หนึ่งในชิ้นดนตรีที่กระแทกใจในจักรวาลนี้สำหรับผมหรือคนที่ชอบบรรยากาศการต่อสู้คือ 'Battle of New York' จาก 'The Avengers' ฉากแอ็กชันในนิวยอร์กถูกขับเคลื่อนด้วยริธึมเพอร์คัชชันหนักๆ เบสที่คม และธีมฮีโร่ที่มาปะทะกับเสียงสังเคราะห์ของภัยคุกคาม ทำให้ทั้งฉากและเพลงกลายเป็นสิ่งเดียวกัน
บทบาทรองที่ชวนจำที่สุดสำหรับฉันใน 'The Tale of Nokdu' คือคนที่เติมพลังให้กับเรื่องได้แบบไม่ต้องยึดพื้นที่ฉากเยอะนัก — นักแสดงหนุ่มที่ชื่อว่า Kang Tae-oh นี่แหละ เขามีวิธีเล่นที่ทำให้ตัวละครรองกลายเป็นเสาหลักของอารมณ์ทั้งฉากคอมเมดี้และฉากดราม่าได้อย่างลงตัว
ฉันชอบตรงที่เขาไม่พยายามแย่งซีนแต่กลับทำให้ทุกโมเมนต์ที่ปรากฏมีความหมาย ไม่ว่าจะเป็นซีนที่ต้องสร้างเคมีกับตัวละครหลักหรือซีนที่ต้องเคารพจังหวะสังคมแบบยุคโชซอน เขาสร้างความแตกต่างระหว่างตัวประกอบทั่วๆ ไปกับตัวละครที่เราจับตามองได้เลย คนแบบนี้ทำให้ซีรีส์มีสีสันและช่วยชูให้เรื่องหลักน่าสนใจขึ้นตามไปด้วย