10 Uri Ng Sakit นิยาย & เรื่องราว

Kabanata 20 Night Umabot ng isang linggo ang pag-papaospital kay Achilles. Impeksiyon sa ihi ang dahilan ng pagkakaroon niya ng mataas na lagnat. Sumabay din ang dengue kaya bumaba ang platelet count dahil sa pangyayari. Sa nagdaang linggo puro pag-aalala at takot ang lumukob sa puso..

Biglang may isang milyong nagbabagang karayom na sabay-sabay na tumusok at sumaksak sa aking puso. Ang sakit ay napakatindi, isang uri ng sakit na hindi ko akalaing kayang maramdaman ng isang buhay na tao. Hindi ako makahinga. Ang aking dibdib ay sumikip nang husto, parang unti-unting dinudurog ang aking mga tadyang ng isang dambuhalang kamay.

Tinatanong kasi nila kung ano yung masakit eh eto naman talaga yung masakit. "Gaano po kasakit?" pagtatanong ulit ng nurse. "From 1-10 po, paki rate nga po yung sakit?" tanong naman ng isa. "11. ganun kasakit." masakit talaga kapag hindi ka gusto ng taong gusto mo. Tanging mga tao lang na na-reject ang makaka relate sa sakit na nararamdaman ko.

Umiyak lamang ako ng umiyak dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko. "Iiyak mo lang ang lahat ng sakit na nararamdaman mo." "Bakit ganon? " paos na sabi ko "wag kang mag alala, primus will be the one who will fix this we just need to trust him," "Di*sob* ang *sob* sabi mo *sob* may kambal *sob* ako?" "Oo gusto mo na ba siyang makita?"

"Bata pa po siya. May pag-asa pa po, hindi ba?" Malungkot na umiling ang doktor. “tumagal na ang sakit niya. Ang resulta ng pagsusuri ay nagpapakitang mayroon siyang Polycrystic kidney disease o PKD, isang namamanang sakit na unti-unting sumisira sa mga bato” Napaupo ako sa upuan sa narinig.

Kilala na nila si mommy dito kaya naman inasikaso agad nila ako. “Maliban sa pagkahilo at sakit ng ulo, ano pa ang iba mong nararamdaman?” tanong sa akin ni doktora. “May times po na nasusuka ako lalo na po sa gabi, sa umaga naman po ay nahihilo ako,” sagot ko sa kanya. “Use this,” nakangiti na sabi niya sa akin at may binigay siya sa akin. “Bakit po ito an–”

tugon nito pereng keng tenge alexander! ngumiti mag isa? habang may kausap? kailangan ko na talaga mag pa-check up malala na ang siguro ang sakit k- “Wala yon gmaan din ang pakiramdam ko lalo na nung-” may nangyari sa ating dalawa at hinayaan mo ako akinin ang katawan mo yon na ang pinakamasaya birthday ko bukod sa nakikilala kita that day ay mabilis din akong nahulog sa-

Hindi ko na kayang tiisin ang ganoong sitwasyon, hindi na ito simpleng pagod. Mabigat ang dibdib kong nakinig sa doktor. UTI. Kailangan ng antibiotics. Napailing na lang ako, bahagyang napabuntonghininga. Ang yaman-yaman tapos may UTI? Hindi naman sa kina-classify ko ang sakit, pero normal na sakit naming mga mahihirap yon dahil sa kung ano lang din naman ang kinakain namin. Minsan noodles lang ay talo-talo na. Pero siya?

Sobrang sakit, tila ba tinutusok Ng ilang milyong karayom Ang puso ko Ng sabay-sabay na kahit Ang pag luha ay Hindi sapat na paraan upang ibsan Ang sakit na tinatamasa ko Ngayon. "Shvt" I curse, hangang sa Hindi ko na napigilan Ang sarili Kong mapa upo at umiyak Ng malakas. Rinig na rinig Ang hikbi ko sa buong Lugar ngunit Wala akong pakealam, tanging hangin lamang Ang yumayakap at dumadamay sakin sa pag kakataong ito. Ang tanging dahilan Ng pag ngiti ko ay siya siyang dahilan Ng pag hihinagpis ko.

“Ginawa ko iyon para sa ikabubuti mo.” Napatawa si Zuri, isang mapait at basag na tawa. “Para sa ikabubuti ko?” unti-unti nang lumalakas ang boses niya. “Keith, alam mo ba kung gaano ako umiyak noong sinabi sa akin ng doktor na hindi na gagaling ang kamay ko? Alam mo ba kung ilang gabi akong hindi makatulog dahil akala ko tapos na ang buhay ko? Alam mo ba kung gaano ako kadesperado? At ginawa mo lang iyon dahil… dahil gusto mo?! Anong karapatan mong baguhin ang diagnosis ko? Anong karapatan mong pakialaman ang buhay ko?”