เมื่อไล่ดูพฤติกรรมและการตัดสินใจผิดพลาดซ้ำ ๆ ของแอนโทนี มันคล้ายกับการตั้งจุดหักเหของพล็อตให้ชัดขึ้น เช่นเดียวกับจุดที่เปลี่ยนใจในบางฉากของ 'The Lord of the Rings' ซึ่งการเลือกของตัวละครแม้จะไม่สมบูรณ์แบบก็สามารถทำให้เรื่องขยับไปอีกทางหนึ่ง ผมคิดว่าทฤษฎีนี้ช่วยให้เราเห็นคุณค่าของข้อผิดพลาด ไม่ใช่แค่ความชั่วร้ายหรือความไม่เอาไหน แต่มองเป็นแรงขับเคลื่อนให้ตัวละครอื่นเติบโตและเรื่องส่งสารได้ชัดขึ้น