แฮรี่พอตเตอร์6 ความยาวหนังรวมเครดิตเท่าไหร่?

นี่คือความยาวของหนัง 'Harry Potter and the Deathly Hallows' สองภาคที่ดัดแปลงจากเล่มเจ็ด: ความยาวตามรอบฉายภาพยนตร์ของสองภาคคือ — 'Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 1' ประมาณ 146 นาที (2 ชั่วโมง 26 นาที) และ 'Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2' ประมาณ 130 นาที (2 ชั่วโมง 10 นาที) ซึ่งรวมแล้วจะได้ประมาณ 276 นาที หรือราว 4 ชั่วโมง 36 นาที เราเป็นคนชอบสังเกตจังหวะการเล่าเรื่อง พอรู้ความยาวแล้วจะนึกออกทันทีว่าทำไมทีมงานถึงแบ่งหนังเล่มสุดท้ายออกเป็นสองตอน: ภาคแรกใช้เวลาเยอะกับการเดินทาง การซ่อน และความรู้สึกของตัวละคร ขณะที่ภาคสองเน้นการระเบิดแบบเต็มพิกัดและการปะทะครั้งสุดท้าย ความต่างในความยาวสะท้อนวิธีจัดบาลานซ์ระหว่างซีนโรแมนติก ซีนบิวท์อารมณ์ และฉากบู๊ยาวๆ ถ้าเปรียบกับผลงานฟอร์มยักษ์อื่น ๆ อย่าง 'The Lord of the Rings: The Return of the King' ที่มีความยาวมากแต่ยังรู้สึกมีน้ำหนักของเรื่องครบทั้งสามองค์ประกอบ แฮร์รี่ภาคสุดท้ายเลือกทางแบ่งตอนเพื่อให้รายละเอียดหลายจุดในหนังสือไม่ถูกตัดทิ้งมากเกินไป — นั่นคือเหตุผลที่ความยาวทั้งสองภาคถึงมีหน้าที่ชัดเจนสำหรับแฟนและคนดูทั่วไป

ความยาวโดยรวมของหนังเรื่องนี้อยู่ที่ประมาณ 142 นาที หรือราว 2 ชั่วโมง 22 นาที ซึ่งเป็นความยาวฉบับโรงฉายในหลายประเทศสำหรับ 'Harry Potter and the Prisoner of Azkaban' (ไทยมักเรียก 'แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษอัซคาบัน') ผมรู้สึกว่าความยาวประมาณนี้เหมาะกับแนวทางของหนังภาคสาม เพราะมันไม่พะรุงพะรังเยอะจนรู้สึกยืด แต่ก็มีพื้นที่พอให้ตัวละครได้เติบโตและฉากสำคัญเช่นการตามหาความจริงเกี่ยวกับซิริอัส แบล็ค และฉาก Time-Turner ได้รับการใส่เข้ามาอย่างพอดี ฉากที่ใช้เวลาเล่าอารมณ์อย่างเช่นการเดินทางด้วยรถไฟที่เต็มไปด้วย Dementor กับฉากสุดท้ายที่เงียบและชวนให้คิดตาม ทำให้รู้สึกว่าทุกนาทีมีน้ำหนัก ในมุมมองของคนที่ชอบจังหวะการตัดต่อ ฉากบางฉากถูกย่อให้กระชับขึ้นเพื่อรักษาความต่อเนื่องของเนื้อเรื่อง แต่ก็ยังคงความลึกลับและโทนภาพที่เป็นเอกลักษณ์ของผู้กำกับไว้ได้ ถาจะนั่งดูครบทั้งเรื่อง แนะนำเผื่อเวลาดูราว 2 ชั่วโมงครึ่งเผื่อเครดิตและตั้งใจดูฉากสำคัญต่าง ๆ — สำหรับคนที่อยากซึมซับบรรยากาศและรายละเอียด การเว้นเวลานิดหน่อยก่อนกลับไปทำอย่างอื่นเป็นความคิดที่ดี

ยอมรับเลยว่าการนั่งมาราธอนดูหนังชุดนี้เป็นอะไรที่ฟินและทรมานไปพร้อมกัน ฉันชอบนึกภาพการนัดเพื่อนมาดูตอนแรกของ 'Harry Potter and the Sorcerer's Stone' แล้วต่อยาวถึงตอนจบ — พอรวบรวมความยาวรวมของทั้งแปดภาคอย่างเป็นทางการ จะได้ประมาณ 1,179 นาที หรือราว 19 ชั่วโมง 39 นาทีเต็ม ซึ่งถาจะแบ่งเป็นวัน ก็คือเกือบ ๆ สองวันครึ่งถ้าดูทั้งวันแบบไม่หลับไม่พัก แต่ถาดูเป็นมินิ-มาราธอน เช่น ดูวันละ 4 ชั่วโมง ก็ใช้เวลาราว 5 วันครึ่งในการเคลียร์ทุกตอน การรู้จำนวนชั่วโมงแบบนี้ทำให้ฉันวางแผนดูง่ายขึ้น ถาใครจะจัดมาราธอนสักวันหยุดก็พอรู้ว่าต้องขอวันยาว ๆ เท่าไหร่และจัดของกินยังไง จะว่าไป การมีตัวเลขชัด ๆ แบบนี้ช่วยให้การรีแมตช์ความทรงจำคลาสสิกมันเป็นเรื่องที่วางแผนได้จริง ๆ

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าตัวเลขของหนังเรื่องนี้ชัดเจนและคงที่ — 'แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ ภาคีนกฟีนิกซ์' ฉบับภาพยนตร์ยาวประมาณ 138 นาที เท่ากับราว 2 ชั่วโมง 18 นาทีเต็ม ในมุมมองของคนที่ชอบเจาะลึกจังหวะหนัง ผมรู้สึกว่า 138 นาทีให้พื้นที่เพียงพอสำหรับทั้งฉากอารมณ์หนักๆ และช่วงบิวต์ตัวละครโดยไม่ลากจนเกินไป ความยาวนี้หมายถึงฉากฝันร้ายของแฮร์รี่ การฝึก Occlumency กับสเนป หรือซีนเล็กๆ ที่สร้างบรรยากาศความตึงเครียด จะถูกเล่าอย่างพอดีโดยไม่กระโดดตัดจนรู้สึกติดขัด ส่วนเวอร์ชันพากย์ไทยทั่วไปจะไม่ต่างจากต้นฉบับเชิงเวลา — เสียงพากย์และคำแปลไม่ไปกระเทือนต่อความยาวของหนังอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นหากตั้งใจดูแบบไม่ข้ามซีน เตรียมตัวเผื่อเวลาราว 2 ชั่วโมง 20 นาทีเผื่อเครดิตท้ายเรื่องและสรรพเสียงพากย์เข้าออกสักหน่อย จะได้รับประสบการณ์ที่ครบถ้วนเหมือนชมต้นฉบับ

เมื่อพูดถึงตัวเลขรายได้ของ 'Harry Potter and the Half-Blood Prince' ผมมักจะนึกถึงช่วงที่โรงหนังแน่นขนัดสุดๆ ในปี 2009: หนังภาคหกของแฟรนไชส์ทำรายได้รวมทั่วโลกประมาณ 934,416,487 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถ้าพูดแบบหยาบๆ ก็เป็นเกือบเก้าร้อยสามสิบสี่ล้านดอลลาร์ นั่นไม่ใช่ตัวเลขเล็กๆ เลยเมื่อเทียบกับงบประมาณการสร้างและความคาดหวังของแฟนๆ ความรู้สึกตอนดูแผนภูมิรายรับคือความภาคภูมิใจในพลังของการเล่าเรื่องแบบแฟรนไชส์: ภาคนี้ทำรายได้ในสหรัฐฯ ราว 301,957,207 ดอลลาร์ ขณะที่ต่างประเทศเก็บได้อีกประมาณ 632,459,280 ดอลลาร์ ทำให้รวมกันเป็นตัวเลขที่แข็งแรง เหมือนผลงานบล็อกบัสเตอร์ยุคก่อนสตรีมมิงเข้าครองโลก แม้เนื้อหาจะออกไปทางมืดและผู้ชมโตขึ้น แต่กลุ่มแฟนยังตามมาเต็มที่จนเห็นเป็นตัวเงินแบบนี้ แล้วก็มีความอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกเมื่อคิดถึงฉากเล็กๆ ที่ทำให้แฟรนไชส์ยังมีหัวใจอยู่เสมอ

เล่มที่ยาวที่สุดของชุด 'Harry Potter' ก็คือ 'Harry Potter and the Order of the Phoenix'. ผมรู้สึกว่าความยาวของเล่มห้านั้นชัดเจนตั้งแต่หน้าแรก เพราะ J.K. Rowling ใส่ช็อตซับพล็อตและรายละเอียดจิตใจตัวละครไว้เยอะมาก เรื่องการเรียนการสอนที่ขยายออกไป เช่นการสอบ O.W.L. กับการฝึก Dumbledore's Army ทำให้แต่ละตอนต้องใช้พื้นที่เล่าเยอะ ทั้งบทเรียน การฝึกซ้อม และบทสนทนาเล็กๆ ที่เติมอารมณ์ให้ตัวละคร การจัดพื้นที่จำนวนมากทำให้ตัวละครรองได้มีโมเมนต์เป็นของตัวเอง และฉากที่ดุเดือดทางอารมณ์อย่างการปะทะกับระบบการศึกษาในกระทรวงและการต่อต้านของเด็กๆ ก็ต้องการความยาวแบบนี้ พออ่านจบแล้วจะเข้าใจว่าทำไมเล่มนี้จึงรู้สึกหนาแน่นและครบถ้วน ไม่ใช่แค่ยาวเฉยๆ แต่ยาวเพราะมีอะไรให้สำรวจเยอะ

ฟังฉบับอ่านโดยเสียงผู้เล่าอังกฤษแล้วรู้สึกได้เลยว่าสไตล์การเล่าเปลี่ยนบรรยากาศของเรื่องไปมาก ผมชอบฟังทั้งสองฉบับ เพราะฉบับที่เล่าโดย 'Stephen Fry' จะมีโทนเสียงอบอุ่นและการปรุงเสียงตัวละครที่นุ่มนวล ทำให้บางฉากดูลึกขึ้น ส่วนฉบับที่อ่านโดย 'Jim Dale' จะเต็มไปด้วยพลัง เหมาะกับคนที่ชอบการแสดงเสียงหลากหลายคาแรกเตอร์ ทั้งสองฉบับเป็นเวอร์ชันไม่ย่อความ (unabridged) ดังนั้นข้อมูลเนื้อเรื่องครบถ้วน ความยาวของหนังสือเสียงฉบับไม่ย่อความนั้นจะอยู่ในช่วงที่ต่างกันตามผู้อ่าน แต่โดยคร่าว ๆ คือประมาณ 18 ชั่วโมงครึ่งสำหรับฉบับที่เล่าโดย 'Jim Dale' และราว ๆ 19–20 ชั่วโมงสำหรับฉบับที่เล่าโดย 'Stephen Fry' นี่ทำให้การฟังครั้งเดียวเหมือนนั่งดูหนังยาว ๆ สักเรื่องหนึ่ง และฉากที่ผมคิดว่าเล่าได้สะเทือนใจสุด ๆ ก็คือช่วงที่แฮร์รีและดัมเบิลดอร์ไปยังถ้ำตามหาอุปกรณ์สำคัญ — เวลาฟังแล้วเสียงผู้เล่าช่วยขับอารมณ์ได้มาก

เอาแบบตรง ๆ เลยนะ เรานั่งดู 'ฟาส8' จนถึงเครดิตท้ายเรื่องแล้ว และระยะเวลารวมทั้งหมดจะอยู่ที่ประมาณ 136 นาที หรือประมาณ 2 ชั่วโมง 16 นาที ตอนที่รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วคือฉากแอ็กชันช่วงกลางเรื่องที่ลากยาวต่อเนื่องจนแทบลืมมองนาฬิกา แต่พอขึ้นเครดิตจริง ๆ ก็เห็นเลยว่ารายชื่อทีมงานและภาพประกอบฉากหลังกินเวลาอยู่หลาย ๆ นาที ซึ่งโดยรวมแล้วรวมอยู่ในตัวเลข 136 นาทีที่มักจะถูกอ้างอิงในบัตรฉายและฐานข้อมูลหนังต่าง ๆ ฉะนั้นถากำลังวางแผนจะดูแบบไม่ต้องรีบ แนะนำเผื่อเวลาอย่างน้อย 2 ชั่วโมง 20 นาที เผื่อจะนั่งฟังเพลงเครดิตหรือดูภาพท้ายเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วย ถือเป็นการให้เกียรติทีมงานและรับอรรถรสของหนังแบบครบ ๆ

ฉันชอบวัดความยาวหนังสือจากจำนวนคำมากกว่าจำนวนหน้าเพราะการจัดหน้ามันเปลี่ยนได้ง่าย—สำหรับ 'แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ ศิลาอาถรรพ์' ปกติแล้วตัวเลขที่หยิบยกกันบ่อยคือประมาณ 76,900–77,000 คำ ซึ่งก็คือตัวเลขรอบ ๆ 77,000 คำที่คนส่วนใหญ่ยอมรับกัน ถ้าพูดถึงหน้าจริง ๆ ฉบับสำนักพิมพ์ Bloomsbury (ฉบับภาษาอังกฤษที่วางขายครั้งแรก) มักจะอยู่ที่ประมาณ 223 หน้า แต่ต้องเข้าใจว่าหน้าเหล่านี้วัดจากขนาดตัวอักษร แบบฟอนต์ และการเว้นย่อหน้าที่ออกแบบมาแต่ละฉบับจะแตกต่างกันมาก ฉบับแปลภาษาอื่น ๆ รวมถึงฉบับภาษาไทยมักจะมีหน้ามากขึ้นเพราะการลงบรรทัดและการตัดคำภาษาท้องถิ่น ทำให้เห็นตัวเลขหน้าตั้งแต่ราว ๆ 250 จนถึง 330+ หน้าต่อเล่ม เมื่อลองแปลงเป็นเวลาอ่านแบบคร่าว ๆ โดยคิดความเร็วอ่านเฉลี่ยประมาณ 200–300 คำต่อนาที หนังสือเล่มนี้จะใช้เวลาประมาณ 4.5–6 ชั่วโมงสำหรับคนที่อ่านค่อนข้างเร็ว หากชอบซึมซับรายละเอียด แวะอ่านโน้ตหรือดูภาพประกอบก็อาจยืดไปถึง 7–9 ชั่วโมง ส่วนความรู้สึกขณะอ่าน—แม้จะเป็นตัวเลขไม่เยอะกว่าเล่มท้าย ๆ ของซีรีส์ แต่จังหวะการเล่าและการปูโลกเวทมนตร์ทำให้มันรู้สึกครบถ้วนและไม่ยาวเกินไปเลย ผมมักจะแนะนำให้นับคำเป็นมาตรฐานเมื่ออยากเปรียบเทียบความยาวหนังสือหลาย ๆ เล่ม เพราะมันตรงกว่าดูจำนวนหน้าเสมอ

ความยาวของ 'คุโรโกะ โนะ บาสเก็ต เดอะมูฟวี่' รวมเครดิตอยู่ที่ประมาณ 1 ชั่วโมง 42 นาที หรือราว ๆ 102 นาทีโดยรวม ผมชอบคิดแบบคร่าว ๆ ว่าเวลานี้นับรวมทั้งตัวภาพยนตร์หลักกับเครดิตตอนท้ายแล้ว ส่วนใหญ่เครดิตตอนท้ายของหนังอนิเมะมักกินเวลาราว 3–6 นาที ขึ้นกับว่ามีเพลงปิดยาวไหม หรือมีสแกนภาพสไลด์โชว์เบื้องหลัง ทีมงานใส่ใจรายละเอียดของฉากสุดท้ายพอสมควร ทำให้จังหวะการจบเรื่องรู้สึกลงตัวและไม่ได้รีบตัดไปทันที ถ้ามองเทียบกับหนังอนิเมะแบบสแตนดาร์ด ความยาวราว ๆ 100 นาทีถือว่าให้เวลาเล่าเรื่องกับมู้ดและฉากการแข่งขันได้พอสมควร ไม่รู้สึกคับแคบ ทั้งยังมีเวลาปล่อยเพลงท้ายเครดิตให้แฟน ๆ ได้ฟังกันจนจบ ซึ่งผมมักจะรอจนเครดิตหมดเพื่อเก็บบรรยากาศสุดท้ายก่อนจะลุกจากที่นั่ง