นักฆ่าย้อนวัย 61 ตอนจบเป็นอย่างไร?

'ลี่หง' นักฆ่าเดนตายทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่มีชื่อเดียวกัน แถมยังแต่งงานมีสามี(ที่เขาไม่ได้รักเธอ)อีกหนึ่งคน ลี่หงคิดว่าชาตินี้จะอยู่อย่างสงบสุขแล้ว...ถ้าไม่ติดว่ามี 'มิติอาวุธลับ' พ่วงมาด้วย! เหมือนสวรรค์ไม่ได้ต้องการให้อดีตมือสังหารอย่างเธอกลับตัวเป็นคนดี เพราะฉะนั้นเธอคงอยู่เฉย ๆ ไม่ได้แล้วล่ะ!

นักฆ่าอันดับหนึ่งขององค์กรอำมหิตราวกับปีศาจ นางฆ่าผู้คนอย่างเลือดเย็น จนได้รับสมยานามว่า ‘ปีศาจไร้ใจ’ ทว่าแท้จริงแล้วนางเป็นเพียงหญิงสาวมหาลัยธรรมดา กำลังศึกษาอยู่ในคณะแพทย์ และเป็นผู้ที่ชื่นชอบอ่านนิยายโรแมนติกเป็นชีวิตจิตใจ แต่ในคืนหนึ่งหลังเลิกเรียน หญิงสาวที่กำลังเดินอ่านนิยายอย่างเพลิดเพลิน โดยที่ไม่ทันสังเกตสัญญาณไฟจราจรบนท้องถนน ทำให้นางถูกรถชนเสียชีวิต ณ ที่เกิดเหตุทันที แถมได้จับพลัดจับพลูทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่ตนกำลังอ่านก่อนตาย ดวงวิญญาณเข้ามาสิงอยู่ในร่างของพระชายา ‘หลี่หลิ่งฟาง’ ผู้ถูกกักขังอยู่ในตำหนักเย็นเสียอย่างนั้น “โอ๊ย!!! เจ้านั่นเป็นคนโง่เขลาหรืออย่างไร ถึงได้วิ่งเข้าไปอยู่ในดงนักฆ่าพวกนั้นได้!” “พระชายาช่วยข้าด้วย!!!!!” “เจ้าลูกเจี๊ยบตัวปัญหาตัวนี้นี่ ช่างน่าหงุดหงิดนัก! ข้าอภิเษกสมรสกับคนอย่างเจ้าไปทำไมกันล่ะเนี่ย กรรมของข้าแท้!”

นางตื่นขึ้นในกระท่อมไม้เก่า ๆ ที่ไม่คุ้นตา ลมหายใจแรกที่สูดเข้าไปมีเพียงกลิ่นฝุ่นและความชื้นไม่ใช่กลิ่นเลือดที่นางคุ้นเคยในอดีต ชั่วพริบตานั้น นางรู้ทันทีว่าตนไม่ได้อยู่ในโลกเดิมอีกต่อไป และร่างนี้… ไม่ใช่ร่างของนางข้างกายนางมีชายผู้หนึ่งนอนหลับอยู่ใบหน้าเขาสง่างามปนเศร้าลึก หัวไหล่กว้างที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของพลังบัดนี้ดูอ่อนแรง ขาที่พิการถูกห่มด้วยผ้าหนา ๆ อย่างลวก ๆ เขาคืออดีตแม่ทัพผู้เคยได้รับความเคารพจากทั้งแผ่นดินแต่ตอนนี้กลับถูกทิ้งราวกับไร้ค่าเขาคือสามีของเจ้าของร่างเดิมและคือคนแรกที่นางเห็นในโลกใหม่นี้ทั้งชีวิตที่ผ่านมา นางเป็นนักฆ่าไร้หัวใจ ไม่เคยหวั่นไหวต่อชะตาของผู้ใด แต่เพียงมองชายพิการผู้นี้ความเงียบงันในดวงตา ความเจ็บปวดที่เขาไม่เอ่ยกลับทำให้หัวใจที่เคยด้านชาของนางสั่นไหวขึ้นอย่างแปลกประหลาดนางไม่รู้ว่าชะตานำพานางมาที่นี่ด้วยเหตุใดแต่รู้เพียงอย่างเดียวว่าเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้นางอยากปกป้อง

เมื่อทั้งสองอยู่กันคนละยุคต้องมาเป็นสามีภรรยากันในยุค 80 มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น แต่...ไม่เป็นไร สามีเธอคือมือสังหารมาจากยุคโบราณนี่นา เธอไม่กลัวคนพวกนั้นหรอก

นางลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่าผู้มีชื่อเดียวกับนางราวกับว่าโชคชะตาเจตนาจะเล่นตลกกับเธอ ย้ำเตือนให้รู้ว่า...ต่อให้ตายไปแล้ว โลกนี้ก็ยังไม่คิดจะเมตตาร่างกายนี้ช่างอ่อนแอ บอบบางไร้แม้แต่ลมปราณไหลเวียนงดงามเพียงภายนอก แต่ไร้เกียรติในสายตาของผู้คนนางคือภาระ... คือเศษเสี้ยวที่ไม่มีใครต้องการ ในคืนที่ท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงดาว...จิตวิญญาณหนึ่งตื่นขึ้นไม่ใช่วิญญาณของหญิงอ่อนแอที่สิ้นใจหากแต่เป็นนักฆ่า จากโลกสมัยใหม่เธอเคยเป็นเงาแห่งความตายมือสังหารที่ไม่เคยพลาดบัดนี้ความทรงจำของทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่ง ไม่มีอีกแล้ว... หญิงอ่อนแอ เหลือเพียง นักฆ่าไร้หัวใจที่คราวนี้... มีลูกชายเป็นสิ่งเดียวที่นางจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องนางให้สัตย์สาบานไว้กับตนเองทุกความเจ็บปวดที่เคยได้รับ...นางจะคืนให้เป็นเท่าตัว

ในโลกที่เต็มไปด้วยเงามืดและการฆ่าฟันของเหล่าผู้ที่ทำงานใต้ดิน เธอคือนักฆ่าที่ไม่เคยพลาด เปรียบเสมือนเงาที่ไม่เคยหลบหนีจากการตามล่า ภารกิจใดก็ไม่สามารถหยุดยั้งความเด็ดขาดของเธอได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงภารกิจสุดท้าย ภารกิจที่เคยคิดว่าไม่สามารถพลาดได้ กลับกลายเป็นความผิดพลาดที่ไม่มีทางแก้ไขได้ จากนั้น ซีโร่ก็พบว่าตัวเองไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ไร้ความหมายในยุคสมัยแห่งความมืดมิดเท่านั้น แต่เธอกลับตื่นขึ้นในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่า ท่ามกลางความยากจนและความทรมานในชีวิตที่คล้ายคลึงกับแม่ของเธอหญิงสาวที่เคยถูกทอดทิ้งและถูกใช้เป็นเครื่องมือสนองความต้องการของผู้อื่น แต่ในโลกนี้ ซีโร่ไม่เคยพ่ายแพ้ เธอไม่ได้แค่ฝึกฝนวิชาการลอบสังหารที่ไม่มีใครเทียบได้เท่านั้น แต่ยังมีทักษะการใช้สมุนไพรและพืชผักที่ไม่เหมือนใคร เมื่อชีวิตถูกบีบบังคับให้ต้องเริ่มใหม่ เธอเลือกที่จะใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบในสวนผัก เล็ก ๆ ซึ่งเต็มไปด้วยสมุนไพรและยาพิษร้ายที่สามารถทำลายชีวิตของผู้ที่กล้าเข้ามาทำร้ายเธอและแม่ของเธอได้ ในโลกที่ความตายคือลมหายใจที่เธอเคยสูดเข้าออก ซีโร่จะต้องเลือกระหว่างการอยู่ในเงามืดที่เธอเคยเชี่ยวชาญ หรือการสร้างชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยการแก้แค้น