อีกตัวอย่างคือ 'มิเอโกะ โอคาดะ' จาก 'The Housekeeper and the Professor' ที่ใช้การพูดคุยเรื่องคณิตศาสตร์เป็นเครื่องปลอบใจผู้สูญเสีย แนวทางการเขียนแบบนี้ไม่ต้องพึ่งคำพูดหวานๆ แต่สร้างความอบอุ่นผ่านมิตรภาพในชีวิตประจำวัน ซึ่งทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าความเจ็บปวดไม่โดดเดี่ยวเกินไป