10 Uri Ng Sakit Novels & Stories

Sobrang sakit, tila ba tinutusok Ng ilang milyong karayom Ang puso ko Ng sabay-sabay na kahit Ang pag luha ay Hindi sapat na paraan upang ibsan Ang sakit na tinatamasa ko Ngayon. "Shvt" I curse, hangang sa Hindi ko na napigilan Ang sarili Kong mapa upo at umiyak Ng malakas. Rinig na rinig Ang hikbi ko sa buong Lugar ngunit Wala akong pakealam, tanging hangin lamang Ang yumayakap at dumadamay sakin sa pag kakataong ito. Ang tanging dahilan Ng pag ngiti ko ay siya siyang dahilan Ng pag hihinagpis ko.

Muntik pa akong mabuwal sa kinatatayuan ko, dahil sa sobrang sakit! "Sige na, Joaquin tumigil kana! Makakasama ito sa mag-ina mo! Sinasabi namin kung anong makakabuti sa iyo! Pagbigyan mo kung anong nakatakda!" si Abuela Ursula ang nagsabi nang mga katagang iyan! Mukhang kagagaling niya lang sa kung saan, ngunit nakuha niya paring lumapit sa akin, at agad siyang humawak sa akin, upang alalayan ako! Nakaramdam ako ng sakit sa bandang dibdib ko. Pakiramdam ko'y kakapusin rin ako sa paghinga.

Tumango ito at sumimangot. "Alam kong masama pero iniimagine ko na siya yung kabembangan ko. Wala e grabe kase performance niya." Umirap ako. "So, ano yung Siargao? Makipagbembangan ka talaga? Naku! Sinasabi ko sa'yo mahirap magtiwala sa panahon ngayon. Paano kung may sakit yun?" "Nakaplano na lahat, okay? May deal kaming dalawa na we're going to undergo medical for safety purposes."

“Masakit pa ba? Baka may impeksyon. Tatawagin ko ang doktor para siguraduhing maayos ang sugat mo.” Parang huminto ang oras. Ang boses ni Mateo ay malamig pa rin ngunit ngayon, may halong pag-aalala. Hindi alam ni Angela kung mas natutuwa siya o mas nabibigatan sa ganitong uri ng malasakit. “Ah… hindi na kailangan. Konting sakit lang ito. Normal lang siguro,” sagot niya, halos nauutal.

pucha "Cal?" sabi ni Essay sa kabilang linya "Bakit?" "Wala lang di mo kasi ako tinawagan akala ko may sakit ka" Nagkunwari akong inuubo ng malala "Sa tingin ko nga may sakit ako... malala" sabi ko sakanya habang patuloy sa pag acting na may sakit "Ubo?" "Hindi... mas malala pa jan" "Huwag mong sabihing...covid?"

“Ginawa ko iyon para sa ikabubuti mo.” Napatawa si Zuri, isang mapait at basag na tawa. “Para sa ikabubuti ko?” unti-unti nang lumalakas ang boses niya. “Keith, alam mo ba kung gaano ako umiyak noong sinabi sa akin ng doktor na hindi na gagaling ang kamay ko? Alam mo ba kung ilang gabi akong hindi makatulog dahil akala ko tapos na ang buhay ko? Alam mo ba kung gaano ako kadesperado? At ginawa mo lang iyon dahil… dahil gusto mo?! Anong karapatan mong baguhin ang diagnosis ko? Anong karapatan mong pakialaman ang buhay ko?”

Paliwanag ni Zari. "Dra. Morales, ano po ba talagang sakit ko?" Tanong ni Laura dito. "Pakiramdam ko po kasi parang latang-lata po ako." "Gaano katagal mo na itong nararamdaman?" "Mag-iisang linggo na po. Minsan pa nga po may kasamang pagkahilo at pagsusuka lalo na sa umaga." Sabi ni Laura. "Ayon sa mga test result, wala ka pong malubhang sakit, Miss Laura. They're all normal."

She just wanted to get away from Gareth. *************** HABANG nasa byahe ay hindi mapigilan ni Sam ang mapapikit habang hinihilot ang ulo, mas nadagdagan ang sakit nito dahil sa tensyon na naganap kanina. Hindi na pangkaraniwan ang sakit n'un at kailangan na niyang makainom ng pain reliever para kahit paano ay mabawasan ang sakit ng ulo na nararamdaman niya.

He asked worrying about me hinahabol ko ang aking hininga. “Yeah” I replied to him but I was surprise that he hugged me and thrust all of the sudden, I cover my mouth dahil sa sakit. “Ahh.. Slowly Ten please” I begged for him pero di niya ako pinakingan “Moan for me Krist” I moan dahil sa sobrang sakit pero habang tumatagal it is not that painful and I feel pleasure.

Sandaling humugot ng hangin dahil mukha na siyang mauubusan. Ang tension sa pagitan nila ay mas lalong tumitindi. Malala pa sa adrenaline rush o danger heat index dito sa Pinas. "And because of that... It leaves a deep scar.." Kinapa niya ang parteng pinanggagalingan ng sakit. "Here.." Ng may namumuong masamang pangitain sa kanyang mga mata, badyang may paparating na ulan. "...that made me can't able to reciprocate the love Aya is giving despite my worthlessness- Never mind!"