Mga Aral Mula Sa Sukob Sa Patay Na Kwento.

Sa kabila ng mga kwento ng mga patay na bumabalik sa buhay, palaging nandiyan ang mas malalim na mensahe tungkol sa pagkakaroon ng kapayapaan sa aking buhay. Sa mga anime gaya ng 'Your Name' at tsaka ‘Death Note’, ang sukob sa pagitan ng mga buhay at patay ay hindi simpleng laban; ito ay isang simbolo ng mga hindi natapos na usapan at mga pagsasalungat na nadarama sa ating mga puso. Ang ganitong pag-uusap ay nariyan hindi lamang sa mga kwento kundi sa ating mga sariling karanasan. Sa kabila ng ating muling pagbangon mula sa mga pagkakamali, palagi tayong nagbibigay-diin sa mga naging pagkukulang sa ating mga buhay. Kaya naman, ang motibo kung bakit sa huli ay nagkakaroon tayo ng sukob o hidwaan ay porsyento ng takot at sisihan, na nag-ugat mula sa ating mga alaala na tila kinukulong tayo. Ang mga isa sa mga mas matinding suliranin ay ang pag-unawa at pagtanggap sa ating mga pagkatalo. Ang laban na ito ay hindi isang labanan na hinahanap natin; ito ay isang paglalakbay ng pagtuklas sa ating mga sarili, kung paano natin napapahalagahan ang ating mga desisyon o kung paanong ang hindi pag-usad ay nagbubukas sa mas matalim na pananaw ukol sa buhay. Sa isang mas makulay na perspektibo, ang kwento ng sukob sa mga patay ay isinasalaysay sa mga kwentong dibuho at laro na talagang nakatatak sa isipan ko. Tulad ng sa 'Corpse Party', ang tema ng kuwentong ito ay nakadepende sa mga masalimuot na kwento ng mga kaluluwa na pagod na pagod na sa paglimos ng tulong at katarungan. Nakakaintriga kung paano ang mga karakter ay nagiging talinghaga ng kanilang sariling mga halusinasyon o limitadong pananaw at nagiging punung-puno ng emosyon ang mga tagpo. Ang bawat kapana-panabik na takot na ako'y nararamdaman habang naglalaro ay lumalampas sa emosyon at pangarap; tila baga ako'y nakatayo sa hangganan ng tunay na mundo at mundo ng mga patay. Ipinapakita nito na ang hidwaan sa loob natin ay kailangan pang masolusyunan at nasa atin na ang kapangyarihang iangat ang ating mga sarili mula sa masalimuot na nakaraan. Hindi maikakaila na ang mga kwentong ito ay nakaukit na sa ating kultura. Mula sa komiks, mga animation, o mga larong nakaka-engganyo, ipinapakita nila ang ganda at hirap na dulot ng hidwaan sa mga kaluluwa. Laging nandiyan ang pagkakaroon ng kahulugan sa anyo ng sukob at pagbabalik ng pagkatao, na nagpapaalala sa atin na kahit ganoon kasakit ang mga nakaraan, dumarating ang oras ng paglaya. Sa huli, ang bawat kwentong patungkol sa mga patay ay isang pagmumuni-muni sa ating mga pagtatangkang paghilom, at kailangan lamang natin itong yakapin para tunay na magpatuloy.

Sa mundo ng mga kwento, ang tema ng sukob sa patay ay kasing dami ng bituin sa langit. Isang popular na pananaw ay ang teoryang ‘Restless Spirit’ kung saan pinaniniwalaan na ang mga kaluluwa ng mga namatay ay naiwan sa mundo dahil sa mga unfinished business o di natapos na mga bagay sa kanilang buhay. Madalas itong makikita sa mga kwentong katatakutan at anime tulad ng ‘Kyoukai no Kanata’, kung saan may mga karakter na may mga alalahanin sa kanilang nakaraan. Ang mga ganitong kwento ay tumutukoy sa emosyonal na pag-ugnay ng mga tao sa mga nawalang mahal sa buhay, na nagiging daan upang mangyari ang mga supernatural na pangyayari. Para sa akin, ang ideyang ito ay kumakatawan sa ating natural na takot sa hindi natapos na mga gawain o mga pangarap na hindi naabot. Isang ibang pananaw naman ay ang teoryang ‘Cyclic Existence’. Ito ay karaniwang nakabatay sa mga paniniwala mula sa mga tradisyonal na relihiyon na nag-uugnay sa reincarnation. Dito, ang mga patay ay hindi tunay na naglalaho, kundi muling ipinapanganak sa ibang anyo. Ang ideyang ito ay nagbibigay liwanag sa notion na ang bawat kamatayan ay isang simula, hindi katapusan. Ang bahagi ng mga anime tulad ng ‘Death Parade’ ay nagpapakita ng konseptong ito, kung saan ang mga kaluluwa ay sinusuri bago ipadala sa susunod na yugto ng kanilang pag-iral. Ang ganitong klase ng kwento ay nagtuturo sa atin na may halaga ang bawat buhay, hindi lamang sa isang puntong diwa ng kamatayan kundi pati na rin sa mga susunod na pag-iral. Sa isang mas simpleng pananaw, marami ang naniniwala na ang sukob sa patay ay nagmumula sa ating mga pag-aalala sa mga bagay tulad ng kahiligan at ang hindi pagkakaalam sa kung ano ang mangyayari sa atin sa susunod na yugtong ating paglalakbay. Isang magandang halimbawa iyon sa mga kwentong horror, tulad ng mga lumang kwentong bayan na madalas tayong ipinakilala noong bata pa tayo. Ang mga kwentong ito ay nagsisilbing paalala na lahat tayo ay may kinalaman sa cycle ng buhay, at kung ano mang mangyari, ang tunay na essence ng ating paglalakbay ay nagmumula sa ating mga alaala at karanasan.

Kapag nag-isip ka tungkol sa kwento ni Maria Makiling, parang nadarama mo ang kahulugan ng mga alamat at mga kwentong bayan na nagbibigay ng mahahalagang aral sa kulturang Pilipino. Isa sa mga pangunahing aral dito ay ang kahalagahan ng respeto sa kalikasan. Makikita natin si Maria bilang isang diwata na nagmamasid sa mga tao sa paligid niya. Kung hindi nila siya nirerespeto, may mga pagkakataong mawawala ang kanyang mga biyaya. Nakakapagtataka kung gaano karaming mga kwento ang nagpapakita na ang ating kalikasan ay may mga espiritu na dapat nating igalang, kaya't napakahalaga ang pagkakaroon ng malasakit sa ating kapaligiran. Isang isa pang mahalagang aral na makukuha sa kwento ay ang pagkilala sa mga hangganan. Si Maria, kahit na siya ay may kapangyarihan, ay may mga kondisyon at limitasyon. Ang kung sino man ang mauunawaan ang mga ito ay magkakaroon ng pagkakataon na makuha ang kanyang mga biyaya, habang ang mga hindi nakikinig ay maaaring magkaroon ng kapahamakan. Ito ay nagpapakita na hindi natin dapat abusuhin ang mga bagay na ibinibigay sa atin at dapat tayong maging mapagmatyag sa ating mga desisyon. Sa huli, ang kwento ni Maria Makiling ay nagtuturo din ng mga halaga ng pag-ibig at sakripisyo. Bagamat siya ay isang makapangyarihang figura, ang kanyang mga aksyon sa mga tao ay puno ng malasakit at pagmamahal, kahit na sa mga pagkakataong naililigaw ang landas ng iba. Nakaka-inspire talaga na maunawaan na ang atensyon at pagmamahal ay kayamanan na dapat ipagmalaki, na nag-uugnay sa lahat tayo.

Sobrang nakakabighani ang mga kuwento na nagsasalamin sa tema ng kamatayan. Minsan, sa mga anime katulad ng 'Tokyo Ghoul', makikita natin na ang pagkamatay ay hindi lamang isang pagtatapos kundi isang simula ng mas malalim na pag-unawa sa sarili. Ang mga tauhan dito ay nahaharap sa mga sitwasyon kung saan ang pagkamatay ng mga mahal sa buhay ay nagpapabago sa kanilang pananaw sa mundo. Ang laging tanong ay, ano ang halaga ng buhay kung ang kamatayan ay palaging nandiyan? Dito, ang tema ay nagiging instrumento upang ipakita ang paglalakbay ng mga tauhan sa kanilang emosyonal na mga pagsubok. Kadalasan, ang mga nobela at komiks, tulad ng 'Death Note', ay tumatalakay din sa temang ito na may kakaibang pananaw. Sa kwentong ito, ang kamatayan ay tila isang kapangyarihan na dapat pag-isipan nang mabuti. Isang karakter ang may kakayahang magpasya kung sino ang dapat mamatay, ngunit sa huli, natutunan niya na ang mga desisyon niya ukol sa kamatayan ay may malalim na epekto sa kanyang kaluluwa. Kaya't sa bawat pahina, ang pagkamatay ay nagiging simbolo ng moral na mga tanong na walang madaling sagot. Isang magandang halimbawa rin ang 'Your Lie in April', kung saan ang pagkamatay ng isang mahal na tao ay nagbigay-daan sa mas matinding pag-unawa sa pag-ibig at sining. Mula sa kalungkutan, ang pangunahing tauhan ay nakakabawi at natututo na ang mga alaala ng mga pumanaw ay isang kayamanan na hindi maaaring mawala. Sa mga ganitong kwento, tila ang kamatayan ay hindi lamang isang pangyayari kundi isang suliraning nag-uudyok sa mga tauhan na lumago at magbago. Last but not least, isipin mo ang 'Attack on Titan' kung saan ang kamatayan ay isang bahagi ng labanan para sa kalayaan at pagkabuhay. Ang mga tauhan ay napipilitang harapin ang panganib ng kamatayan sa bawat laban, at dito, ang tema ay umiinog sa tanong: ano ang halaga ng kanilang buhay kung ito ay nakataya sa pakikibaka upang matanggal ang paminsan-minsan na pagkamatay? Ang kwento ay nagpapakita na ang pag-unawa sa kamatayan at ang pag-aalaga sa buhay ay nagiging pundasyon ng kanilang motibasyon na lumaban.

Isang kakaibang daan ang tinatahak ng mga sawi na kwento, hindi ba? Para sa akin, ang mga kwentong ito ay parang isang salamin na nagpapakita ng mga reyalidad ng buhay—mga pagkatalo, mga pagsubok, at malalim na mga emosyon. Isang halimbawa rito ay ang ‘Your Lie in April’, kung saan makikita mo ang masakit na pagsasagawa ng musika na nauugnay sa mga alaala at pag-aalaga. Ang mahalaga sa ganitong kwento ay hindi lamang ang sakit at pagkawala kundi ang pagbawi at pagbuo muli. Mula sa mga pagkukulang, natututo tayong pahalagahan ang bawat sandali at ang mga relasyon na nabuo. Isang mahalagang leksyon dito ay ang pagkatutong muling bumangon kahit sa pinakamasakit na pagkakataon, isang tema na lumalabas sa maraming sawi na kwento, at talagang nakakaantig. Ang mga sawi na kwento, tulad ng ‘Anohana: The Flower We Saw That Day’, ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagkakaroon ng mga tao at pag-aaksyon sa mga hindi natapos na bagay. Sa kwentong ito, nakitang muli ng mga dating magka-kabataan ang mga alaala nilang nag-iyakan at natutunan nila na hindi kailanman huli ang lahat upang magbigay ng paggalang sa kanilang nawawalang kaibigan. At dito, natutunan ko na ang mga galit at hinanakit ay dapat ipahayag upang makamit ang kapayapaan sa ating puso. Ang pinakapinakamahalaga sa lahat ay ang leksyon na natutunan mula sa ating mga pagkakamali: ang paggawa ng mas mabuti bilang isang tao at sa mga relasyon natin sa iba. Sa bawat kwentong may ngiti at luha, ang mga sawi na kwento ay nagsisilbing paalala na ang buhay ay hindi laging perpekto, ngunit ang mga leksyong natutunan sa mga pagsubok na ito ay siya namang nagbibigay ng halaga sa ating paglalakbay.

Tuwing pinag-iisipan ko ang mga kwento ng mitolohiya, parang nagbabalik ako sa isang mas malalim na talino ng ating kasaysayan at kultura. Ang mga mitolohiyang ito ay hindi lamang para sa kasiyahan kundi nagbibigay-diin sa mga mahahalagang aral na bumubuo sa ating pagkatao at pananaw sa buhay. Isang pangunahing aral ay ang kahalagahan ng pagkakaisa at pagtutulungan sa kabila ng mga pagsubok. Sa kwento ng mga makapangyarihang diyos at mga bayani, madalas tayong makikita na kapag nagkaisa sila para sa isang layunin, mas nagiging matagumpay sila. Ang mensaheng ito ay nariyan sa kwento ni Hercules, kung saan pinagsama-sama niya ang mga kakayahan ng iba pang bayani upang mas mapadali ang kanilang misyon. Bukod sa pagkakaisa, pinapakita rin ng mga mitolohiya ang halaga ng consuelo at pagtanggap ng sariling kapalaran. Ang kwento ni Pandora at ng kanyang kahon ay isang magandang halimbawa ng pagkilala sa ating mga pagkukulang at ang pagtanggap na may mga bagay na wala tayong kontrol. Minsang nagiging mapaghimagsik ang mga tao sa kanilang kapalaran—gusto nating baguhin ang mga bagay, ngunit sa huli, dapat nating matutunan na tanggapin ang ating mga limitasyon at magpatuloy.  Sa huli, ang mga kwento ng mitolohiya ay nagtuturo sa atin tungkol sa pagkakaroon ng katatagan sa harap ng mga pagsubok, ang pagpapahalaga sa pamilya at kaibigan, at ang pag-unawa na ang ating mga pagkilos ay may epekto hindi lamang sa ating buhay kundi pati na rin sa buhay ng iba. Ang pagkakaroon ng ‘moral compass’ ay mahalaga para sa ating pag-unlad, at ang mitolohiya ay nagsisilbing gabay upang mas maipaliwanag ang mga limitasyong ito sa isang paraan na hindi natin malilimutan.

Walang kapantay ang bawat kwentong bumabalot sa buhay ng isang karakter, at ang kwento ni Keyaru na nagmula sa 'Redo of Healer' ay puno ng mga aral na maaaring itawid sa tunay na buhay. Sisimulan ko sa pag-unawa sa temang pang-aabuso at pagsasamantala. Ang karanasan ni Keyaru sa kamay ng mga taong dapat sana'y nagproprotekta sa kanya ay nagpapakita ng masalimuot na katotohanan ng ilang tao sa lipunan. Sa bawat masakit na pangyayari, natutunan niyang kailangan niyang bumangon mula sa kanyang mga pagkatalo at hindi hayaang matalo ng mga pagsubok. Ang pagkakaroon ng determinasyon, kahit sa pinakamadilim na bahagi ng buhay, ay isang mahalagang aral na maaari nating isapuso. Minsan, nakaliligtaan nating magpatawad sa sarili at sa mga nagawa ng iba. Sa paglalakbay ni Keyaru, matutunan nating ang pagbabayad ng kasalanan ay hindi laging tanging paraan para magsimula muli. Ang kanyang paglalaban sa kanyang mga kaaway ay hindi lamang isang labanan para sa kanyang sariling kalayaan, kundi pati na rin para sa pagpapalaya sa mga alaala na nagdudulot sa kanya ng sakit. Tinuruan niya tayo na ang ating nakaraan, kahit gaano pa ito kasakit, ay bahagi ng ating pagbuo sa kung sino tayo ngayon. Ang pagtanggap sa ating pinagmulan at pagbuo ng bagong kinabukasan ay isang hakbang patungo sa personal na paglaya. Huwag din nating kalimutan ang halaga ng pagkakaibing ng kaalaman at kapangyarihan. Ang mga natutunan ni Keyaru mula sa kanyang karanasan ay nagbukas sa kanya ng pintuan patungo sa mas malalim na pang-unawa. Ang karunungan na nakuha niya ay hindi lamang pawang pwersa kundi isang siklo ng pagbabago. Ipinapaalala nito sa atin na sa bawat aral na natutunan, may kasamang responsibilidad. Dapat tayong maging matalino sa paggamit ng ating kaalaman, lalo na kung ito ay nagmula sa mga mahihirap na sitwasyon. Ang pag-intindi sa ating mga pagkakamali at ang pagtanggap sa mga aral mula dito ay nagbibigay-daan sa atin upang maging mas mahusay na tao.

Tama ang pag sinabi na ang mga kwentong nakakatakot ay hindi lang basta takot ang hatid, kundi may dalang mahahalagang aral. Para sa akin, ang 'The Woman in Black' ay isang magandang halimbawa. Sa kwentong ito, ang mga tema ng pagkawala at paghahanap ng katotohanan ay umangat, habang ginugulo ng isang multo ang mga tao sa isang maliit na bayan. Ang kwentong ito ay tumuturo sa atin tungkol sa kahalagahan ng pagpapahalaga sa ating mga minamahal at ang mga epekto ng hindi pagpapatawad. Ang takot na dulot ng kwentong ito ay hindi lang nakabatay sa mga spooky na elemento, kundi sa damdamin ng pagkakahiwalay na nagiging mas matinding takot. Kapag natapos mo na ang kwento, iniwan ka nitong nag-iisip kung anong mga bagay ang pinahalagahan mo sa buhay, gaano man ito ka-simple. Sa isang mas iilang pananaw, nakikita ko rin ang 'It' ni Stephen King bilang kwentong maraming aral. Ang kwentong ito ay nagbibigay-diin sa lakas ng pagkakaibigan at pakikipaglaban sa mga takot natin. Ang isang grupo ng mga bata ay nagkakaroon ng matinding pagkakaibigan habang nakikibaka sila sa isang masamang nilalang na kumakatawan sa mga takot ng bawat isa. Ang mensahe dito ay tungkol sa pagharap sa ating mga personal na demonyo at ang halaga ng pagtutulungan sa oras ng pangangailangan. Hindi lang ito kwentong nakakatakot; ito ay kwento ng pagkakaibigan, pag-asa, at katatagan na umaabot higit pa sa takutan. May mga iba pang kwento tulad ng 'The Ring', na hindi lang basta takot. Ang kwentong ito ay nagpapakita ng mga kabatiran tungkol sa mga pagkilos at kanilang mga kahihinatnan. Kung paano ang isang maling hakbang ay maaaring makaapekto sa buhay ng iba at magdala ng matinding pagsisisi. Sa huli, ang kwentong ito ay nagtuturo sa atin na dapat tayong maging responsable sa ating mga desisyon at higit pang suriin ang ating mga aksyon. Ang mga takot na dala nito ay madalas na nagiging simbolo ng mga pinagdaraanan nating emosyon. Isang nakakainteres na kwento rin ang 'Coraline' ni Neil Gaiman. dito, ang bata na si Coraline ay pumapasok sa isang mundo na puno ng misteryo at takot, na tila mas masaya ngunit may nakatagong kadiliman. Makikita rito na ang mga bagay na tila kaaya-aya ay maaaring may nakapaloob na panganib. Ang kwento ay nagtuturo sa atin na ang mga bagay na makikita natin sa ating paligid, lalo na kung madali itong makuha, ay dapat na suriin nang mabuti bago tuluyang pasukin. Itinuturo nito ang pag-unawa sa konsepto ng mga bagay na tila maganda, ngunit sa katotohanan ito ay may hangganan. Huli, 'The Babadook' ay puno ng emosyon. Hindi lamang ito tungkol sa isang multo na nagdadala ng takot; ito ay kwento ng pagdadalamhati at paglisan mula sa masakit na alaala. Ang pagkilala sa takot sa Babadook at ang pagtanggap nito ay nagiging simbolo ng pagkakawala at pagkakaroon ng pag-asa. Ito ay nagtuturo na dapat nating tanggapin ang ating mga damdamin, gaano man kadilim ang mga ito, at sa halip na takasan, dapat tayong matutong makipaglaban at makahanap ng kapayapaan. Ang kwentong ito ay magbibigay-inspirasyon para sa sinumang dumaranas ng mga pagsubok sa buhay.

Bawat kwento ay may dala-dalang aral na nagbibigay ng pananaw sa ating buhay. Sa maikling kwento na 'Ama', tumatalakay ito sa mga tema ng sakripisyo at pagmamahal ng isang magulang, na hindi matatawaran. Ang kwento ay nagpapakita ng hirap ng isang ama na nagtatrabaho ng mabuti para sa kanyang pamilya, kahit na kadalasang hindi siya nakikita ng kanyang mga anak dahil sa pagod at abala. Mula dito, natutunan ko na ang mga simpleng bagay na hinahanap natin, tulad ng atensyon at oras mula sa ating mga magulang, ay madalas na pinapahalagahan nila sa ibang paraan. Ang mga sakripisyong ito ay nagsisilbing batayan ng kanilang pagmamahal. Isang mahalagang aral mula sa kwentong ito ay ang pag-unawa sa kahalagahan ng pasensya at pagdama sa emosyon ng bawat isa. Habang madalas tayong naiinis o nalulungkot sa kakulangan ng oras ng ating mga magulang, ang kwentong ito ay nagtuturo sa atin na kilalanin ang mga pagsisikap nila upang maitaguyod ang ating kinabukasan. Sa kanilang mundo, ang mabigat na responsibilidad ay isang bahagi ng nais nilang ipaghandog para sa atin, kaya't napakahalaga na maipakita din natin ang pagpapahalaga sa kanilang mga pagkilos, kahit na sa maliliit na paraan. Sa huli, nagdadala ang 'Ama' ng mensahe ng pag-amin at pagpapahalaga. Madalas, hindi natin nauunawaan ang lahat ng sakripisyong ginagawa ng ating mga magulang. Ngunit sa pagkilala at pasasalamat sa kanilang mga pinagdaraanan, mas napapalalim ang ating relasyon sa kanila. Ang kwentong ito ay patuloy na nagbibigay inspirasyon sa akin na pahalagahan ang aking pamilya, hindi lamang sa pamamagitan ng mga salita, kundi sa mga aksyon din na nagpapakita ng pagmamahal at pagkakaintindihan.

Sa likod ng bawat kwentong bayan sa Pilipinas ay nakatago ang mga aral na hindi lamang nagbibigay aliw kundi nag-iiwan din ng malalim na mensahe sa ating mga isip at puso. Isang magandang halimbawa nito ay ang kwentong 'Si Langgam at Si Tipaklong'. Dito, matutunghayan natin ang pagkakaiba ng mga ugali ng dalawang hayop. Si Langgam, na masipag at matiyaga, ay walang sawa sa pag-iipon ng pagkain para sa tag-lamig, samantalang si Tipaklong, na laging nag-eenjoy at hindi nag-iisip sa hinaharap, ay nagugulat sa kakulangan ng supply sa oras ng pangangailangan. Ang aral dito ay ang kahalagahan ng sipag at paghahanda. Tayo ring mga tao ay dapat matutong magplano para sa hinaharap sa kabila ng mga kasiyahan sa kasalukuyan. Sumisiksik sa ating kaisipan ang iba pang kwento tulad ng 'Ang Mahiwagang Biyolin' na nagtuturo sa atin tungkol sa halaga ng talento at pagsisikap. Ang pangunahing tauhan ay nakatagpo ng isang mahiwagang biyolin na, sa bawat tugtog, ay hindi lamang nakakakuha ng atensyon kundi nagdala rin ng hindi inaasahang pagsubok. Sa proseso, natutunan niyang ang tunay na halaga ng musika ay nagmumula hindi sa magic ng instrument kundi sa pusong inilalagay niya sa kanyang sining. Ang mensaheng hatid nito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na galing ay nagmumula sa dedikasyon at pag-pupursigi, sa kabila ng mga hamon na maaaring dumating sa ating buhay. Ang mga kwentong bayan din ay kadalasang nakatuon sa moral na mga leksiyon na nag-uugat sa ating kultura. Halimbawa, 'Ang Paghahanap ni Juan' ay nagpapakita ng importansiya ng katapatan. Sa kwentong ito, si Juan ay bumalik sa kanyang asawa upang ibalik ang isang bagay na kanyang nakuha, kahit pa ito ay nagbigay sa kanya ng pansamantalang benepisyo. Ang kanyang desisyon na maging tapat, kahit sa mga pagkakataong tila walang nak nakakakita, ay nagbibigay-inspirasyon sa atin na pahalagahan ang integridad at tapat na pag-uugali. Hindi maikakaila na ang mga kwentong bayan ng Pilipinas ay hindi lamang basta mga kwento kundi mga salamin na naglalantad ng ating mga kaugaliang, pananaw, at mga aral na dapat ipasa mula sa isang henerasyon patungo sa susunod. Ipinapakita nila ang resulta ng mga desisyon at pinagdaanan ng mga tauhan na sa kabuuan ay bumubuo sa ating pagkatao. Sa kanilang simpleng tono at makukulay na naratibo, naipapahayag nila ang damdamin at karunungan na tumutukoy sa ating lipunan. Kaya naman, bilang mga tagataguyod ng kwentong bayan, dapat tayong maging masigasig sa pagbabahagi ng mga aral na hatid ng mga ito.