แฮร์รี่พอตเตอร์ 2 ภาพยนตร์ต่างจากหนังสืออย่างไร

มองอีกมุมหนึ่งในฐานะคนที่ชื่นชอบภาพยนตร์ ความต่างระหว่างหนังกับหนังสือของ 'Harry Potter and the Chamber of Secrets' อยู่ที่การคัดเลือกองค์ประกอบเพื่อสร้างจังหวะและอารมณ์ หนังย่อรายละเอียดเรื่องโรงเรียนประจำ ความน่ารักของบางฉากตอนอยู่บ้านดุซ์ลีย์ หรือบทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ในหนังสือน่าจะทำให้หัวเราะหรือรู้สึกซึ้งมากขึ้น แต่หนังกลับเปลี่ยนมาเป็นซีนที่เคลื่อนไหวเร็วและเน้นความลุ้น ความมืด และเอฟเฟกต์พิเศษ

ฉันชอบที่หนังบิดบางอย่างเพื่อให้ภาพมันฟาดจังหวะได้ แต่ก็ยอมรับว่าบางครั้งความย่นย่อทำให้การพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครไมได้เต็มที่ เช่นรายละเอียดของปฏิกิริยาของนักเรียนคนอื่น ๆ ต่อเหตุการณ์ประหลาดบางอย่าง หนังเลือกให้โฟกัสที่ฮีโร่และฉากสำคัญมากกว่า สรุปคือคนชอบหนังอย่างฉันได้ความตื่นเต้นทันที ส่วนคนที่อยากดื่มด่ำกับโลกเล่มอาจจะรู้สึกว่าหายอะไรบางอย่างไป

ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดสำหรับฉันคือความหนาแน่นของรายละเอียด—หนังต้องตัดรายละเอียดเพื่อให้พอดีกับเวลาฉาย ข้อดีของหนังคือมันทำให้ฉากไคลแมกซ์อย่างการลงไปในห้องแห่งความลับหรือการเผชิญหน้ากับไดอารี่ของโทม ริดเดิ้ลมีพลังด้วยภาพและเสียง แต่หนังสือ 'harry Potter and the Chamber of Secrets' ให้ความรู้สึกว่าทุกจังหวะในโรงเรียนมีน้ำหนักมากกว่า มีเวลาพักให้โลกของเรื่องหายใจและขยายออกไป

ในเล่มมีซับพลอตเล็ก ๆ ที่ถูกตัดทิ้งหรือย่อความมากในหนัง ซึ่งสำหรับฉันเป็นสิ่งที่ทำให้ตัวละครหลายตัวมีมิติขึ้น เช่นรายละเอียดเหตุการณ์ที่ทำให้ฮักมาร์ถูกจับ และการบอกเล่าถึงการฟื้นคืนชีพของผู้ที่ถูกทำให้หายตัวไปด้วยน้ำยามันดราโกร์ ซึ่งในหนังยังคงมีแต่ถูกลัดเส้นและคลี่รวบรัด นอกจากนี้ตัวละครรองหลายตัวในหนังสือได้รับการวาดภาพอย่างละเอียด เช่นพฤติกรรมของเด็กนักเรียนบางคนหรือการโต้ตอบของครอบครัววีสลีย์ที่ทำให้เราเข้าใจความอบอุ่นในบ้านนั้นมากขึ้น ซึ่งฉากพวกนี้ในหนังกลายเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ให้ความรู้สึกกระชับแต่ขาดเนื้อหาบางส่วนไป

อีกจุดที่ชอบคือวิธีที่โทม ริดเดิ้ลถูกนำเสนอในสองสื่อแตกต่างกัน หนังเลือกเน้นภาพความลึกลับและความน่าสะพรึงของเหตุการณ์ในห้องใต้ดิน ขณะที่หนังสือค่อยๆ เผยเทคนิคการชักใยและการใช้คำพูดของเขา เพื่อให้ผู้อ่านได้จับความสัมพันธ์ระหว่างไดอารี่กับจินนี่ได้ชัดกว่า ผลลัพธ์คือหนังให้ความตื่นเต้นฉับพลันและภาพจำที่แข็งแรง แต่หนังสือมอบความพึงพอใจเชิงการเล่าเรื่องและความรู้สึกเชื่อมโยงกับตัวละครมากกว่า นี่แหละคือเหตุผลที่ถึงแม้จะชอบเวอร์ชันภาพยนตร์ ฉันยังคงกลับไปอ่านเล่มเดิมเพราะมันเติมเต็มช่องว่างที่จอเงินต้องย่อทิ้ง