366 Days Novels & Stories

Missing him DAYS and months went on. . . Six months felt like a decade. Maraming nangyari sa nakalipas na anim na buwan. Sa loob ng anim na buwan ay nagpakalunod ako sa trabaho. Marami akong kaso na na-handle. From broken bones, stab, gunshot wounds, head laceration, and more major cases. Reeve did not say when the exact month of his return, but I did some research, and the average military deployment is typically between six and 12 months long.

I dragged my tired and restless body to the bathroom and took care of my personal hygiene. After some time, I finally finished taking a bath. Buti pa sa pagligo ilang minute lang ang ginugugol ko hindi gaya kapag dumarating ang heat cycle ko. It took me six days to calm down from the heat, three days to open my eyes without flinching and getting dizzy, two days to recover from being lightheaded, and one day to finally get out of bed.

Wala na sanang nasayang na tatlong buwan, 12 weeks, 84 days, 2016 hours, 120,960 minutes and 7,257,600 seconds na hindi kami magkasama. But then everything happens for a reason… for a good reason. Siguro para gawing mas matatag kami sa pagharap ng komplikadong mundong ito. At mas patibayin pa ang pagmamahalan naming dalawa kahit magkalayo. Kasi sabi nga nila, kapag nawala sa tabi mo ang isang tao, doon mo lang makikita ang halaga niya. And I already seen it many times.

Dinaanan ako saka hinila na ako palabas. Di pa nga ako nakamugmog. Bad breath ako nito. Tsk. Owss. Kala ko maaga akong nagising yun pala… Good Morning Mr. Sun. Nakangiti ka ngayon. Dahil ba naunahan mo ako? Well Mr. Sun, 3,653 days na akong nauna sayo. Ikaw ngayon pa lang. Opo. Pati araw inaaway ko. At nakita nga ang kalokohan ko ni Jeff.

Kumunot ang noo ko nang makapasok kami sa parking area. “Ginagawa natin dito?” tanong ko. “We have four days, pinapaalam mo sa akin at kila Celene one week kang mawawala. Nagpaalam din ako na ten days akong mawawala para hindi tayo mahalata. Now, we have remaining days and I wanna spend my days with you. You want to know me more, right? This is the chance.”

Ok pa,pagsang-ayon na lamang ni zachery sa sinabi ng ama para hindi na lumawig ang mga sinasabi nito. Good zachery,natutuwang wika ng ama nito kay zac. So how many day's na nasa medical mission pa? Not just a day's zachey,aabot ito ng isang buwan o 2 buwan. What?ganun katagal? Pa,naman,it's a torture in my part. Hindi ko makikita ng ganoon katagal si athena,para na akong mawawalan ng lakas.

Hindi niya rin maiwasang mapatiim-bagang nang muling pumasok sa isipan niya ang mga nangyari anim na buwan na ang nakararaan. Yes! It's been six months since his wife, Rhea, left their house. Anim na buwan na mula nang umalis ito ng San Nicholas at hindi na muli pang bumalik. Anim na buwan na rin mula nang magbago ang lahat sa kanya.

Nanatili siya sa may gilid lang ng pintuan habang mahinang bumubulong ng amount ng order niya sa natitigilang assistant doon. “Ate nasa 365 plus lang ang total ng order niyo kasama na ang delivery f*e doon.”

Paliwanag ni Mama Ingred. Tahimik lang ako na nakaupo sa aking higaan habang nakasandig ang ulo sa headboard ng kama. Nasa labas ang tingin ko ngunit nakikinig ako sa kanilang usapan. Ninety-two days minus fourteen days. Seventy-eight days left—kung hindi papalarin at hindi magiging matagumpay ang operasyon ko sa ibang bansa. When everything goes wrong, but I keep positive attitude.

What a gentleman, I see! Huminto kami sa tapat ng sasakyan niya but instead of letting my hand go, mas lalo lang niyang hinigpitan ang kapit sa kamay ko bago ako hinila papalapit sa kanya. My whole body bumped onto his frame. Ramdam ko kung papanong umikot ang braso niya sa baywang ko at bahagyang yumuko para maabot ng bibig ang tainga ko. "How about we marry each other for three months and then have an annulment after? Tutal hindi na rin naman magtatagal ang buhay ng Lolo mo," he paused and chortled. "Let's just play his games and make him happy before he leave the world."