All Chapters of ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 6ช่วงเย็นห้องตัดต่อ คณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัลฉันกับพิมนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องตัดต่อ ปรับสีและเรียงลำดับคลิปที่ถ่ายมาเมื่อวานให้เป็นรูปเป็นร่าง ส่วนธีร์กับภัทร...นั่งกินขนมชิล ๆ อยู่มุมห้อง"โอ๊ยยย! พวกนายช่วยทำอะไรสักอย่างได้ไหม!?" ฉันหันไปบ่นเสียงดัง หลังจากเห็นธีร์นั่งเอนหลังเคี้ยวขนมไปเรื่อย ๆ ไม่สะทกสะท้านกับสายตาเอาเรื่องของฉันเลย"ก็พวกข้าไม่มีหน้าที่ตัดต่อนี่" ธีร์ยักไหล่ "ข้าแค่มานั่งให้กำลังใจไง""ให้กำลังใจบ้านนายสิ!" ฉันเท้าเอวมองเขาอย่างเหลืออด "มาช่วยดูหน่อยว่าส่วนไหนต้องแก้หรือเพิ่ม ไม่ใช่มานั่งกินขนมอย่างเดียว!""เอ้า ๆ ใจเย็นซีน" ภัทรที่นั่งข้างธีร์หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินมาหาฉัน "เรามาดูกันดีกว่าว่าเรียงลำดับดีแล้วหรือยัง""เห็นไหม? อย่างน้อยภัทรก็ช่วยดูงาน!" ฉันย้ำเสียงหนัก ขณะที่ธีร์หัวเราะขำแล้วเดินมานั่งข้าง ๆ"โอเค ๆ ข้าจะช่วยดู" เขาท้าวคางกับโต๊ะ "เปิดให้ดูหน่อยซิว่าตัดไปถึงไหนแล้ว"ฉันกดเล่นวิดีโอ ภาพที่ปรากฏบนจอคือธีร์ในชุดช็อปยืนพูดหน้ากล้อง ตอนนี้วิดีโอผ่านการตัดต่อคร่าว ๆ แล้ว เสียงก็ถูกปรับให้อยู่ในระดับพอดี"สวัสดีครับ วันนี้เราจ

บทที่ 7เช้าวันจันทร์มหาวิทยาลัยศิรวัฒน์ธานี (SWU)ลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์หลังจากโปรเจกต์สารคดีของฉันกับธีร์เสร็จเรียบร้อย อาจารย์ก็ให้แต่ละกลุ่มมา พรีเซนต์ผลงาน เพื่อให้เพื่อน ๆ ได้ดูและวิจารณ์กันตอนนี้ฉันกับพิมนั่งอยู่ด้านหลังของห้องประชุมขนาดเล็กในคณะวิศวะ รอดูว่ากลุ่มของเราจะถูกเรียกตอนไหน"ซีน แกคิดว่าเราจะโดนอาจารย์ติอะไรไหม?" พิมกระซิบถามฉันเบา ๆ"ไม่น่าจะมีอะไรนะ" ฉันพึมพำ "แต่ถ้าจะมี ก็อาจจะเป็น...ไอ้ธีร์""โอ๊ยยย แกจะดิสเครดิตมันไปถึงไหน?" พิมขำ "จริง ๆ ฉันว่าธีร์มันทำหน้าที่พรีเซนต์ดีอยู่นะ""ก็แค่พูดเก่ง" ฉันเบะปาก "แต่ถ้ากวนประสาทล่ะก็...ที่หนึ่งของประเทศแน่"พิมหลุดหัวเราะ แต่ก่อนที่เราจะได้พูดอะไรต่อ เสียงอาจารย์ก็ประกาศเรียกกลุ่มเราให้ไปพรีเซนต์"เชิญกลุ่มต่อไปครับ"ฉันถอนหายใจแรง ๆ ก่อนจะเดินขึ้นไปด้านหน้าพร้อมธีร์ พิม และภัทร ทุกคนดูเป็นงานเป็นการ ยกเว้นไอ้ธีร์ที่ยังคงดู ชิลเกินเบอร์"โอเค ฉันจะเริ่มเปิดวิดีโอนะ" ฉันพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะกดเล่นไฟล์สารคดีของกลุ่มเราในวิดีโอฉากเปิดเริ่มด้วยธีร์พูดแนะนำโครงการตามสคริปต์ที่ฉันกับพิมช่วยกันเขียน บรรยากาศการตัดต่อด

บทที่ 8เช้าวันอังคารมหาวิทยาลัยศิรวัฒน์ธานี (SWU)คณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัลฉันเดินเข้ามาในอาคารคณะพร้อมพิม เช้านี้มีคลาสเรียนวิชา พื้นฐานการเล่าเรื่องผ่านภาพ ซึ่งเป็นวิชาหลักของสาขาฉัน"วันนี้เรียนเรื่องอะไรนะ?" พิมถามพลางเปิดชีทเรียนดู"สตอรีบอร์ด" ฉันตอบเรียบ ๆ "อาจารย์ให้พวกเราลองเขียนสตอรีบอร์ดจากฉากในหนังที่เลือกมา""โอเค งั้นก็ไม่น่าหนักเท่าไหร่" พิมพยักหน้าฉันเดินไปยังห้องเรียน แต่ระหว่างนั้น ฉันกลับอดเหลือบมองซ้ายมองขวาไม่ได้ฉันไม่ได้อยากเจอธีร์...แต่พอรู้ว่าเขามีเรียนวิชาเลือกที่ตึกนี้พอดี ฉันก็อดไม่ได้ที่จะมองหาเจ้าตัวใช่...ธีร์ลงวิชาเลือกเกี่ยวกับ พื้นฐานการผลิตสื่อดิจิทัล ซึ่งจัดที่คณะภาพยนตร์ ทำให้วันนี้เขามีเรียนอยู่ที่ตึกนี้เหมือนกันแต่ฉันไม่ได้อยากเจอเขาหรอกนะ! แค่...เห็นหน้าแล้วจะได้มั่นใจว่าเขายังอยู่ดี (อะแฮ่ม)"มองหาอะไร?" พิมถามพลางหรี่ตาสงสัย"หาอะไร? เปล่าสักหน่อย!" ฉันรีบตอบแล้วเดินเข้าห้องเรียนไปทันทีแต่เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก เพราะฉันเพิ่งนั่งได้ไม่ถึงสิบนาที ประตูห้องเรียนก็ถูกเปิดออก พร้อมกับเสียงที่ฉันคุ้นเคยสุด ๆ"เฮ้ ซีน!"ฉันสะดุ้ง หันไปมอง...แล้

บทที่ 9เช้าวันต่อมาฉันเดินเข้ามาในตึกคณะด้วยอาการสะลึมสะลือเต็มที่ เพราะเมื่อคืน...กว่าฉันจะข่มตาหลับลงได้ มันก็ปาไปเกือบตีสอง! แถมยังเป็นเพราะเรื่องไร้สาระสุด ๆ อย่างข้อความสุดท้ายของธีร์ที่ยังติดอยู่ในหัว“โอ๊ย! ทำไมฉันต้องคิดมากกับเรื่องแค่นี้ด้วยวะ!?” ฉันบ่นกับตัวเองขณะก้าวขึ้นบันไดไปยังห้องเรียน“เมื่อคืนแกนอนไม่พอเหรอ?” พิมที่เดินข้าง ๆ หันมามองฉันอย่างจับผิด“อือ...” ฉันครางในลำคอ หาววอดไปหนึ่งรอบเต็ม ๆ“เอาจริงดิ?” พิมหัวเราะเบา ๆ “ไม่ได้นั่งคิดอะไรอยู่หรอกใช่ไหม?”ฉันสะดุ้งทันที “คิดบ้าอะไร!? เปล่าสักหน่อย!”“แน่ใจ?”“แน่!!!”“อื้มมม~ งั้นก็แล้วไป” พิมลากเสียงยาว แต่ฉันรู้เลยว่าเธอไม่ได้เชื่อฉันเลยสักนิดฉันกลอกตาแล้วเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะ พลางหยิบชีทเรียนออกมาเตรียมตัวสำหรับคาบเช้า วันนี้เราจะเริ่มโปรเจกต์ใหม่กันแล้ว และหวังว่าฉันจะไม่ต้องเจอเรื่องปวดหัวแบบครั้งที่แล้วอีก...แต่ความหวังของฉันพังทลายลงทันที เมื่อเสียงอาจารย์ประกาศรายชื่อกลุ่ม"สำหรับโปรเจกต์ใหม่นี้ พวกเธอจะต้องจับกลุ่มกับคณะวิศวกรรมศาสตร์อีกครั้งนะครับ"ทั้งห้องส่งเสียงอื้ออึงทันที หลายคนดูตื่นเต้นที่ได้ร่วม

บทที่ 10เช้าวันพฤหัสบดีวันนี้เป็นวันที่กลุ่มของฉันนัดกันมาเริ่มทำงานโปรเจกต์ที่ห้องตัดต่อของคณะ เราต้องทำสื่อประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับโครงการก่อสร้างของวิศวะ ซึ่งเป็นโปรเจกต์ที่อาจารย์ให้อิสระมากขึ้นว่าจะแสดงออกมาในรูปแบบไหน"ฉันว่าถ้าเราทำเป็นวิดีโอโปรโมตที่เล่าเรื่องแบบ cinematic ก็น่าจะดีนะ" ฉันเสนอขณะนั่งจดโน้ตลงในสมุด "คือแทนที่จะเป็นแค่พรีเซนต์ข้อมูลโครงการ เราน่าจะใส่เรื่องราวให้คนดูอินไปด้วย""อืม...หมายถึงใช้เทคนิคเล่าเรื่องแบบภาพยนตร์?" ภัทรพยักหน้าอย่างเข้าใจ"ใช่ แบบนั้นแหละ" พิมเสริม "อาจจะทำเป็นสารคดีแบบมีดราม่านิด ๆ ก็ได้"ฉันกำลังจะอธิบายต่อ แต่เสียงอีกคนก็ดังขึ้นมาแทรก"แล้วถ้าทำเป็นแบบโฆษณาสั้นล่ะ?" ธีร์ที่นั่งเอนหลังพิงเก้าอี้เอ่ยขึ้น น้ำเสียงสบาย ๆ แต่แฝงด้วยความจริงจัง "ใช้ความกระชับ เล่าให้จบในเวลาสั้น ๆ แต่กระแทกใจคนดู"ฉันเลิกคิ้ว "นายหมายถึงทำเป็น โฆษณาแนวไวรัล อะไรแบบนั้น?""อืม หรือไม่ก็เป็น มินิซีรีส์ ตอนเดียวจบ แบบที่พวกเอเจนซี่ทำกัน" ธีร์กอดอก "ข้าว่าคนดูสมัยนี้ขี้เกียจฟังข้อมูลแบบเดิม ๆ กันแล้วล่ะ"ฉันจ้องเขาเงียบ ๆหมอนี่ก็พูดอะไรเป็นงานเป็นการเหมือนกันแ