366 Days Novels & Stories

I said. When I was driving my car. Hindi ko maiwasan ang pagmasdan ang mga tubig na tumutulo galing sa kalangitan. Ramdam ko ang lamig, habang naiisip ang aking mag-ina. I know 3 days lang ako mawawala. But, we don't know kung ano pa mga pwedeng mangyari. I hope they are happy now. "Bro, ang lalim na naman nang iniisip mo..." Alexander said.

mabilis nitong sagot na kina-estatwa niya. "365 days sa isang taon, multiply mo sa pitong taon. Baka kahit mag-3 times a day tayo everyday.... kulang pa rin iyon. Ahh, pwede ring three times a week with 10 rounds every meet up. What do you think, hm?" Mayabang itong ngumisi samantalang siya ay napanganga sa computation at plano nito. "Bastos!" inis niyang sigaw at sinubukan itong sipain ngunit siya itong nangiwi sa pananakit ng mga binti niya.

I smiled bitterly. Twelve days, Kien. You have twelve days to fall in love with me. A week and five days. Give me twelve days to be happy with you. And after that, I will start to move on. I will start a new life without you and I will accept the fact that you can't and will never love me back. Just twelve days.

"Sasamahan kitang mag-unwind." "No, thanks. Mas gusto kong mapag-isa." Humarang si Khal sa daanan nang akto uling lalabas si Yeonna. "Ayaw mo bang madagdagan ang araw mo ngayon?" Napaisip siya. Sa halip ngang umiwas sa binata, mas mabuting madaliin niya na matapos na ang 100 days. "Thirty-six." "Sure." "Hindi na ako magbibihis."

“Gusto ko rin sanang matapos na agad, pero pakiusap, maghintay ka pa nang kaunti.” Sumulyap siya sa kalendaryong sa tabi niya. “There are still 27 days.” ***** Nang marinig ni Xavier ang sinabi nitong 27 days, naalala niya ang petsang nakabilog sa kalendaryo sa inuupahang apartment ni Mayumi.... Eksaktong 27 days iyon.

Pero kapag may pasok, isang beses lang nila gawin o di kaya ay dalawa. Nakakarami lang ito kapag day-off nila. Gusto niya rin naman. Hinahanap din ng katawan niya. Nakumpleto nga nila ni Sir Pierre ang buong buwan. Thirty days na walang mintis. Sabagay, nakakalagpas lang naman sila kapag menstration niya— Agad siyang natigilan sa naisip. Kumpleto ang thirty days at hindi sila nakalagpas? Hindi ba siya dinatnan o baka kahit meron siya ay nagt*lik sila?

DAMONVS P. O. V The wind whipped through my hair, carrying the scent of salt and something else, something familiar. I stood on the cliff edge, the vast expanse of the ocean spread before me, a mesmerizing symphony of blue and white. It's been years. Five years, three months, and six days; to be exact. I am not into counting of days or what. But ever since she left, I just found myself counting every day that goes by. With a tiny hope burried within me that says someday, she'll be back. Hindi man ngayon, pero someday. Balang araw.

Pagpapaliwanag ni Karu saka idinial ng paulit ulit ang number ng asawa. Dismayado itong nagtext na lang ulit sa asawa nagbabakasakali na matanggap at mabasa ang mga texts niya. "Parang ngayon lang kayo nag away ng ganito katagal ah. Usually 1 week na ang pinakamatagal niyo. Pag sinundo mo naman siya dati, okay na kayo agad ei. Wala ng sorry sorry." Pagkukwento ni Alfred dahil alam niya na rin ang takbo ng relasyon ng dalawa.

"How many days will you put up your banner?" "One month." Seryoso ang mukha ni Ellie. Hindi siya magpapatalo sa Presidente. Kahit boss niya ito. "What? One month? Hindi p'wede, ang tagal noon." "Three weeks." "No. Three weeks is too long!" "Twenty days." "Mahaba pa rin." Napapailing na lang ang mga employees na dumadaan kina Gil at Ellie. Para silang sasabungin manok na nagtatalo.

"Last na, kailan ka free? Pwede mo ba akong samahan minsan sa labas para mamasyal?" Lumaki ang medyo singkit n'ya mata "Sa biyernes. Day off ko ng biyernes, pupuntahan na lang kita dito, agahan mo ang pag gayak para marami tayong mapuntahan." Sabik na sabik ang boses niya. Malaki ang ngiting lumabas si Aella ng kwarto.