Stranger House Mga Nobela at Kwento

Idagdag pang ramdam niyang mag isa lamang siya sa ibabang bahagi ng bahay nila. Ang bahay na ito ay ang dating bahay nila dito sa, Samar. Ipinarenovate at pinaglagyan ng taas para sa kuwarto. Hindi kalakihan ang lupa na kinatitirikan. Kaya nagpasaya si Ely na bilhin ang katabing bahay na wala nang nakatira. "Ditas!" tawag naman ni Cory sa kaibigan. Hindi sumagot si Ditas.

Parang tatalon na palabas ang puso ko habang tinitingnan siya ng mabuti. Ang perpektong mala-Espanyol na hitsura— makapal na kilay at pilik-mata, matangos na ilong, kayumanggi at hugis almandres na mga mata, at ang panga na perpekto ang hulma. God… this is the stranger. “Nice to meet you, I’m River.” Pakilala niya sabay abot sa kamay ni Daddy. Sunod ay si Tita Anna. At nag-unahan pang makipagkamay si Chantel at Candy.

Sa bahay ko kasi ay mahilig akong magpatugtog ng mga malumanay na musika habang nagpipinta kapag wala akong ginagawa. Naputol ang nakabibinging katahimikan sa mansyon nang makarinig ako ng malakas na kalabog sa living area. Nasundan iyon ng malamig na sigaw mula sa hindi pamilyar na boses. Kumunot ang noo ko. "Marcelo Ferratero! Nasaan ka?!" Boses matanda. Matandang babae.

Pag kausap ko don sa aso na panay ang tahol at sinubukan pang tumalon-talon para abutin ako, kala niya siguro may pakpak siya? Ilang minuto ang nakalipas ay umalis din yong aso kaya napangiti ako. Inangat ko ang kamay ko para sana eh, stretch-stretch yon pero napahinto ako ng may makapa akong kakaiba, sunod-sunod akong napalunok at napadaing ng may biglang kumagat sakin. Dahan-dahan akong tumingala at nanlaki ang mata ko ng may makita akong bahay ng bubuyog tapos anrami pa nila...

Dapat maalala niyang kakagaling lang niya sa heartbreak at hindi magandang ideya ang sumama sa estranghero. Pero imbes na gawin iyon— hinayaan niyang hawakan ni Zane ang kamay niya. At sumunod siya rito. Mas tahimik ang hallway palabas ng private lounge kumpara sa main floor ng bar.bMahina na lang ang tugtog. Tanging tunog ng heels niya at mabibigat na hakbang ni Zane ang maririnig. Nauuna itong maglakad habang hawak pa rin ang kamay niya.

“Maybe the wolf was in love with the moon and each month they cried out for a love it would never touch. And maybe I was destined to forever fall in love with people I couldn't have. I don’t even remember why I’m wasting all these tears on you…” Narinig niya na ang tinutugtog nitong piyesa. “Stranger to your love” ang title niyon. It was a beautiful piece, yet sad. She sang beautifully with eyes still closed. He could feel her heart breaking as she was singing the song. Sa malamyos na tinig nito ay para siyang inaanyayahan na lapitan ito. Nagmulat ng mga mata ang babae. Nagtama ang kanilang mga paningin. May namumuong luha sa mga mata nito. Tumigil ito sa pagtugtog.

Mabilis siyang naligo, nagbihis, at lumabas ng bahay. ACHILLES stopped his Ducati in front of Shun's house in Bachelor's Village. Mula sa bahay ni Leah, dito siya tumuloy. Hindi pa siya nagdo-doorbell ay bumukas na ang pinto. Nagsalubong ang kilay niya ng wala siyang makitang tao sa pinto. Napailing-iling nalang siya kapagkuwan ng maisip na baka remote controlled ang pinto. It was Shun's house after all.

Pupungas -pungas na bumangon ang dalaga pagkuwa'y dumiretso na ito sa banyo upang linisin ang katawan. Doon niya lang nalamang may iniwan na puting marka ang estranghero kagabi sa kanilang pagniniig. Red marks sa kanyang dibdib at puno nito pati sa bandang pusod ay mayron ding marka.sinabon niya itong mabuti pero hindi parin mawala. Nang mapagod ay hinayaan na niya ito at mabilis na nagbihis.

Naghagikhikan ang mga ito. Mitchell at Marcia pa rin ang ipapangalan niya sa mga ito. Naging abala ang buong kabahayan sa Rivera Residence. Hindi na puwedeng makipagsiksikan ang magkakapatid sa kama ng ina sa kuwarto nito dahil nandoon na ang kambal. Nasa iisang kuwarto na ang tatlo. Sa kuwarto ni Thea ang kuwarto ng kambal ngunit hindi pa doon iniiwang matulog ang mga sanggol.

“Hindi ko nga kasi talaga sinasadya!” Tumaas na ang boses ni Bella. “Noong gabing ‘yon, pumunta ako sa birthday party ng best friend ko. Nag-inuman kami, tapos nalasing ako. 1012 ang room ko, pero hindi ko napansing 1021 pala ang napasok ko.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Isa pa, bakit hindi mo isinara nang maayos ang pinto? Isang tulak ko lang sa pinto at bumukas iyon!”