366 Days Novels & Stories

"But, do you really know what is the hardest part of your mission?" " Hindi, ano nga ba?" Balik ko. "The range of it" mababang sagot niya at parang tinitimbang ang ekspresyon ko. "Bakit anong mayroon sa haba ng misyon ko?" Tanong ko ulit. "Because you only have 370 days to make him back."

Tumaas ang kaliwang kilay ko dahil sa naging katanungan niya sa akin. " Hindi ka ba marunong magbilang o hindi mo lang talaga alam. " Ngayong ilang dangkal nalang ang layo naming sa isa't-isa mas bumilis ang pintig ng kanyang puso. " It has been, three thousand, six hundred and sixty days, Lia. " Lumapit siya sa akin at sa ganitong distansya sumasagi sa akin ang kanyang hininga. ' Patay kana '

bulong ko habang paulit-ulit siyang hinahalikan sa noo at pisngi. “Na-miss din kita sobra!” reklamo niya habang nakayakap pa rin sa leeg ko. “Ang tagal mo kasi!” Napatawa ako kahit medyo naiiyak na. “Sorry na.” “Binilang ko lahat ng days!” “Talaga?” “Oo! Thirty-one days!” proud niyang sabi. Napangiti ako habang pinagmamasdan ang anak ko. Parang mas lalo itong tumangkad habang wala ako.

Yun lang. He doesn't trust safe, unsafe days. “Enlighten me.” “Well, you will count ten days including her period. Kung limang araw ang period niya, may two and a half days siya na safe days before her period starts and two and a half days after it ends. Ten days!” Paliwanag nito sa kanya at nakatanga lang siya. Agad siyang nagkalkula. Agad-agad niyang kinuha ang smartphone at saka nag-compose ng message. Kailangan niyang malaman ang eksaktong petsa. Naniniwala naman siya na may regla iyon dahil nakapa niya ang napkin.

"Seventeen days?" Hindi talaga siya sigurado sa kanyang sagot. Subalit nang sulyapan ni Janella ang malamig at seryosong ekspresyon sa mukha ni Vernon, nalaman niya agad na nagkamali siya sa kanyang kalkulasyon at hindi nagustuhan ng lalaki ang kanyang kawalan ng pakialam. "It's nineteen days." Malamig at kalmado ang naging saad ni Vernon habang nakatitig sa kanya. "You haven't spoken to me for nineteen days since you got off the car that day."

ani ni Lucifer bago pinatay ang tawag ni Heneral at minsan pang nilingon ang pintuan ng kuwarto niya, bago tuluyan ng umalis. A/N: Next is Chapter 102 of Wife for 365 Days, maduguang laban na. Salamat.

So, ano pa nga ba ang choice nila kung pinagbabawalan pa rin silang magkita ng mommy ni Rome? Yup, you got it right, nagtanan sila. It’s been a month now – 39 days to be exact, ayon nga kay Rome, mula nang tumakas sila mula sa school at nagpunta kung saan-saan para mag-honeymoon, pero mukhang tapos na ang maliligayang araw nila, pati na rin ang pasensya ni Rome, na ngayon ay nagsisisi at gusto nang umuwi.

Okay, nasa kaniya na naman ang usapan. “Ayaw niya kasing gayahin si Xhander, laging may 69,” komento ni Adminicous na muling ikina-halakhak ni Dammier. Naku talaga. “Tangina, Dammier, kung makahagalpak ka wagas. Tuwang-tuwa sa 69, hindi ba puwedeng 60 seconds everyday within 9 days, before change?” paliwanag ni Xhander na siyang ikinailing niya. Isa rin sa abnormal. Ginatungan pa ang trip ng mga ito.

He was finally able to count the years in front of her. “I know.” sagot ni Vesper sa mahinang tinig. Kane looked at Vesper. The red light from the emergency alarm lit her beautiful face. “You’re supposed to be mad at me.” tila nahihirapang sabi ni Kane habang ang mga mata ay nakatutok na kay Vesper. Nagkibit ng balikat si Vesper. “I was. For 8 years and 364 days.” “Vesper…” Malungkot na ngumiti si Vesper.

"Talaga? mababaliw ka? I will not let that happen kasi mababaliw din ako kapag hindi kita naririnig na umuungol. your moans sounds music to my Wars, Andrea. Ang sarap mo kasi! your a Drug to me. hindi mabubuo ang isang araw ko nang hindi kita nagagamit." Maulan ngayon sa isla pero parang summer dahil sa init ng eksena sa kama ng dalawa. Parang pelikulang 365 days na mapapa sana all ka na lang talaga. Na sana ganun ka rin bayuhin ng asawa mo gaya ng ginagawa ni Damien kay Andrea. Everyday 4x a Day.