู่ที่ม้าหินอ่อนมุมตึก"โบว์ ฉันคิดว่าจะหางานทำเพิ่ม" โมน่าสะกิดเพื่อนที่ฉันอ่านหนังสือข้าง ๆ แล้วเอ่ยขึ้น"ห๊า ยังจะทำเพิ่มอีกเหรอ!...." โบว์อุทานด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะพ่นลมหายใจแล้วพูดประโยคสุดท้าย"....ที่ทำอยู่ก็เยอะมากล่ะนะ""ฉันจำเป็นต้องใช้เงินน่ะ" พูดจบ ก็ลอบหายใจเบา ๆ อยู่ ๆ ก็มีเสียงแหลมแทรกเข้ามา"มาเป็นคนใช้บ้านฉันสิ' ทั้งโมน่า และโบว์หันไปตามต้นเสียงทันที"ญิ๋งญิ๋ง" ทั้งคู่อุทานพร้อมกันเบา ๆ เมื่อเห็นนักศึกษาร่วมคณะเดินนวยนาดเข้ามาแล้วจ้องมาที่โมน่าด้วยสายตาเยาะเย้ย ดูไม่เป็นมิตร"ถ้าไม่อยากเป็นคนใช้ ก็ไปขายตัวสิ ฮ่าฮ่าฮ่า" เธอเดินมากับเพื่อนอีกสองคนต่างพากันหัวเราะชอบใจ"มันจะมากไปแล้วนะ" โบว์ใช้ฝ่ามือทุบโต๊ะแล้วยืนขึ้นด้วยความโกรธ ท่าทางเอาเรื่อง แต่โมน่าก็ดึงแขนเธอไว้แล้วส่ายหน้าญิ๋งญิ๋งมันจะคอยหาเรื่อง และพูดจาดูถูกโมน่าทุกครั้งที่เจอกัน เพียงเพราะเธออิจฉาที่โมน่าเรียนเก่งเป็นที่ยอมรับของเพื่อน ๆ ในคณะ จึงหาทางกลั่นแกล้ง แต่สุดท้ายก็แพ้ให้กั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 3 กลัวอะไร

"โมน่า?" ไคโตะพึมพำเบา ๆ แล้วมองไปที่โมน่าแล้วย่นคิ้วสงสัย"เรียนที่ไหน" เป็นธีร์ที่โพล้งถามขึ้น ทำให้ไคโตะหนุ่มลูกเสี้ยวญี่ปุ่นยกยิ้มอย่างพึงพอใจ"ม. SC ค่ะ" พอโมน่าพูด ใบหน้าของไคโตะก็เปื้อนรอยยิ้มจาง ๆ แววตาที่จ้องมองหญิงสาวดูซับซ้อน"บริการพวกพี่ให้ดี ๆ นะ รับรองทิปไม่อั้น" เติ้ลเอ่ยแล้วยิ้มให้พนักงานตัวเล็กอย่างเป็นมิตร ทำให้โมน่าก้มหน้าเผยยิ้มบาง ๆ อย่างดีใจ'วันนี้โชคดีจริง ๆ' เธอคิดในใจ ก่อนจะบริการหนุ่ม ๆ นักศึกษาวิศวะอย่างขยันขันแข็ง"ไคโตะ มึงหาติวเตอร์คนใหม่ได้หรือยัง" สิ้นเสียง โมน่าก็ชะงักแล้วหันไปยังชายหนุ่มใบหน้าใสที่ชื่อว่า 'ไคโตะ''เป็นเขา?' เธอนึกถึงเมื่อกลางวันที่ทิ้งกระดาษโน้ตที่มีเบอร์โทร และชื่อไป'เขารู้จักกับญิ๋งญิ๋ง' คำถามอยู่ในหัวผุดขึ้นมากมาย ในขณะที่ไคโตะไม่ได้ตอบคำถาม เขาเลือกที่จะมองมาที่โมน่า"ได้ยินมาว่า เธอเรียนเก่งได้อันดับหนึ่งทุกปี?" เขากล่าวถามด้วยน้ำเสียงเรียบ"เอ่อ..." โมน่ายังไม่ได้พูดอะไรต่อ ไคโตะก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน"ถ้าพี่จะจ้างเรามาติวให้...จะได้มั้ย" ไคโตะพูดน้ำเสียงสุภาพแล้วเผยยิ้มบาง ๆ โมน่าก้มหน้ามือทั้งสองกำกระโปรงแน่น รู้สึกกดดันอย่างบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 4 มีแผนชั่วแน่ ๆ

โมน่ายืนนิ่งคิ้วขมวดจ้องมองพี่ชายต่างมารดาด้วยท่าทางสงสัย"พี่เห็นว่าเรียกคณะเดียวกับเธอน่ะ" คงเห็นสีหน้าคนเป็นน้อง เขาจึงอธิบายออกมาให้หายข้องใจ"รู้จัก" โมน่าตอบกลับสั้น ๆ น้ำเสียงเรียบนิ่ง"สนิทมั้ย" โยชิกล่าวถามอย่างใส่ใจ"ไม่" เป็นปกติที่โมน่าจะไม่ค่อยสนทนากับพี่ชาย ถามคำตอบคำ ทำให้คนอยากรู้ตรงหน้ามีอาการหงุดหงิด"ไม่เคยพูดคุยกันเลยเหรอ" พอสิ้นเสียง โมน่าก็ลอบหายใจเบา ๆ"พี่คบกับเขาเหรอ" เธอย้อนถามกลับไป โยชิไม่ตอบเลือกที่จะเบือนหน้าหนี ด้วยแววตาที่ซับซ้อน"พี่ว่าดูเธอแปลก ๆ" เขาหันกลับมาแล้วเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ"แปลกยังไงคะ""การเจอกันมันดูเหมือนบังเอิญเกินไป" พี่ชายต่างบิดาก็ไม่ใช่คนโง่อยู่แล้ว เขาผ่านผู้หญิงมาเยอะ ไม่แปลกที่เขาจะระวังตัว"พี่รู้จักคนชื่อไคโตะมั้ย" โมน่านึกขึ้นมาได้ว่าญิ๋งญิ๋งรู้จักกับไคโตะซึ่งเขาเรียนมหาลัยเดียวกับโยชิแถมยังคณะเดียวกันอีกด้วย"ไอ้เชี่ยไคโตะ มันทำอะไรเธอ!" โมน่าส่ายหน้า แล้วพ่นหายใจอย่างเอือมระอากับอารมณ์ของพี่ชาย"เขารู้จักกับญิ๋งญิ๋ง" พอพูดจบ โยชิก็กัดฟันกรอดกำหมัดแน่น"เหอะ แบบนี้นี้เอง" คนเป็นน้องย่นคิ้วเข้ากันบาง ๆ จ้องมองพี่ชายอย่างงวยงง"
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 5 รักแรกพบ?

โมน่า กับโบว์เดินออกมาจากบริษัท ทั้งคู่มีสีหน้ารวมถึงอาการสงสัยไม่ต่างกัน เป็นโบว์ที่เปิดปากพูดออกมาก่อน"แก ฉันว่ามันดูแปลก ๆ มั้ย" โมน่าทำสีหน้านิ่ง ๆ แต่ในหัวกำลังคิดเรื่องราวบางอย่าง"แปลกยังไง" เธอหยุดความคิดแล้วหันไปเอ่ยถามเพื่อนสนิท"แก ไม่เคยรู้จักกับคนที่ชื่อไคโตะสักหน่อย ทำไมเขาถึง....." โบว์ชะงักริมฝีปาก ก็จะขมวดคิ้วจ้องมาที่โมน่าก่อนจะเอ่ยประโยคหลัง"....หรือว่าแกเคยเจอกันแล้ว" โมน่าผงกหัวรับ"ใช่ ฉันเคยเจอกับเขา แต่ก็ปฏิเสธรับงานจากเขาไปแล้ว" โมน่าบอกกับเพื่อนตามความจริง"ปฏิเสธไปแล้วทำไมยัง...""....หรือว่าเขาตกหลุมรักแก" โมน่าคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหน้า"เจอกันแค่ครั้งสองครั้งจะรักเลยเหรอ""แกไม่เคยได้ยินคำว่ารักแรกพบอ่ะ""เหอะ" พอสิ้นเสียง โมน่าก็แค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ"ไร้สาระ" ทั้งสองแยกย้ายกลับบ้าน โมน่าเดินเข้าประตูรั้วเล็ก เดินมายังห้องพักแม่บ้าน เธอชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นชายหนุ่มร่างสูงสวมช็อปสีเลือดหมูทับเสื้อคอกลมสีขาว นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่ม้าหินหน้าลานบ้าน"ทำไมเพิ่งกลับ" โยชิทิ้งบุหรี่ลงพื้นแล้วปรี่เข้ามาหาคนเป็นน้อง ด้วยสีหน้าร้อนรน"มีอะไร" โมน่าเดินสวนเขามานั่งท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 6 เริ่มเกม!

โมน่า และโยชิต่างช่วยกันวางแผนตลบหลังอีกฝ่ายอย่างรัดกุม สองพี่น้องกระตุกยกยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับผู้ชนะ จริง ๆ แล้วทั้งคู่ก็ไม่ได้สนิทสนมกันนัก แต่เพื่อผลประโยชน์จึงจำเป็นต้องร่วมมือกันโมน่าที่ยอมเล่นตามเกมก็เพราะว่าอยากได้เงิน ซึ่งค่าตอบแทนถือว่าคุ้ม ส่วนโยชิก็แค่อยากสะใจเมื่อเห็นคู่อริต้องพ่ายแพ้กับเกมของตัวเองเป็นคนคุมมหาวิทยาลัย scระหว่างที่โมน่านั่งเรียนอยู่ เสียงข้อความก็ดังขึ้น เธอจึงหยิบขึ้นมาดู แล้วกดอ่านทันที[เริ่มงานวันนี้เลยนะ] นักศึกษาสาวคณะนิเทศฯลอบหายใจเบา ๆ เธอพอจะเดาออกว่าใครเป็นคนส่งมา[ที่อยู่คอนโดของพี่] ทางนั้นส่งโลเคชั่นกลับมาอีกรอบ โมน่าอ่านแต่ไม่ได้ตอบกลับ เธอวางโทรศัพท์ลง แล้วกลับมาตั้งใจฟังอาจารย์สอนหลังเลิกเรียน โมน่า กับโบว์เดินออกมาจากมหาลัยตรงไปยังป้ายรถเมล์ ระหว่างทางก็มีรถยนต์คันหรูมาจอดขนาบกับพวกเธอ ทั้งคู่จึงชะงักฝีเท้า แล้วมองไปยังกระจกรถที่กำลังเลื่อนลง"จะไปขึ้นรถเมล์กันเหรอ...." เป็นญิ๋งญิ๋งที่นั่งอยู่เบาะผู้โดยสาร เธอแสร้งถามแล้วหัวเราะเยาะเบา ๆ"....จริง ๆ ฉันก็อยากจะให้ติดรถไปด้วยกันนะ" โมน่าคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วมองไปยังชายหนุ่มที่เป็นคนขับ ใช่แล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 7 ว่าที่น้องสะใภ้?

ไคโตะอาสาจะไปส่งโมน่า แต่เธอปฏิเสธโดยอ้างว่าเกรงใจ แต่หนุ่มวิศวะก็ยังดื้อดึงที่จะไปส่ง จนเธอต้องยอมรถยนต์คันหรูขับมาจอดหน้าบ้านหลังใหญ่ ไคโตะมองผ่านกระจกข้าง ด้วยสีหน้าประหลาดใจ แล้วเลิกคิ้วถามหญิงสาวที่นั่งเบาะข้าง ๆ คนขับ"นี่บ้านเธอเหรอ" โมน่าส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนจะถอดเบลท์ออก"โมน่าเป็นแค่ผู้อาศัยค่ะ..." เธอบอกด้วยดวงตาแดงก่ำชวนให้น่าสงสาร"...ในฐานะลูกสาวแม่บ้าน" หญิงสาวพูดประโยคหลังด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทำให้หนุ่มวิศวะมองดูเธอด้วยความเห็นใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบที่ศีรษะเธอเบา ๆ"มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะ" เขาเอ่ยน้ำเสียงที่ฟังแล้วดูอบอุ่น โมน่ายกยิ้มมุมปากบาง ๆ"ขอบคุณนะคะพี่ไคโตะที่มาส่ง" เธอกล่าวเสียงหวานก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ ไม่ลืมที่จะโปรยเสน่ห์ยิ้มหวานให้ชายหนุ่มก่อนจะรีบก้าวขาเดินเข้าไปในบ้านไคโตะมองแผ่นหลังเธอจนลับตาแล้วก็ขับรถออกไป ระหว่างทางในหัวจึงคิดอะไรบางอย่างขึ้นมา จึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเบอร์โทรหาพี่สาวของเขา(มีอะไร) รอสายไม่นานนัก ก็มีเสียงที่ไม่คุ้นดังเข้ามา ไคโตะขมวดคิ้วเล็กน้อย"กระติ๊บล่ะ" เขาถามหาพี่สาวเพราะคนที่รับสายเป็นพี่เขยของเขา(ให้นมลูก) ปลายสาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 8 จุดอ่อน?

หลังเลิกเรียน รถยนต์คันหรูสองคันที่คุ้นเคยจอดอยู่ข้างกัน โดยมีเจ้าของรถแต่ล่ะคันยืนกอดอกวางมาดพิงกระโปรงของตัวเอง โมน่าเห็นแล้วก็รู้สึกขำอยู่ในใจ"เหนื่อยมั้ยครับ" เป็นไคโตะที่เห็นโมน่าเดินออกมาก่อนเขาเลยรีบเดินปรี่ไปคว้ากระเป๋าเธอมาถือ พร้อมกับกล่าวถามอย่างสุภาพ"ไม่เหนื่อยค่ะ" โมน่าตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หวานหยดย้อย หลังพูดจบก็มีเสียงแหลมดังมาจากด้านหลัง"พี่โยชิ" ไคโตะชะงักแล้วรีบหันไปมอง ก็พบว่าเป็นญิ๋งญิ๋งทำท่าทางดีอกดีใจแล้วเอ่ยทักทายแฟนหนุ่มเสียงดังราวกับจงใจให้ใครได้ยิน เธอวิ่งผ่านไคโตะ และโมน่าไปสวมกอดโยชิที่ยืนรอเธออยู่โมน่าเหลือบสายตาดูสีหน้าของไคโตะที่ดูไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด มือหนาที่กำกระเป๋าเธอแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนบนหลังมือ แล้วกระตุกยิ้มบาง ๆ"พี่ไคโตะ..." ขนาดโมน่าที่ยืนอยู่ใกล้เรียก เขาก็ยังไม่ได้ยินทำให้เธอต้องเรียกอีกครั้ง"....พี่ไคโตะคะ" เขาสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันมาที่เธอ"เราไปกันเถอะ" ว่าจบ ก็เดินนำหน้าโมน่าไปที่รถยนต์คันหรูของเขา ขณะที่โยชิเปิดประตูรถให้ญิ๋งญิ๋งเข้าไปนั่งเรียบร้อยแล้ว และเจ้าของรถก็เข้าไปนั่งประจำที่คนขับ ก่อนจะขับออกไปท่ามกลางสายตาของไค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 9 กินได้หมด

"วันนี้เลิกเรียกแล้วพี่จะมารับไปคอนโดนะ" ระหว่างทางไคโตะก็ชวนโมน่าพูดคุยเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันเงียบเกินไป"ค่ะ" แต่โมน่าก็ตอบเพียงคำสั้น ๆ เพราะเธอรู้ว่าที่ไปคอนโดในวันนี้คือไปติวหนังสือให้กับเขา และเธอก็เตรียมพร้อมมาเรียบร้อยแล้ว"เธอชอบกินอะไร" ไคโตะถามจบ โมน่าก็ชะงักแล้วหันไปที่คนขับ เธอย่นคิ้วบาง ๆ อย่างสงสัย"หมายถึงอาหารน่ะเหรอคะ" เธอยังคงมองใบหน้าด้านข้างของเขา แล้วถามกลับ"ใช่" เจ้าของใบหน้าตอบสั้น ๆ แล้วหันมายิ้มให้"โมน่ากินได้หมด" สาวนิเทศฯ ตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก"กินพี่ได้มั้ย" พอสิ้นเสียง โมน่าก็แอบหัวเราะในใจ มุกอะไรเนี่ย เสี่ยวมาก ๆ"ถ้าพี่ให้กินโมน่าก็กินค่ะ" เล่นกับเขาสักหน่อยเดี๋ยวจะคิดว่าเราเย็นชาเกินไป โมน่าคิดในใจแอบอมยิ้มเบา ๆ"กล้ากินพี่ก็ยอมให้เธอกิน" โอ๊ย จะอ้วกใครอยากกินนายกัน เธอแสร้งทำท่าทีเขินอายแบบฉบับผู้หญิงใสซื่อ"พี่ไคโตะ" โมน่าเอ่ยเสียงหวาน ทำให้ชายหนุ่มวิศวะหันมาแล้วขานรับอย่างสุภาพ"ครับ""พี่ชอบโมน่าจริง ๆ เหรอคะ" พูดจบ ไคโตะก็ตอบกลับทันควัน"ใช่" เขามองใบหน้าใสใสของหญิงสาวที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มทำให้เขาหลงใหลไปชั่วขณะ ก่อนจะเรียกสติกลับมาหันไปมองถนนผ่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 10 บริสุทธิ์ผุดผ่อง

"ถ้าจะย้ายมาวันไหน ก็บอกพี่ได้เลยนะ" ไคโตะเอ่ยพร้อมกับเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์"พี่จะไปช่วยขนของ""ไม่เป็นไรค่ะ" โมน่าตอบกลับทันควัน เพราะไม่อยากให้ไคโตะรู้เรื่องครอบครัวของเธอมากนัก โดยเฉพาะโยชิที่เขายังไม่รู้ว่าเขาเป็นพี่ชายต่างมารดาของเธอ มาคิด ๆ อีกที ย้ายมาก็ดีถ้ายังอยู่ที่บ้าน ไคโตะอาจจะเจอกับโยชิเข้าสักวัน ความแตกขึ้นมาเธออาจจะไม่ได้เงินค่าจ้างเสียดายแย่"ทำไมล่ะครับ""ของโมน่าไม่ได้เยอะมาก อีกอย่างโมน่าเกรงใจพี่ด้วย" ถึงจะรู้ว่าพูดไปแบบนี้ไคโตะก็ยังคงดื้อรั้นที่จะช่วยแน่นอน แต่เธอก็มีแผนที่ไม่ให้เขาเช้ามาในบ้านอยู่ในใจแล้ว"ทำไมต้องเกรงใจด้วย" เขาคว้ามือนุ่ม ๆ ของเธอมากุมแล้วยิ้มอย่างคนใจดี (ที่ดูปลอม) โมน่าได้แต่ยกยิ้มมุมปากบาง ๆหลังจากสำรวจดูห้องของกระติ๊บเรียบร้อย ไคโตะก็พาโมน่าไปยังห้องของเขา แล้วเริ่มการติวโมน่ายื่นข้อสอบให้ไคโตะลองตอบดู ก่อนจะเริ่มอธิบายในส่วนที่ไคโตะยังไม่ค่อยเข้าใจ โมน่าก็อธิบายได้ดีเลยทีเดียว ใช่สิ เธอใช้เวลาเรียนรู้ และทำความเข้าใจมาตั้งเยอะ"พี่จะมีแข่งขันสร้างเครื่องจักรเหรอคะ" โมน่าเอ่ยถามในขณะที่สายตายังคงจ้องอยู่ที่หนังสือ"อืม" ไคโตะตอบกลับสั้น ๆ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-01
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status