คนมองโลกในแง่ดี Novels & Stories

พูดยิ้มๆ "คุณนี้มองโลกในแง่ดีจังเลยนะครับ" เขาไม่คิดเลยว่าพิมพ์จะมองเป็นเรื่องที่ดี

ราะอะไร แต่ไม่อยากตอบคำถามมากมายก่ายกอง ที่ส่วนใหญ่มองเธอในแง่ลบ คนเรานั้นให้มองว่ามันเป็นเรื่องปกติก็ปกติ ถ้ามองว่ามันเป็นเรื่องประหลาดมันก็ประหลาด มันเป็นเรื่องไม่ดีมันก็ไม่มี อยู่ที่เมืองว่ามันดีมันก็ดี ดังนั้นมันอยู่ที่การมองของคนคนนั้นมากกว่า เพราะคนที่อ่านหนังสือประเภทที่ เธอเขียน เขาก็คิดว่ามันเป็นความบันเทิง อ่านแล้วไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนเสียหน่อย ไม่ใช่อาชญากรฆ่าคนตายเสียหน่อย “ก็น่าจะมี” เขาตอบเธอด้วยน้ำเสียงเอ็นดูอยู่มาก

(^-^) ฉันพยายามมองโลกในแง่ดีเพราะด้วยสถานการณ์ที่ฉันเลือกไม่ได้ในยามนี้ทำให้ฉันได้แต่ยอมรับแม้ว่าตัวเองจะถูกเอาเปรียบมากแค่ไหน “เฮ้อออออ...ก็จริงนะคะ...เอ่อ...ว่าแต่มีที่ไหนที่คุณลูกจันต้องไปอีกไหมคะ”

“มิ้นครับ ทำไมถึงคิดในแง่ร้ายแบบนั้น แล้วถ้าเกิดผลตอบรับมันดีกว่าที่คาดละ” “...” ฉันพูดไม่ออก ฉันมองโลกในแง่ร้าย เขามองโลกในแง่ดี เอาเถอะยังไงซะสุดท้ายก็ต้องพนันกับโชคชะตาที่จะเกิดขึ้นแล้วล่ะ

“ตบปากเดี๋ยวนี้ หัวเราะเหรอ” (เขาก็คิดได้นะ หรือมองว่าแกน่ารักแบบลูกลิง) “นี่มองโลกในด้านดีจนฉันขนลุกเลย”

ฉันยิ้มออกมาแทนคำตอบ นอกเหนือจากความกังวลที่ติดอยู่ในใจ การได้เห็นคนคนหนึ่งแสดงทัศนคติด้านดีออกมาว่าแม้เห็นเพื่อนตัวเองทำผิดก็ไม่คิดที่จะเข้าข้าง มันทำให้รู้สึกดีจริงๆ

“ข้าก็เป็นคนใจดี เพียงแต่โลกนี้มันไม่ดี ดังนั้นข้าเป็นคนใจดีได้ แต่เป็นคนดีไม่ได้” เยว่ฉีอวิ๋นเลิกคิ้วขึ้น สบตากับจางเจิ้งเหอ เห็นว่าเขาก็ตั้งใจฟังอยู่ “คำพูดนี้มีความหมายนะ เป็นคนใจดีได้ แต่เป็นคนดีไม่ได้”

ความอารมณ์ดีของผู้ที่มาใหม่ช่างดูผิดหูผิดตา แว๊บหนึ่งที่ภูมิรพีและภูพิงค์มองหน้ากัน ยิ่งสังเกตก็ยิ่งเห็นพ้องไปในทิศทางเดียวกัน วันนี้คนโสดดูอารมณ์ดีจนผิดหูผิดตา!

"เริ่มแรกคุณมองด้านดีก่อนด้านเสีย เริ่มจากคนสนิทที่สุด...ไล่ระดับลงมา แต่เอาจริงๆนะแค่คุณรู้จักไถ่ถามและเป็นห่วงเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน..แค่นี้ก็ดีแล้ว ทุกอย่างจะดีเองเมื่อเริ่มรู้สึกเห็นใจคนอื่น^^" "ค่ะ ฉันก็คิดแบบนั้น จากที่เคยมองรอบๆเป็นสีดำ ตอนนี้มันเป็นสีเทาแล้วค ่ะ และฉันคิดว่ามันจะค่อยๆจางจนกลายเป็นสีขาวสักวัน"

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนธรรมดาบนท้องถนน ความสุข ความโกรธ ความเศร้า และความยินดีของพวกเขาดูเรียบง่ายมากในสายตาเขา ด้วยเหตุนี้ จิ่งโม่เยี่ยจึงรู้สึกว่าโลกนี้ไม่ได้น่ารังเกียจอย่างที่เขาคิดไว้ จิ่งโม่เยี่ยค้นพบว่าแม้โลกนี้จะน่าเกลียด แต่ก็มีด้านที่สวยงาม