Sobrang Sakit Ng Ulo Novels & Stories

tanong ko pero iniwasan kong magtunog kabado dahil alam kong mas OA sa akin mag-react ang mama kong ito. Hindi ko pwedeng palagpasin ito, I know something happened pero hindi ko lang ma-recall sa ngayon. May sakit na kaya ako? O baka binugbog ako ng mga kaaway ko out of nowhere dahil gusto nila ako gantihan… Shete! But how is that even possible? Wala ngang masama sa katawan ko maliban sa ulo. Letcheng ulo ‘to! My brain is not functioning right now!

Nagpapalobo na siya ng lobo sa bibig niya gamit ang kaniyang laway, pagkatapos ay tatawa naman siya kapag mabibitak ang lobo "Ahhh" mahina akong napaigik ng naramadaman ang kakaibang sakit sa ulo ko "Myyy" Paulit ulit na bulong ng bata Tumayo ako sa kama at napahawak sa aking ulo, gusto kong pigilan ang sakit ng ulo ko pero hindi ko nakakayanan ang sakit nito. Parang mabibitak ang ulo ko dahil sa sakit, ibat ibang imahe ang nakikita ko

Ngunit ang sakit ng ulo ay tila lumalim lamang, isang walang humpay na sakit na tumangging mawala. Ang sakit ng ulo na ito ay malamang na karapat-dapat, kung isasaalang-alang ang dami ng luha na aking nalaglag at ang kakulangan ng tulog na aking tiniis. Nakakatakot kung gaano kabilis magbago o maglahad ang mga bagay sa loob ng maikling panahon.

Nakabukas pa ang bintana kaya tinakpan ko ang aking mukha especially ang aking mata para hindi ito masilaw. Nakaramdam ako ng pananakit ng katawan at ulo. Lalo na ang aking ulo na halos mabitak na sa sakit. My head is like splitting, ang sakit na mahapdi ito. Gagalaw sana ako para bumaling sa kabila at matulog na muli pero nagulat ako ng hindi ko maigalaw ang katawan ko.

Iyong pain reliever sa tuwing inaatake ako ng pananakit ng ulo. "ahhhhh.. a-ang sakit ng ulo ko" dala na marahil ng labis na kirot kung kaya halos hindi ko na marinig ang tinig niya. Ang hina. Nanginginig ang boses niya. Pinagpapawisan na siya.

SAFE Matagal bago bumalik ang ulirat ni Rosell. Halos hindi niya maimulat ang mga mata sa sobrang sakit ng kaniyang ulo. Pinakaramdaman niya ang sarili at doon kinapa ang likod ng kaniyang ulo na sumasakit. Naramdaman niya na nabasa ang kaniyang kamay at nang tignan iyon pulang-pula ito sa kaniyang dugo.

NAGISING ako sa sinag ng araw na tumatama sa mata ko. Bumangon ako para ayusin ang kurtina pero bago pa makatayo ay agad kong naramdaman ang sakit sa ulo. Ilang beses akong napamura dahil sa sobrang sakit. Gaano ba karami ang nainom ko? Parang mabibiyak na ang ulo ko sa sobrang sakit.

nakatawang saad pa nito. -------------------- Sagad sa sakit sa ulo at batok ang naramdaman niya noong magkamalay. Hindi niya maimulat ang mga mata at ramdam niya ang telang tumatakip sa mga iyon. Hindi niya rin maigalaw ang kamay at paa na tila tinali sa upuang kinaroroonan niya. Gusto niyang sumigaw at humingi ng tulong kahit pa malabo.

Parang nadadaganan ang dibdib ko sa sobrang bigat nito at tila mahirap din tuloy huminga. Umupo ako sa kama at kumunot ang noo dahil sa dami ng sakit na naramdaman ko sa katawan. Sakit sa ulo dahil wala na naman akong ginawa kundi ang umiyak, sakit sa likuran dahil sa buong oras na nakahiga ako ay yakap yakap lang ang sarili, hapdi sa mga mata dahil sa sobrang pag-iyak.

He moved, he looks worried all of the sudden, "How's your head?" I nodded, "Yes, may mga pangyayari lang na nagpakita sa utak ko. Blurred pa nga, e" He massage my head. Medyo gumaan naman ang pakiramdam ko dahil doon. "Are you okay now?" "Yes.... nawala naman na ang sakit ng ulo ko..." tumingin ulit ako sa kanya, ".... kailangan ko na atang magpa-check up. Lagi na lang sumasakit ang ulo ko"