10 Uri Ng Sakit นิยาย & เรื่องราว

A weak smile flashed on his face. Kinuha niya na ang maleta niya saka ito nag simulang lumakad palayo sa akin. Ang sakit makitang naglalakad palayo sa iyo ang taong mahal mo. Naiisip ko palang na matagal tagal din ang hihintayin ko bago kami ulit magkita ay mas lalong grumabe ang sakit na nararamdam ko at pagkaka-miss ko sa kanya.

Sabi ko Ang sakit na nga ng katawan ko tapos dumagdag pa ang malakas na mura nito na nakakapagpasakit sa tenga ko. Tiningnan naman niya ako ng hindi makapaniwala. "Bakit ba nagagalit ka saakin? Look wife... ako yung nagligtas sayo para hindi ka madaganan ng bakal na iyon". Sabi niya Bigla naman akong natahimik. Tama siya kung hindi dahil sakanya baka mas lalong sumakit ang katawan ko dahil sa bakal na iyon. "Ayos lang po ba kayo?". Biglang tanong ng kakadating palang na mga nurse

Sobrang sakit sa aking dibdib. Ilang oras akong nakatayo at umiiyak bago ko naisip na isarado ang pintuan. Mag-isa lang ako ngayon sa bahay na ito at hindi ko alam kung talagang may masasamang loob sa lugar na ito. Hindi ko tuloy maiwasan ang makaramdam ng takot. Napatakbo ako sa loob ng aking kuwarto at mabilis itong ini-lock. Nahiga ako sa kama at nagtalukbong ng kumot sa aking ulo. Ngayon lang ako naiwang mag-isa sa loob ng bahay at sa lugar pa na katulad nito kaya hindi ko maiwasan ang matakot at makaramdam ng sakit. Takot dahil mag-isa lamang ako rito at sakit dahil habang nag-iisa ako rito at natatakot ay naroon naman si Uriel kasama ang ibang babae at masayang kumakain sa isang restau

mapaklang sabi ko habang hawak-hawak aking dibdib kase ang sakit, " Sakit, sakit chie. Okey lang sakin kung ibang babae yon, kahit ilan babae pa buntisin ni Yuri okey lang sakin hindi gaano ka ganito ang sakit pero Ikaw? Ikaw na halos kapatid ko na nagawa mo sakin ito. Masakit chie, sobrang sakit para itong lason na unti-unti kumakalat sa puso ko" binigyan ko siya ng isang ngiti.

Hindi na niya alam ang tamang sasabihin sa sobrang tuwa. "Wala ka namang kasalanan iha nagsabi ka lang ng totoong bigat ng kalooban mo.Hayaan mong tulungan ka naming maghilom.Mas mabilis ang paghilom kung magkatuwang sana kayong parehas na sugatan" "Pagibig ang pinakamabisang gamot iha dahil pagibig din ang pinakamalalang sakit"

pagtataka na tanong “Wala ka naman sakit” bulong ni Amara sa sarili “ Ano ginagawa mo? Wala akong lagnat” “ Eh nagluto ka ng sinigang akala ko may sakit ka” Ang pagkakaparehas nilang dalawang magkapatid once na magkasakit sila, they make each other food sinigang is their medicine. A sip with the soup of sinigang will ease their feeling diretso na sa pag galing nila.

Umiiyak na sabi ni Cian at tumango lang ako bilang pag sang ayon. “Ang sakit pala na muli ibalik ang alala ng nakaraan lalo pa ang matagal kong pagkimkim sa pagkawala ng Anak namin ni Cian ,pero nakakagaan sa dibdib ang isiwalat ang lahat para ako nabunutan ng tinik at medyo nabawasan ang sakit mahirap pala ikimkim ang sakit at galit lalo kalang pinapahirapan sa huli at lalo lang ito bumabaon sa iyong puso ,huwag mong hayaan baguhin ka ng sakit dahil sa ikaw rin ang masasaktan sa huli.!”

sabi nito. Pero hindi naman tungkol sa pagiging maingat ’yun. Si Sanford ang first time niya at masyado lang talagang masakit. Higit pa sa akala niyang kayang tiisin ng katawan niya, higit sa kaya niyang ipaliwanag. Tinulak niya ito, kinalmot, para lang tumigil ito. Pagkatapos n’un, puro kalmot ang balat ni Sanford. Puro malalim at mapulang marka na dapat sana ay ikinagalit nito.

Bago pa man kumalat ang video at sumiklab ang issue tungkol sa dalaga ay wala pa siyang matinong tulog at pahinga, ngayon ay ramdam-ramdam nito ang pagod sa katawan niya at maging ang mata niya ay nagsimula ng antukin at unti-unti na nga itong nakatulog. Saktong alas kwarto ng madaling araw ay nagising si Jiro dahil sa pagkauhaw, ramdam rin nito ang sakit ng ulo. Puyat, stress, pagod at alak, sino nga naman ang hindi babagsak ang katawan. Hindi niya lubos maisip na magpapakalasing siya dahil lamang sa isang babae. Speaking of woman, halos lumuwa ang mata niya ng makita ang babae na natutulog sa sofa na katapat niya. Hindi niya maalala na dumating ito o kung nag-usap man lamang ba sila kagab

Hindi na sakit ang mangingibabaw. Kundi pagmamahal. The END...