Nakakatakot Na Kwento の小説・ストーリー

kwento ng ina na ikinagulat n'ya. Hindi n'ya alam na may ganitong kwento ang kan'yang mga magulang. Ang namulatan n'ya ay parehong mahirap ang mga ito at isang simpling tao lamang ang kanilang ama. "A-Ano ang nangyari nay?" usisa n'ya rito.

Hindi niya akalain na maungkat ito . "bakit niyo po nasabing buhay pa yon eh kami mismo ang nagtapon sa dagat" kailangan nilang gumawa noon ng kwento para hindi sila managot kung nakatakas ito pero ang malaking pagkakamali nila ay hindi nila nakuha ang isang mahalagang bagay na gustong kunin ng kanyang amo . "may nakita ang asawa ko na hawig sa batang yon Primo!"

sagot ni Nikolo, habang ang kanyang boses ay puno ng pagmamalasakit. “Anong kwento ang gusto mong ibahagi sa akin?” tanong ni Abigail, umaasang mas mapapalalim ang kanilang usapan. “Marami. Pero isa sa mga paborito kong kwento ay tungkol sa isang batang lalaking lumapit sa akin. Sabi niya, ‘Kuya, gusto ko ring maging katulad mo.’ Tila ang simpleng pangarap na iyon ay nagbigay sa akin ng dahilan kung bakit ako nandito,” kwento ni Nikolo, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa pagkukwento.

nakangiting wika ko rito kaya napakunot ang noo nito "Akala ko ba hindi mo alam na may isang katulad ko sa buhay ninyo ni mommy?" takang tanong nito sa akin "Nakukwento ka niya sa akin noong maliit pa ako hanggang sa lumaki at siguro kaya hindi kita makilala ay dahil ayaw tanggapin nang sistema ko ang katutuhanan noon na iba ang ama ko dahil sa kalagayan namin ni mama noon" mahinang kwento ko dito bago ako nag-iwas nang tingin

“Yung simpleng saya lang.” “Tama ka,” sagot ko. “Sa dami ng nangyari, ito ang unang beses na ramdam ko ulit ang katahimikan.” Lumipad sa ere ang mga kwento—tungkol sa nakaraan, kabataan, mga pangarap, at mga pag-ibig na dumaan. Hindi namin namalayang halos hatinggabi na, pero walang isa man sa amin ang gustong tapusin ang gabing iyon.

Kahit gaano kaliit na milest one pa po yan, I will do my best to be there,” nakangiting wika ni Colton habang nakatingin sa ‘kin. “Ano ba ‘yan, akin na nga yung mga pasalubong ate. Baka langgamin na ako rito sa gilid niyo,” natatawang saad ni bunso at kinuha ang tinuro kong maleta. Sobrang saya naman ng pamamahay namin dahil na rin sa mga baon naming kwento ni Colton. Hindi rin mapagsidlan ng tuwa ang mga mata nila ng makita kung gaano kadami ang mga chocolates at gamit ang binili ko for them.

Hindi tumugon si Agtok. Bigla na lamang siyang hinagisan ng maliit na bato ng isa sa nga kasama. "Tumigil ka na nga sa mga kahibangan mo, Agtok. Kay laki mong tao ay mapagoaniwala ka sa mga kuwento-kuwento. Minsan nagkakapagtakang talaga kung papaano ka naging kawal dahil malambot ang buto mo," "Bakit hindi mo subukang pumasok sa Kubongsok at maging babaylan dahil doon ka yata nababagay"

May dugo akong bughaw, dugong Datu. “Alam mo ba Anak, ang natatandaan ko sa kwento ng matatanda… masaya noon ang pamumuhay ng mga Pilipino, masagana sa yaman ng kalikasan at karunungan. Malayang nakakagalaw sa sariling lupang sinilangan…” wika ni Ina. Malaki na ako pero hindi ako nagsasawang pakinggan ang mga kwento ni Ina. Marami na siyang naikwento sakin tulad ng mga alamat, pabula at mga epiko. Hindi ko nagawang makalimutan ang lahat ng ikinukwento ni Ina kahit na napakabata ko pa noon.

Kabanata 4 Manang Habang lumalalim ang gabi ay parami na rin ng parami ang naiinom ko. Alam ko namang nangako ako sa sarili kong hindi na muling mag-iinom kaya lang hindi ko mapigilan ngayon lalo na at nagkakatuwaan na kami. Natutuwa pa nga ako kay Rayanne na panay ang kwento sa akin ng kung ano-ano. Minsan ay nagkikwento rin ako pero madalas ay siya ang nagkikwento.

It's cute pero dahil na rin doon, nababasagan siyang mayabang. "Sige na, mamasyal na lang tayo. Ayoko nang pumasok kasi ikaw." Sabi ko sa kanya. Sa pagkakataong iyon ay siya naman ang natawa. Tinahak namin ang daan patungo sa labas ng siyudad. Nakekwentuhan lang naman kaming dalawa. Ang topic ng kwento ay ang mga kapatid namin. Tulad ko, si Narcissus din kasi ang panganay sa kanila.