เชฟเทียน มีสูตรอาหารที่แฟน ๆ ทำตามได้หรือไม่?

รู้ไหมว่าเมนูจาก 'เชฟเป่าเป้' บางอย่างทำได้จริงนะ ฉันชอบสังเกตว่าคนทำอาหารในซีรีส์มักใช้เทคนิคพื้นฐานที่มีอยู่จริง เช่น การผัดไฟแรงเพื่อความหอม การเคี่ยวซอสให้ข้น หรือการพักเส้นให้ซึมน้ำซุป เรื่องราวมักใส่ฉากที่ดูยากเพราะมุมกล้องกับการตัดต่อ แต่ถ้าละลายความฟิกชันออกไป คุณจะเจอพื้นฐานที่บ้านทำตามได้จริง ฉันเคยลองทำเมนู 'บะหมี่เนื้อฉ่ำ' ที่โผล่ในตอนแข่ง โดยลดปริมาณน้ำมัน ปรับเวลาเคี่ยวเนื้อให้มากขึ้น และใช้ซอสสำเร็จรูปผสมกับน้ำตาลทรายแดง ผลลัพธ์ไม่เหมือนเป๊ะ แต่ได้กลิ่นและรสที่ใกล้เคียง เทคนิคสำคัญที่ฉันพบคืออย่ากลัวการปรับสัดส่วน คู่มือของฉันคือชิมบ่อย ๆ และบันทึกการเปลี่ยนแปลงไว้ ครั้งหน้าจะผสมซอสเพิ่มอีกนิดเพื่อล็อกความหวาน-เค็มให้ชัดขึ้น ถึงจะไม่ได้เหมือนฉากในทีวีเป๊ะ ๆ แต่การได้ทำกับมือมันให้ความภูมิใจเหมือนกัน

รายการที่ได้รับคัดเลือกอย่าง 'เชฟเทเบิ้ล' มักทำให้ฉันอยากทดลองเมนูจากเชฟดัง ๆ ในครัวที่บ้าน และโชคดีที่หลายเชฟเปิดเผยสูตรให้ติดตามได้จริง ลองเริ่มจากงานของ Massimo Bottura — เขามีเมนูที่โด่งดังอย่าง 'Five Ages of Parmigiano Reggiano' และของหวานเล่นมุกชื่อสนุก ๆ ที่ต่อยอดเป็นสูตรทำตามได้ เช่นเวอร์ชันที่คนบ้าน ๆ ปรับเป็นแทร์ตมะนาวที่เรียกว่า 'Oops! I Dropped the Lemon Tart' สูตรแบบย่อมีเผยแพร่จากร้าน Osteria Francescana และในหนังสือรวมผลงานของเขา ทำให้สามารถจับไอเดียหลัก เช่นการใช้พาร์มีจาโนและการจัดวางแบบโมเลกุล มาปรับใช้ที่บ้านได้ อีกมุมหนึ่งที่ฉันชอบคือการดูเชฟทำเมนูคาอิเซกิแบบ Niki Nakayama — ไม่ได้หมายความว่าต้องทำทุกคอร์สเป๊ะ ๆ แต่ในหนังสือ 'n/naka' และบทสัมภาษณ์ของเธอมีสูตรซอส น้ำซุป และการเตรียมวัตถุดิบที่สามารถลองทำทีละจานได้ เช่นเทคนิคการดองผักหรือซุปใสแบบญี่ปุ่นที่ทำให้มื้อเล็ก ๆ มีความสมดุล ใครชอบของหวานหนักหน่อย ลองดูผลงานของ Christina Tosi จากซีรีส์สาขาขนม เธอเผยสูตรคลาสสิกแบบบ้าน ๆ อย่าง 'cereal milk' และสูตรคุกกี้ที่แปลงง่ายจากหนังสือของเธอ เหล่านี้เป็นตัวอย่างที่ทำให้เห็นว่าไม่ใช่แค่ดูเฉย ๆ แต่สามารถนำไปทำจริงและปรับให้เข้ากับครัวในบ้านได้

เมนูง่ายๆ ที่ 'เชฟกอล์ฟ' สาธิตแล้วทำตามได้แบบไม่ต้องกลัวพลาดมีหลายอย่าง แต่ที่ชอบสุดคือ 'ไข่กระทะ' เพราะขั้นตอนชัดเจน เครื่องปรุงไม่เยอะ และปรับรสได้ตามชอบ วิธีที่ฉันใช้ตามคลิปคือเตรียมน้ำมันให้ร้อนปานกลาง ใส่หอมใหญ่หรือแฮมก่อน ตามด้วยไข่แล้วปิดฝาไฟอ่อน ใส่ซอสปรุงรสแบบสำเร็จรูปนิดหน่อยแล้วโรยต้นหอม เท่านี้ก็ได้มื้อเช้าอร่อย ๆ ที่กินได้ทั้งสัปดาห์อีกทั้งยังปรับเป็นเวอร์ชันมังสวิรัติได้ง่าย ๆ ด้วยการเปลี่ยนแฮมเป็นเห็ดหรือเต้าหู้ทอด ข้อดีคือเตรียมวัตถุดิบไม่กี่อย่าง แก้วมิตรแท้สำหรับคนบ้านเล็กหรือตื่นสาย และยังเป็นเมนูที่ฝึกการควบคุมไฟได้ดี เหมาะสำหรับคนเริ่มทำกับข้าวและอยากเห็นผลเร็ว ๆ แบบไม่ต้องลงทุนมาก ยิ่งถ้าเพิ่มข้าวสวยร้อน ๆ ข้าง ๆ มื้อเช้านี้กลายเป็นมื้อเต็มที่ทันที

ใครที่ติดตามผลงานของเชฟเทียนจนเกาะกระเป๋าสตางค์คงพอรู้ว่ามีสินค้าทางการออกมาเป็นระยะ ๆ อยู่บ้างนะ ฉันเป็นแฟนที่สะสมของที่เกี่ยวกับคอนเทนต์การทำอาหารมาก่อน เลยเห็นว่าผลิตภัณฑ์ทางการส่วนใหญ่จะเน้นของใช้ในครัวและสิ่งที่จับต้องได้ เช่น หนังสือรวมสูตรทำอาหารที่มีปกและคอนเทนต์เฉพาะชื่อ 'สูตรบ้านเชฟเทียน' ผ้ากันเปื้อนลายพิเศษ และพินสังกะสีแบบลิมิเต็ดที่ออกเฉพาะช่วงงานพบปะผู้ติดตามหรืออีเวนต์พิเศษ ของพวกนี้มักออกเป็นชุดคอลเลกชันตามธีม เช่น ซีรีส์เทศกาลหรือการร่วมงานกับแบรนด์เครื่องครัว ทำให้แต่ละรอบมีชิ้นที่แตกต่างกันไป ถ้าอยากได้ความรู้สึกเหมือนเจ้าของครัวตัวจริง การมีผ้ากันเปื้อนแบบเดียวกับที่เชฟใช้ก็เติมบรรยากาศได้ดีเลย

พูดตรงๆ ว่าเมนูใน 'จังกึม' หลายจานทำได้ที่บ้านแม้จะไม่เหมือนเป๊ะ ๆ ก็ตาม เมื่อมองจากมุมของคนชอบทำอาหารอยู่แล้ว ผมมักจะคิดว่าแก่นของสูตรในเรื่องคือเทคนิคพื้นฐาน เช่น การเคี่ยวสต็อกให้หวานกลม การปรุงด้วยสมุนไพรเพื่อปรับรส และการใส่ใจในเท็กซ์เจอร์ของวัตถุดิบ ซึ่งทั้งหมดเป็นสิ่งที่ทำซ้ำได้ในครัวบ้านทั่วไป แต่อย่าลืมว่าบางอย่างในซีรีส์นั้นใช้วัตถุดิบแปลกหรือกรรมวิธียาวนานแบบงานราชสำนัก — อย่างการหมักหรือการเตรียมสารสกัดจากสมุนไพร ซึ่งถ้าจะทำให้เหมือนเป๊ะ ๆ อาจต้องใช้เวลาและส่วนผสมที่หาได้ยาก วิธีที่ผมชอบคือจับแก่นของจานมาแปลงให้เข้ากับของที่หาได้ง่าย เช่น ใช้สต็อกไก่คุณภาพดีแทนการเคี่ยวนานหลายชั่วโมง ลดชนิดสมุนไพรลง และเน้นการจัดจานที่ใส่ใจเหมือนในเรื่อง สิ่งที่ได้จะไม่ใช่สำเนาแบบมิวซิโอกราฟิก แต่เป็นเวอร์ชันที่รักษาอารมณ์และเทคนิคหลักไว้ได้ นับเป็นความท้าทายสนุก ๆ สำหรับคนที่อยากลองทำอาหารประวัติศาสตร์ด้วยมือตัวเอง

รายการของเชฟวิลแมนเต็มไปด้วยเมนูที่ดูหรูแต่จริงๆ แล้วจับต้องได้ง่าย ถ้าอยากเริ่มจากของพื้นฐาน ผมแนะนำให้ลองทำ 'ข้าวผัดกะเพราไข่ดาว', 'สปาเก็ตตี้อาโกลิโอ-โอลิโอ' และ 'สลัดทูน่าซีซาร์' ซึ่งแต่ละอย่างใช้วัตถุดิบไม่ซับซ้อนและปรับให้เหมาะกับครัวบ้านได้สบาย ข้าวผัดกะเพราไข่ดาวเป็นเมนูที่ผมมักกลับไปทำบ่อย: ใช้ข้าวเย็น ปริมาณกระเทียมกับพริกตามชอบ ผัดด้วยไฟแรงให้หอม เติมซอสปรุงรสเล็กน้อย (ซีอิ๊วขาวกับซอสหอยนางรมหรือแม้แต่ซอสถั่วเหลืองก็ได้) แล้วใส่ใบกะเพราในตอนท้ายเพื่อรักษากลิ่น การทำไข่ดาวให้ไข่ขาวกรอบขอบแต่ยังเยิ้มตรงกลางจะยกระดับจานนี้ทันที เทคนิคของผมคือรอให้กะทะร้อนจัดก่อนเทน้ำมันและลดไฟหลังจากใส่ไข่เพื่อได้ขอบกรอบโดยไม่ไหม้ ส่วนสปาเก็ตตี้อาโกลิโอ-โอลิโอนั้นง่ายและรวดเร็ว: กระเทียมสไลซ์บาง น้ำมันมะกอกดีนิดหน่อย พริกขี้หนูแห้งหรือพริกขี้หนูป่นเล็กน้อย และเกลือกับพาร์มีซานนิดเดียว ต้มเส้นให้ al dente เก็บน้ำต้มเส้นไว้สักหนึ่งทัพพีสำหรับปรับความข้นของซอส ผมชอบใส่เปลือกมะนาวขูดเล็กน้อยเพื่อให้ได้ความสดที่ตัดกำลังน้ำมัน ส่วนสลัดทูน่าซีซาร์ทำง่ายด้วยทูน่ากระป๋อง น้ำสลัดซีซาร์สำเร็จรูปผสมมายองเนสเล็กน้อย เพิ่มมะนาวสดและครูตองกรอบ ทำให้เป็นมื้อเบาแต่รู้สึกพรีเมียมได้ทันที เคล็ดลับสั้นๆ ที่ผมใช้เสมอคือเตรียมวัตถุดิบให้พร้อมก่อนเริ่ม (mise en place) และอย่ากลัวการปรับรส: ลดหรือเพิ่มเกลือ เปรี้ยว หรือความเผ็ดตามรสนิยมของบ้านคุณ เมนูเหล่านี้ยังเหมาะกับการฝึกเทคนิคไฟแรง การจับเวลาพาสต้า และการเล่นกับเครื่องปรุงแบบง่ายๆ ลองทำครั้งสองครั้งแล้วปรับจุดเล็กๆ น้อยๆ จนเป็นเวอร์ชันที่ใช่สำหรับตัวเอง คุณจะได้ทั้งมื้ออร่อยและสนุกกับการทำอาหารแน่นอน.

เคยตะลุยทำเมนูง่ายๆ ของเชฟตามหลายครั้งแล้ว และที่ทำให้กลับไปทำบ่อยสุดคงเป็น 'ไข่เจียวหมูสับ' เวอร์ชันที่ไม่ต้องปรุงเยอะ เทคนิคที่ผมชอบจากคลิปของเขาคือการตีไข่ให้ฟูและใส่น้ำซุปเล็กน้อยแทนการใช้นม ทำให้ไข่กรอบนอกนุ่มใน ไม่อมน้ำมันมาก แถมยังปรับรสได้ง่ายด้วยซอสถั่วเหลืองหรือซีอิ๊วขาวเล็กน้อย ที่บ้านผมมักใส่หอมใหญ่สับละเอียดกับพริกไทยป่น เพื่อเพิ่มมิติรสโดยไม่ต้องใช้เครื่องเทศเยอะ สิ่งที่ทำให้เมนูนี้เป็นมิตรกับคนทำอาหารใหม่คือเวลาทำสั้น วัตถุดิบหาง่าย และผลลัพธ์ถูกปากคนทุกวัย ถ้าวันไหนรีบร้อน เอาไข่เจียวแบบนี้กับข้าวสวยร้อนๆ คือมื้ออิ่มที่ไม่ต้องคิดมากเลย

เมนูยอดฮิตจาก 'เชฟกระทะเหล็ก' จริงๆ แล้วมักมีเคล็ดลับที่ซ่อนอยู่ไม่กี่อย่างซึ่งทำให้ตามได้แม้ในครัวบ้านๆ ผมชอบเริ่มจากการลดความซับซ้อนโดยแยกองค์ประกอบออกเป็นส่วนเล็กๆ เช่น ซอส ไส้ หรือโปรตีนหลัก สำหรับเมนูอย่างออมไรรสเข้มข้น ให้โฟกัสที่คุณภาพไข่กับการปรุงซอสที่เป็นหัวใจ เช่น ใช้ซอสมะเขือเทศเข้มข้นผสมเนยเล็กน้อยเพื่อบาลานซ์ความเปรี้ยวกับความมัน แล้วค่อยใส่วัตถุดิบรองอย่างเห็ดหรือไก่บดทีหลัง การควบคุมไฟและเวลาเป็นอีกเรื่องสำคัญ นำเทคนิคง่ายๆ มาใช้ เช่น เตรียมทุกอย่างไว้ล่วงหน้า (mise en place) และใช้กระทะที่กระจายความร้อนดี ไข่จะได้สุกสวยโดยไม่ไหม้ ส่วนการจัดจานไม่จำเป็นต้องเว่อร์จี๊ดตามทีวี สไตล์เรียบๆ ใส่ผักสดเพิ่มสีสันก็ทำให้ดูมืออาชีพได้แล้ว สุดท้ายอย่าลืมปรับสูตรให้เข้ากับวัตถุดิบที่หาได้ง่ายในบ้าน ผมมักลดขั้นตอนที่ซับซ้อนลงและเพิ่มการชิมระหว่างทาง — แบบนี้ทำตามได้จริงและยังได้รสชาติตามแบบเชฟแต่ไม่ต้องเครียดเกินไป

ชื่อ 'เชฟเทียน' มักจะทำให้คนสงสัยได้ง่ายเพราะชื่อค่อนข้างเป็นสากล ผมเจอชื่อนี้ในหลายบริบททั้งนิยายออนไลน์และซีรีส์เกี่ยวกับอาหาร ที่ผมพอจำได้แบบรวม ๆ คือถ้าหมายถึงตัวละครที่มีบทบาทเป็นเชฟในฉากดราม่าอาหารแบบจีนสมัยใหม่ ชื่อแบบนี้มักถูกใช้เป็นตัวแทนของเชฟเจ้าของฝีมือพิเศษที่มีอดีตซับซ้อน ในมุมมองของคนดูสายซีรีส์ ผมมองว่าอาจจะหมายถึงตัวละครหลักหรือรองจากซีรีส์ที่เน้นเรื่องการทำอาหารและการสืบหาตัวตน เช่น ในงานดราม่าอาหารสมัยใหม่ชาวจีนนิยมให้ตัวละครมีนามง่าย ๆ แบบนี้เพื่อให้คนจดจำได้ทันที ดังนั้นถ้าคุณเห็นชื่อ 'เชฟเทียน' บ่อย ๆ ในคอนเทนต์แนวอาหาร และไม่ได้ระบุรายละเอียดเพิ่มเติม ฉันมักจะคาดว่าเขามาจากซีรีส์ดราม่าอาหารมากกว่าจะมาจากภาพยนตร์เดียวจบ เพราะงานแนวซีรีส์ให้พื้นที่พัฒนาตัวละครเชฟได้มากกว่า