Semua Bab ซุปตาร์...วิวาห์กำมะลอ: Bab 41 - Bab 50

บทที่ 2ชายหนุ่มที่เนื้อตัวเปียกปอนเดินสะพายกล้องมาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านพักตากอากาศหรูริมทะเล สภาพบ้านบ่งบอกฐานะของผู้เป็นเจ้าของได้เป็นอย่างดี ว่าต้องเข้าขั้นมหาเศรษฐีแน่นอน“บ้านหลังใหญ่ ราคาเป็นสิบล้าน แต่มาอยู่แค่ปีละไม่กี่วัน มันคุ้มกับเงินที่เสียไปไหมเนี่ย” เขาพึมพำกับตัวเองแล้วเดินผ่านประตูใหญ่หน้าบ้านเข้าไปอย่างคุ้นเคยชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องรับแขกแล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาทั้งที่เสื้อผ้ายังเปียกอยู่ จากนั้นหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมาเปิดดูรูปที่ถ่ายไว้ ความจริงเช้านี้เขาตั้งใจจะไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด แต่ภาพที่ได้กลับเป็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่งที่วิ่งกระเซอะกระเซิงมาตามชายหาด เขาไม่รู้ว่าเธอกำลังตามหาอะไรอยู่ แต่สักพักเธอก็วิ่งลงทะเลไปอย่างไม่คิดชีวิตตอนที่เห็น เขาไม่คิดว่าจะมีเรื่องร้ายแรง จึงแอบกดชัตเตอร์บันทึกภาพของเธอไว้ เพราะเห็นว่าเธอรูปร่างดีและเมื่อเขาซูมเลนส์เข้าไปในระยะใกล้ก็ทำให้ได้เห็นใบหน้าของเธอชัดเจนขึ้น เขายอมรับกับตัวเองโดยไม่มีข้อกังขาเลยว่า...เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากเขาแอบกดชัตเตอร์ตามไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เธอวิ่งเลาะไปตามชายหาดจนเธอวิ่งลงทะเลไป จากนั้นเขาก็เห็นว่าเธ

บทที่ 4“ผมเล็งเห็นแล้วว่า ตัวจี๊ดอย่างคุณเหมาะสมที่สุดสำหรับงานนี้” ดวงตาคมของชายหนุ่มฉายแววมั่นใจในตัวหญิงสาวตรงหน้าอย่างเต็มเปี่ยม“แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง”“ยอมรับเงื่อนไขของผมแล้วใช่มั้ย” อธินยิ้มพอใจ“อื้อ” เมษิตาส่งเสียงตอบรับในลำคอ“ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่ทำตัวสวยๆ ยิ้มหวานๆ อยู่ข้างๆ ผมก็พอ”“โอเค งานง่ายๆ แค่นี้ฉันทำได้สบายมาก ทีนี้ก็คืนสร้อยให้ฉันได้แล้ว” หญิงสาวแบมือขอสร้อยคืนอธินมองฝ่ามือเล็กตรงหน้าอย่างชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เขาไม่คิดว่าผู้หญิงหัวรั้นคนนี้จะยอมรับเงื่อนไขของเขาง่ายๆ ดังนั้นแทนที่เขาจะส่งสร้อยคืนให้เธอ เขากลับเอามือของตัวเองวางประกบลงมาบนฝ่ามือของเธอแทน“เรามาจับมือสัญญากันก่อนดีกว่า เสร็จงานแล้วผมค่อยจะสร้อยเส้นนี้ให้ โอเค้..?”“ตาบ้านี่! แต๊ะอั๋งฉันอีกแล้ว คนฉวยโอกาส” เมษิตาตวาดพร้อมกับรีบสะบัดมือออก“มือแข็งอย่างกับหินใครจะไปอยากจับ” อธินแกล้งยั่ว“เอาสร้อยฉันคืนมาได้แล้ว”“จบงานแล้วจะคืนให้”“กลัวฉันโกงเหรอ” เมษิตาถามเสียงสะบัด“ผมกินข้าวนะคุณ ไม่ได้กินหญ้า ผมรู้ทันหรอกน่า คุณแกล้งรับปากผมเพราะจะเอาสร้อยคืน พอได้สร้อยไปแล้ว คุณก็หายไปกับสายลม”“บ้า...คุณน่ะค

บทที่ 6คุณหญิงนลินีเขม้นมองสามหนุ่มสาวที่กำลังยืนคุยกันอย่างครื้นเครงด้วยแววตาเย็นเยียบจากอีกมุมหนึ่งของห้องจัดเลี้ยง สตรีสูงวัยไม่แน่ใจนักว่าหญิงสาวหน้าตาสะสวยผู้นั้นมากับใครกันแน่ ระหว่างอธินกับปราบดา แต่เมื่อปราบดาขอตัวออกไปทักทายแขกผู้ใหญ่ที่เพิ่งเข้ามาและจากการสังเกตอากัปกิริยาของสองหนุ่มสาวที่ถูกทิ้งไว้ตามลำพัง คุณหญิงนลินีก็มั่นใจว่าหญิงสาวคนนั้นต้องมากับอธินแน่นอน ความกังวลต่อมาของคุณหญิงนลินีก็คือ อธินคิดจะทำอะไรในคืนนี้ถึงได้พาหญิงสาวผู้นั้นมาร่วมงานด้วย“พี่ธินพาใครมาด้วยคะคุณหญิงป้า ท่าทางสนิทกันมากเลย” แซนดี้ถามเสียงแจ๋น“คงเป็นแค่คนรู้จักที่บังเอิญเจอกันในงาน คงไม่ได้มาด้วยกันหรอก” ตอบอย่างค้านความรู้สึกของตัวเองแซนดี้ผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นไฮโซรุ่นใหม่ จิกตามองไปที่เมษิตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อหากว่าเธอสามารถเข้าไปกระชากหญิงสาวหน้าหวานผู้นั้นแล้วเหวี่ยงออกให้ห่างจากอธินได้เธอคงไม่ลังเลที่จะทำ แต่สิ่งที่ไฮโซสาวทำได้ในขณะนี้คือพยายามข่มความร้อนรุ่มไว้ในอกแล้วแสร้งยิ้มอย่างสวยงามก่อนจะพาร่างระหงในชุดราตรีสีแดงเพลิงเว้าหลังลึกจนถึงเอวตรงเข้าไปหาอธิน“แซนดี้คิดว่าพี

บทที่ 8หลังจากปล่อยให้เมษิตานั่งพักให้สบายใจอยู่ครู่ใหญ่ อธินก็พาเธอเข้ามาสมทบกับกลุ่มของคุณหญิงนลินี ซึ่งตอนนี้นั่งพร้อมหน้าอยู่กับธันวาเกษมและธารวารินทร์ที่โต๊ะ วี.ไอ.พี นอกจากนี้ยังมีอรรถพล ปราบดาและแซนดี้ร่วมโต๊ะอยู่ด้วย สตรีผู้อาวุโสที่สุดเขม้นมองหญิงสาวร่างบอบบางที่ยืนคู่กับบุตรชายคนกลางของตนด้วยแววตาที่ปราศจากความเอ็นดูอย่างสิ้นเชิง“คุณเม นี่คุณแม่ผมครับ แล้วนี่เมษิตาแฟนผมครับคุณแม่” อธินแนะนำให้สตรีต่างวัยทั้งสองรู้จักกัน“สวัสดีค่ะคุณหญิง”เมษิตาไหว้คุณหญิงนลินีอย่างนอบน้อม ทว่าผู้สูงวัยกว่ากลับเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มแล้วเบนสายตาหนี เมษิตาหันไปสบตากับอธินอย่างไม่เข้าใจปฏิกิริยาของคุณหญิงนลินีที่มีต่อเธอ ทุกคนที่นั่งร่วมโต๊ะหน้าเจื่อน ยกเว้นแซนดี้ที่แอบยิ้มสะใจอธินขยับเก้าอี้ว่างข้างธารวารินทร์ให้เมษิตา แล้วตัวเองก็นั่งลงที่เก้าอี้ว่างอีกตัวที่อยู่ติดกับผู้เป็นมารดา แต่ก้นยังไม่ถึงเก้าอี้ก็สะดุ้งสุดตัวเมื่อคุณหญิงนลินีแอบเอื้อมมือมาหยิกที่ต้นขาของเขาอย่างแรง“แกคิดจะทำอะไร แล้วพาผู้หญิงที่ไหนมาด้วย!” ผู้เป็นมารดาเชิดหน้ามองตรงแล้วกระซิบถามบุตรชายเบาๆ โดยขยับริมฝีปา

บทที่ 10อธินขับรถพาเมษิตาฝ่าความมืดยามราตรีไปบนถนน เส้นเปลี่ยวอย่างช้าๆ ชายหนุ่มเหลือบตามองหญิงสาวที่หลับเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่ข้างๆ เป็นระยะ บางจังหวะเหมือนเธอจะละเมอพึมพำอะไรบางอย่างออกมาแต่เขาก็ฟังไม่ถนัด แต่สิ่งหนึ่งที่เขาเห็นอย่างชัดเจนแม้จะอยู่ในความมืดมิดของราตรีกาลนั่นก็คือหยาดน้ำตาของหญิงสาวที่ไหลเป็นริ้วผ่านแก้มนวลแม้ในยามหลับใหล ชายหนุ่มละมือข้างซ้ายจากพวงมาลัยรถแล้วใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาบนแก้มของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา เขาไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าความหม่นเศร้าอันใดที่ครอบคลุมจิตใจเธออยู่ในเวลานี้“เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?” อธินถามร่างบอบบางที่หลับตาพริ้มอยู่ข้างๆรถของอธินแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของรีสอร์ตซึ่งอยู่ห่างจากบ้านพักของเมษิตาพอสมควร ชายหนุ่มหันไปมองหญิงสาวที่ขณะนี้ยังคงหลับใหลไม่ได้สติ“ตื่นได้แล้วคุณ ถึงแล้ว” อธินปลุกเมษิตาพลางเขย่าตัวเธอเบาๆคนถูกปลุกไม่มีวี่แววว่าจะตื่นง่ายๆ อธินจึงก้าวลงจากรถแล้วเดินอ้อมไปเปิดประตูด้านที่เธอนั่งอยู่แล้วมุดศีรษะเข้าไปในตัวรถ ด้วยความจำกัดของพื้นที่จึงทำให้ปลายจมูกของเขาแทบจะชนกับพวงแก้มของหญิงสาวเมื่อเขาก้มหน้าเข้าไปภายใน ชายหนุ่มกลั้นหาย