นางศกุนตลา มีเวอร์ชันมังงะหรืออนิเมะหรือไม่

บรรยากาศแบบนิยายข้ามภพที่มีนางร้ายเป็นจุดขายมักจะทำให้ใจพองโตได้เสมอ ตอนที่ได้อ่าน 'ชะตาพ่าย นางร้ายข้ามภพ' ครั้งแรก ความคิดแรกที่ผุดขึ้นคือเรื่องนี้เหมาะจะเป็นมังงะหรืออนิเมะมาก ๆ เพราะโครงเรื่องและฉากอารมณ์มีความชัดเจนและภาพจังหวะที่น่าจับตามอง ถ้าพูดตรง ๆ จากมุมมองของคนที่ติดตามงานแปลและแฟนคอมมูหลายแห่ง ไม่มีสัญญาณของการดัดแปลงเป็นมังงะหรืออนิเมะอย่างเป็นทางการสำหรับ 'ชะตาพ่าย นางร้ายข้ามภพ' เท่าที่ทราบจะมีแต่ฟิคชั่นแปลและแฟนอาร์ตที่กระจัดกระจายอยู่ตามโซเชียล ส่วนใหญ่เป็นแฟนอาร์ตและคอมมิคสั้นจากแฟน ๆ มากกว่าจะเป็นซีรีส์ที่มีการลิขสิทธิ์ชัดเจน ผมคิดว่าเหตุผลหนึ่งคือความนิยมยังอาจไม่ถึงระดับที่สตูดิโอหรือสำนักพิมพ์ใหญ่จะลงทุนดัดแปลง แม้ผลงานบางชิ้นจะมีศักยภาพเหมือนอย่างที่เจอใน 'Solo Leveling' หรือ 'The King's Avatar' แต่การจะก้าวไปสู่เวอร์ชั่นมังงะ/อนิเมะต้องมีปัจจัยหลายอย่างทั้งฐานแฟนที่แข็งแรงและผู้ถือสิทธิ์ที่พร้อมเซ็นสัญญา ถ้าใครอยากเห็นเวอร์ชั่นนั้นจริง ๆ การสนับสนุนต้นฉบับและสร้างกิจกรรมให้ผู้สร้างเห็นตัวเลขความนิยมก็เป็นหนทางหนึ่งที่ทำได้

บอกตามตรงว่าฉันมองการนับเวอร์ชันของ 'ศกุนตลา' แบบละเอียดเป็นเรื่องชวนหัวใจเต้น—เพราะงานชิ้นนี้ถูกแปลงเป็นสื่อหลายรูปแบบมายาวนานจนขอบเขตมันเบลอไปหมด ถ้านับเฉพาะภาพยนตร์และซีรีส์ที่มีการบันทึกและเผยแพร่อย่างเป็นทางการเท่านั้น ฉันมักจะบอกว่าอยู่ในช่วงประมาณสิบถึงสิบห้าเวอร์ชันเพราะมีหลายยุคหลายภาษาเข้ามาเกี่ยวข้อง ตั้งแต่ยุคภาพยนตร์เงียบที่ผู้สร้างหยิบเอาโครงเรื่องจากบทโบราณอย่าง 'Abhijnanasakuntalam' มาถ่ายทอดเป็นภาพ จนถึงยุคทองของภาพยนตร์อินเดียกลางศตวรรษที่ 20 ที่แต่ละภาษาภูมิภาคทำเวอร์ชันของตัวเอง มีทั้งฉบับภาพยนตร์ยาวและฉบับละครโทรทัศน์ย่อย ๆ ที่ออกอากาศบนสถานีท้องถิ่น ฉันชอบมองว่าการนับแบบเข้มงวดนี้จะโฟกัสที่โปรดักชันที่มีเครดิตชัด การดัดแปลงที่ถือว่าเป็น 'ภาพยนตร์/ซีรีส์' ของเรื่องมักจะมาจากวงการภาพยนตร์ภาษาหลัก ๆ และสถานีทีวีแห่งชาติหรือช่องใหญ่ ซึ่งทำให้นับได้ไม่เยอะมาก แต่แต่ละเวอร์ชันนั้นมีสไตล์การตีความต่างกันชัดเจน บางฉบับเน้นความโรแมนติกคลาสสิก บางฉบับตีกรอบให้เป็นละครประวัติศาสตร์ และบางฉบับผสมองค์ประกอบวัฒนธรรมท้องถิ่นจนแทบกลายเป็นเรื่องท้องถิ่นเรื่องหนึ่งของแต่ละภูมิภาค ในมุมของคนที่ชอบวิเคราะห์ ฉันพบว่าสำคัญกว่าจำนวนคือลักษณะการแปลความหมาย: เวอร์ชันที่เป็นที่รู้จักอาจมีแค่ไม่กี่ชิ้น แต่ความหลากหลายทางสไตล์และภาษาทำให้มันดูราวกับมีหลายสิบเวอร์ชัน เมื่อพูดถึงตัวเลข ฉันมักสรุปกับตัวเองว่า ถ้าต้องให้ตัวเลขกว้าง ๆ ก็น่าจะอยู่ที่ประมาณ 10–15 เวอร์ชันสำหรับภาพยนตร์และซีรีส์ที่เป็นทางการ แต่ถ้านับรวมการบันทึกละครเวที โอเปร่า หรือฟุตเทจการแสดงท้องถิ่น จำนวนจริง ๆ จะมากกว่านี้อีกเยอะ — และนั่นแหละคือเสน่ห์ของ 'ศกุนตลา' ที่ยังคงถูกเล่าใหม่ไม่รู้จบ

ชื่อเรื่อง 'อดีตบอสหอคอย' ทำให้ผมอยากเล่าให้ฟังแบบละเอียดหน่อย เพราะประเด็นเรื่องการดัดแปลงจากนิยายเป็นอนิเมะหรือมังงะมักเป็นเรื่องที่แฟนๆ ถกเถียงกันเยอะ โดยรวมแล้ว ความจริงคือตอนนี้ยังไม่มีประกาศอนิเมะอย่างเป็นทางการของ 'อดีตบอสหอคอย' ที่ได้รับการยืนยันจากสตูดิโอหรือสำนักพิมพ์ใหญ่ แต่เส้นทางของงานแนวนี้มักจะเริ่มจากต้นฉบับออนไลน์หรือไลท์โนเวล แล้วมีมังงะดัดแปลงเป็นขั้นแรกก่อนจะถูกพิจารณาทำเป็นอนิเมะ ดังนั้นสิ่งที่มักเจอคือมังงะหรือเว็บคอมิกส์ที่แปลงเรื่องจากต้นฉบับ ซึ่งอาจมีทั้งเวอร์ชันที่วาดโดยทีมงานอย่างเป็นทางการและเวอร์ชันแปลโดยแฟนคลับ เมื่อลองเทียบกับผลงานแนวเดียวกันอย่าง 'Tower of God' หรือ 'Solo Leveling' จะเห็นว่ามังงะช่วยเพิ่มฐานคนอ่านและเป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่ามีโอกาสถูกนำไปทำอนิเมะ แต่ยังต้องมีปัจจัยอื่นๆ อย่างยอดขาย คอนเทนท์เพียงพอสำหรับการทำซีซัน และการลงทุนจากสตูดิโอ หากใครที่ติดตามเรื่องนี้อยู่ ผมคิดว่าโฟกัสที่มังงะและงานแปลอย่างเป็นทางการจะช่วยให้เราเห็นทิศทางได้เร็วขึ้น พูดทางอารมณ์เลยคือ หากได้อนิเมะจริงคงตื่นเต้นมาก แต่ตอนนี้มังงะกับนิยายต้นฉบับคือสิ่งที่น่าเก็บสะสมที่สุดสำหรับผม

ในมุมมองของแฟนที่ชอบเก็บรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของเรื่องคลาสสิก ฉบับนิยายของ 'ศกุนตลา' มักเติมเต็มช่องว่างที่ละครเวอร์ชันบนเวทีเหลือไว้ ทั้งในด้านจิตวิภาคของตัวละครและการขยายพื้นหลังของโลกที่พวกเขาอยู่ การอ่านนิยายให้โอกาสในการเจาะลึกความคิด ความสงสัย และแรงกระตุ้นภายในของศกุนตลาและดุษยันต์ ซึ่งละครเวอร์ชันส่วนใหญ่ต้องถ่ายทอดด้วยคำพูดสั้น ท่วงทำนอง และการแสดงบนใบหน้า ระยะเวลาจำกัดบนเวทีทำให้หลายฉากถูกย่อ ลดทอน หรือแปลงให้เป็นสัญลักษณ์ ในขณะที่นิยายสามารถเล่าเรื่องแบบช้าๆ ค่อยๆ ขยายเลเยอร์ของความสัมพันธ์และเหตุการณ์จนผู้อ่านรู้สึกว่าได้เข้าไปอยู่ในหัวใจของตัวละครจริงๆ อีกมิติที่แตกต่างชัดเจนคือภาษาและโทน เรื่องราวต้นฉบับซึ่งมักเป็นบทละครร้อยแก้วหรือกลอนจะมีสุนทรียะของคำพูดและจังหวะที่เหมาะกับการแสดง ส่วนฉบับนิยายนิยมใช้สำนวนบรรยาย เชื่อมโยงเหตุการณ์ และสอดแทรกความเห็นเชิงวิเคราะห์โดยผู้เล่าเรื่อง ซึ่งช่วยให้ภาพรวมของสังคม บทบาทของหญิงชาย และความขัดแย้งภายในคลี่คลายอย่างเป็นระบบ เช่นเดียวกับการเพิ่มฉากเหตุการณ์ย่อยๆ ที่ในเวทีอาจไม่สะดวกนำเสนอ เช่น ช่วงเวลาที่ศกุนตลาพักผ่อนภายในป่าสำหรับคิดทบทวน หรือบทสนทนาลับระหว่างตัวละครรองที่ช่วยขับเคลื่อนโครงเรื่องให้เข้าใจง่ายขึ้น มิติภาพและความรู้สึกจากเวทีเองก็มีเสน่ห์เฉพาะตัว ซาวด์แทร็ก แสง สี เครื่องแต่งกาย และการเคลื่อนไหวบนเวทีสร้างบรรยากาศที่จับต้องได้ ซึ่งนิยายไม่สามารถถ่ายทอดความอิ่มเอมจากประสบการณ์ตรงเช่นนั้นได้ตรงๆ แต่แลกมาด้วยอิสระในการเล่าเรื่อง เช่น การเปลี่ยนมุมมองผู้เล่า การกลับไปเล่าย้อนอดีต การเพิ่มบทบันทึก คำอธิบายสภาพแวดล้อมที่ละเอียดกว่า และความเป็นไปได้ในการปรับโครงสร้างจิตใจตัวละครให้ทันสมัยขึ้น เวอร์ชันนิยายบางครั้งเลือกปรับธีมให้สอดรับกับค่านิยมปัจจุบัน เพิ่มประเด็นเรื่องสิทธิสตรี ความรับผิดชอบทางสังคม หรือตีความใหม่เกี่ยวกับชะตากรรม ซึ่งละครแบบดั้งเดิมอาจยังยึดติดกับรูปแบบโครงเรื่องเดิมมากกว่า ท้ายที่สุดความชอบส่วนบุคคลมีบทบาทมากในความรู้สึกที่เกิดขึ้น เวลาที่อ่านนิยายของ 'ศกุนตลา' มักรู้สึกเหมือนได้คุยกับเพื่อนสนิทที่กระซิบเล่าความลับของตัวละครให้ฟัง ขณะที่การดูละครเป็นประสบการณ์ร่วมแบบทันทีที่เชื่อมต่อกับผู้ชมคนอื่นๆ ทั้งสองเวอร์ชันมีเสน่ห์และความทรงจำที่ต่างกัน และบ่อยครั้งก็ทำให้เรื่องราวเดิมนั้นสดใหม่ในหัวใจของฉันทุกครั้งที่กลับไปสัมผัส

คนส่วนใหญ่มักนึกถึงฉากรักที่เจือด้วยชะตากรรมเมื่อพูดถึงศกุนตลา และชื่อที่ยืนยงเบื้องหลังภาพลักษณ์นั้นคือ 'Abhijnanaśākuntalam' ที่ถูกเขียนขึ้นโดยคาลิดาส ผมรู้สึกว่าการพูดถึงผู้สร้างในบริบทนี้ต้องแยกความแตกต่างระหว่างที่มาทางตำนานกับการปั้นแต่งเชิงวรรณกรรม คาลิดาสไม่ได้แค่เล่าเรื่อง เขาปั้นรูป ปรุงภาษาสร้างจังหวะดราม่า และให้เสียงให้มิติทางอารมณ์ที่คนทั่วโลกจดจำได้ ตอนที่อ่านชิ้นนี้เป็นครั้งแรก ผมตกใจว่าตัวละครหญิงในตำนานที่อาจดูเป็นเงาในมหากาพย์ กลับถูกให้ความละเอียดทางจิตวิทยาในบทของคาลิดาส ยกตัวอย่างเช่นภาพของศกุนตลาที่เปิดเผยความอ่อนโยนแต่แข็งแกร่งในคราวเดียว นั่นคือฝีมือของผู้ประพันธ์ที่เรียบเรียงภาษาและฉากให้คนดูรู้สึกร่วมไปกับเธอ สรุปคือ หากคำนึงถึงต้นฉบับเชิงบทละครและการจินตนาการตัวละครที่เรารู้จักกันในวงวรรณกรรม ชื่อของคาลิดาสจะต้องถูกยกขึ้นมาเป็นผู้สร้างรูปแบบวรรณกรรมของนางศกุนตลา และความชัดเจนในการมอบชีวิตให้ตัวละครนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมยังชื่นชมงานชิ้นนี้จนถึงทุกวันนี้

เรื่องกอล์ฟในโลกอนิเมะไม่ได้มีแค่ทีวีซีรีส์เท่านั้น แต่มักจะมีตัวตนในรูปแบบมังงะหรือสื่อพิมพ์อื่นๆ ด้วย ซึ่งรูปแบบที่พบบ่อยที่สุดคือมังงะก่อนจะกลายเป็นอนิเมะหรือในทางกลับกัน อย่างเช่นกรณีของ 'Birdie Wing' ที่แฟนๆ หลายคนเห็นว่าเนื้อหาในมังงะหรือสปินออฟช่วยขยายแง่มุมตัวละครและฉากการแข่งขันที่อนิเมะอาจจะต้องย่อให้สั้นลงเพราะข้อจำกัดเวลา ฉันชอบตรงที่มังงะมักให้เวลาเล่าเบื้องหลัง ความคิดภายใน และทัวร์นาเมนท์ย่อยๆ มากกว่าซีรีส์ทีวี ทำให้เข้าใจแรงจูงใจของนักกีฬาแต่ละคนได้ลึกกว่าแค่ฉากการแข่งขันที่ดูตื่นเต้นบนจอ ในอีกมุมหนึ่งก็มีอนิเมะกอล์ฟที่เป็นงานต้นฉบับ (original anime) แล้วค่อยมีการทำมังงะหรือไลท์โนเวลตามมา เพื่อขยายจักรวาลหรือทำสินค้าเสริม ซึ่งรูปแบบนี้จะได้เปรียบเรื่องการออกแบบภาพและการกำกับฉากเคลื่อนไหวให้ดึงดูดก่อน แล้วค่อยให้มังงะมาต่อยอดเนื้อเรื่อง ฉันมักจะชอบเวอร์ชันมังงะในกรณีนี้เพราะรายละเอียดจะแน่นขึ้น เช่น เทคนิคการตี ความรู้สึกในสมาธิระหว่างช็อต หรือบทสนทนาเฉพาะที่จะไม่ค่อยปรากฏในแอนิเมชันตัดต่อรวดเร็ว ส่วนไลท์โนเวลสำหรับแนวกอล์ฟนั้นพบได้น้อยกว่ามังงะมาก เพราะกอล์ฟเป็นกีฬาที่ต้องถ่ายทอดภาพและจังหวะให้ผู้ชมเห็นภาพชัดเจน ทำให้การเล่าในรูปแบบภาพนิ่งหรือภาพเคลื่อนไหวสั้นๆ มักจะถูกหยิบไปก่อน แต่ถ้ามองเรื่องการขยายโลก (worldbuilding) และการลงลึกทางจิตวิทยา ไลท์โนเวลก็มีศักยภาพสูงในการเล่าเรื่องเชิงภายในที่ลึกกว่า และถ้ามีนักเขียนที่สนใจจริงจังก็อาจจะเห็นผลงานแนวนี้ในอนาคต ฉันเองมองว่าถ้าคุณชอบทั้งภาพเคลื่อนไหวและการอ่านยาวๆ ควรลองหามังงะควบคู่กับอนิเมะเพราะทั้งสองแบบเติมเต็มกันได้ดี และบางครั้งฉากโปรดในอนิเมะจะมีเวอร์ชันที่ยาวกว่าในมังงะซึ่งน่าอ่านมากกว่าสำหรับคนที่อยากอินลึก

แฟรนไชส์นี้มีทั้งมังงะและอนิเมะจริง ๆ และผมตื่นเต้นทุกครั้งที่มีคนถามเรื่องนี้ ผมเป็นคนชอบตามเรื่องที่เกิดใหม่แบบแปลก ๆ มาตั้งแต่แรก และ 'I Was Reincarnated as a Sword' เริ่มจากไลท์โนเวลแล้วถูกทำเป็นมังงะซึ่งขยายภาพประกอบและฉากแอ็กชันให้ชัดขึ้น นอกจากนี้ยังมีอนิเมะที่นำจังหวะการต่อสู้ เสียงประกอบ และมู้ดของโลกมาเพิ่ม มังงะจะให้รายละเอียดชาติกำเนิดของดาบและการเดินทางของตัวละครได้แบบเป็นภาพนิ่งที่จับทุกมุม ส่วนอนิเมะจะเน้นเรื่องการเล่าแบบไหลลื่น มีฉากที่เคลื่อนไหวและดนตรีช่วยเติมอารมณ์ให้ฉากสำคัญดูยิ่งใหญ่ขึ้น ในมุมมองของแฟน ผมชอบความแตกต่างตรงที่มังงะทำให้รู้สึกใกล้ชิดกับการตัดสินใจของตัวละครในช็อตคัตสวย ๆ ขณะที่อนิเมะทำให้ฉากแอ็กชันสนุกกว่า ถ้าอยากเห็นเนื้อหาเชิงลึกให้เริ่มจากมังงะก่อนแล้วดูอนิเมะซ้ำอีกครั้งเพื่อสัมผัสบรรยากาศ—ผลลัพธ์เหมือนคนละรส แต่มันลงตัวเมื่อเอามารวมกันเหมือนตอนที่ผมดู 'That Time I Got Reincarnated as a Slime' แล้วกลับไปอ่านมังงะตามทีหลัง

ตำนานของนางศกุนตลาเริ่มจากเนื้อหาในมหากาพย์เก่าแก่ของอินเดีย ซึ่งถูกนำมาขยายให้กลายเป็นบทละครที่มีอิทธิพลมากที่สุดชิ้นหนึ่งในวรรณคดีโลก ผมมักจะเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังว่าแก่นเรื่องต้นฉบับมาจาก 'Mahabharata' แต่วิธีเล่าและรายละเอียดที่คนส่วนใหญ่รู้จักกันในวันนี้มาจากบทละครของกวีคลาสสิกชื่อคาลิดาสะ คือ 'Abhijnanasakuntalam' (หรือที่คนไทยมักเรียกสั้น ๆ ว่าเรื่องศกุนตลา) ในมุมมองของผม เนื้อเรื่องดั้งเดิมในมหากาพย์เล่าเรื่องหญิงสาวที่เกิดจากความสัมพันธ์ระหว่างอัปสรกับฤๅษี ผู้เป็นลูกถูกเลี้ยงดูในฤๅษ์วิเวกโดยพระฤๅษีผู้เมตตา แล้วนางได้พบกษัตริย์ผู้หนึ่งที่เกิดความรักต่อกัน พล็อตหลักมีองค์ประกอบสำคัญหลายชิ้น เช่น การแต่งงานแบบกานธรวาม (แต่งกันด้วยความสมัครใจ), แหวนที่เป็นเครื่องยืนยันความรัก, คำสาปที่ทำให้ความทรงจำเลือนลาง และการกลับมาของสัญลักษณ์ที่ทำให้เกิดการจดจำอีกครั้ง ที่คาลิดาสะนำเสนอคือการถ่ายทอดอารมณ์ ความงามของธรรมชาติ และคติทางศีลธรรมอย่างลุ่มลึก ทำให้เรื่องมีพลังทางดราม่าและความไพเราะที่ยังคงจับใจผู้คนมาหลายศตวรรษ ผมชอบคิดว่าเหตุผลที่ศกุนตลาไม่ได้หายไปกับกาลเวลาเพราะมันผสมผสานเรื่องรักโรแมนติกกับปัญหาสังคมและกรรมสิทธิ์ของผู้หญิงในยุคโบราณ แถมการแปลและนำเสนอซ้ำ ๆ ในยุโรปและเอเชียต่อมา ทำให้เรื่องราวกระจายไปไกลกว่าต้นกำเนิดของมัน สุดท้ายแล้วก็เป็นเรื่องของความจำและการยอมรับ ซึ่งยังคงสะท้อนใจคนอ่านได้เสมอ

ไม่น่าเชื่อว่าหัวข้อนี้จะชวนให้คิดเยอะขนาดนี้ — ตอบตรง ๆ ว่ายังไม่มีมังงะหรืออนิเมะเวอร์ชันไทยของเอสโคบาร์ที่เป็นงานสร้างอย่างเป็นทางการแต่อย่างใด ผมเคยดูงานดราม่าและสารคดีหลายชิ้นที่เล่าเรื่องชีวิตของเปาโล เอสโคบาร์ เช่น 'Narcos' ที่โด่งดังบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง และหนังอย่าง 'Loving Pablo' ซึ่งทั้งสองงานเป็นการตีความเรื่องจริงในแบบละครหรือภาพยนตร์ ไม่ใช่มังงะหรืออนิเมะที่ผลิตโดยค่ายไทย ชิ้นงานแบบมังงะหรืออนิเมะที่ทำเรื่องคนจริงมักต้องใช้สิทธิ์ ลิขสิทธิ์ และการตีความที่ละเอียดอ่อน ทั้งด้านกฎหมายและมุมมองทางศีลธรรม ซึ่งน่าจะเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เราไม่ค่อยเห็นการดัดแปลงแบบนั้นในไทย ในมุมของคนดู ผมคิดว่าถ้ามีเวอร์ชันมังงะ/อนิเมะไทยจริง ๆ ก็น่าสนใจว่าจะเล่าในมุมไหน — จะเน้นชีวิตส่วนตัวของตัวละครหลัก เหยื่อ หรือผลกระทบทางสังคม แต่ที่แน่ ๆ ถ้าเป็นงานไม่ใช่เชิงสารคดี คงต้องระวังการยกย่องความรุนแรงและอาชญากรรม สรุปแล้วในเชิงการผลิตตอนนี้ยังไม่มีงานมังงะหรืออนิเมะไทยที่เป็นทางการเกี่ยวกับเอสโคบาร์ แต่เรื่องราวของเขายังคงถูกเล่าในรูปแบบอื่น ๆ ที่เข้าถึงผู้ชมได้มากกว่า

พอเห็นปกครั้งแรกก็รู้สึกว่าต้องสะสมให้ครบเซ็ตเลย — ฉบับนิยายของ 'นางศกุนตลา' มีทั้งหมด 2 เล่ม ซึ่งจัดพิมพ์แบบแบ่งเนื้อหาเป็นสองส่วนชัดเจน เล่มแรกจะเกริ่นพื้นเพชีวิตตัวละครและปูความสัมพันธ์ที่สำคัญ ส่วนเล่มสองขยายความขัดแย้งและบทสรุปของเรื่องราว ทำให้จังหวะการอ่านไม่สะดุดและมีเวลาซึมซับรายละเอียดได้เต็มที่ ในมุมมองของคนชอบอ่านหนังสือเก่าๆ แบบฉัน การที่มันออกเป็นสองเล่มทำให้การจับจังหวะอารมณ์ของเรื่องถูกกระจายอย่างเป็นธรรมชาติ การเรียงฉากบางฉากในเล่มแรกก็เหมือนการตั้งกับดักให้อยากพลิกไปเล่มสองต่อ ส่วนการจัดหน้ากระดาษและภาพประกอบในแต่ละเล่มก็มีรสนิยมที่ต่างกันไป นักสะสมอาจชอบปกของเล่มหนึ่ง ในขณะที่นักอ่านเนื้อหาจะยกเล่มสองเป็นเล่มโปรดของพวกเขา สรุปว่าถ้าตั้งใจจะอ่านแบบเก็บรายละเอียด แนะนำซื้อทั้งสองเล่มเลย เพราะมันครบในแบบที่ฉันชอบอ่านจบแล้วก็ยังคุยกับเพื่อนได้ยาวๆ