Nakakatakot Na Kwento Novels & Stories

kwento ng ina na ikinagulat n'ya. Hindi n'ya alam na may ganitong kwento ang kan'yang mga magulang. Ang namulatan n'ya ay parehong mahirap ang mga ito at isang simpling tao lamang ang kanilang ama. "A-Ano ang nangyari nay?" usisa n'ya rito.

sagot ni Nikolo, habang ang kanyang boses ay puno ng pagmamalasakit. “Anong kwento ang gusto mong ibahagi sa akin?” tanong ni Abigail, umaasang mas mapapalalim ang kanilang usapan. “Marami. Pero isa sa mga paborito kong kwento ay tungkol sa isang batang lalaking lumapit sa akin. Sabi niya, ‘Kuya, gusto ko ring maging katulad mo.’ Tila ang simpleng pangarap na iyon ay nagbigay sa akin ng dahilan kung bakit ako nandito,” kwento ni Nikolo, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa pagkukwento.

nakangiting wika ko rito kaya napakunot ang noo nito "Akala ko ba hindi mo alam na may isang katulad ko sa buhay ninyo ni mommy?" takang tanong nito sa akin "Nakukwento ka niya sa akin noong maliit pa ako hanggang sa lumaki at siguro kaya hindi kita makilala ay dahil ayaw tanggapin nang sistema ko ang katutuhanan noon na iba ang ama ko dahil sa kalagayan namin ni mama noon" mahinang kwento ko dito bago ako nag-iwas nang tingin

“Yung simpleng saya lang.” “Tama ka,” sagot ko. “Sa dami ng nangyari, ito ang unang beses na ramdam ko ulit ang katahimikan.” Lumipad sa ere ang mga kwento—tungkol sa nakaraan, kabataan, mga pangarap, at mga pag-ibig na dumaan. Hindi namin namalayang halos hatinggabi na, pero walang isa man sa amin ang gustong tapusin ang gabing iyon.

***Wakas*** Isang kwento na naman ang ating natapos. Maraming salamat sa mga hindi bumitiw, hanggang wakas. Sa mga bumitiw, salamat din sa inyo. Hanggang sa susunod! (⁠ ⁠◜⁠‿⁠◝⁠ ⁠)⁠♡ ♡⁠(⁠Ӧ⁠ｖ⁠Ӧ⁠｡⁠)

At ako, habang nakatitig sa kaniya, ay parang hindi makahinga. Hindi ko siya inaasahan dahil matagal ko nang inamin sa sarili ko na tapos na ang kwento naming dalawa, isang trahedyang pilit kong nilagpasan. At ngayong narito siya, buo, humihinga, at nagbabalik, hindi ko alam kung galit ba ako, natatakot, o tuluyan nang napagod.

Wika nito. -- Nasa kwarto na ngayon si Jane nagpapahinga, ang kwento nya samin ay may nakasalamuha syang mga taong maraming baril daw. Hindi ko alam kung sino dahil di naman daw nya kilala pero ang mga sugat nya ay napaka rami. Hindi ko maintindihan kung anong nangyare sa kanya pero kahit ganon paman ay ginamot ko ito.

Nanigas ang nanay ko, humigpit ang kapit niya sa baso at gulat na tumingala. “Anong sinasabi mo? Noong may sakit ako sa kidney, si Scarlett ang nagdonate ng kidney sa akin. Paano mo nagagawang magsinungaling sa harap ng mga bata? Nakakahiya!” Kita ang sinseridad sa mga mata niya.

dahil sa tanong niyang iyon medyo kinabahan ako, kaya umaklas muna ako sa pagkakayakap niya. “Mahabang kuwento Hon…” ngunit kahit tumatanggi ako pinilit niya parin akong pagkuwentohin, wala na akong magawa kundi i-kuwento lahat-lahat ng nangyari nong nakaraan. Mag aalas kuwatro na ng matapos akong mag kuwento. “Hayy” “Ohh matulog na tayo, kanina pa akong dada ng dada rito, inaantok kana oh!”

kamot ulong tanong ko. Lolo La Nortus chuckled and sat properly, "It's a long story, hija. Sa susunod ko nalang iku-kwento sa 'yo. This is not the right place to talk about that matter," nakangiting wka ni Lolo La Nortus pagkatapos ay ngumiti nalang din ako.