Novel & Cerita 60th Birthday Message For Friend

I'm nineteen, turning twenty this year, and he's turning twenty-five. Kinuha ko ang phone ko matapos magbihis. Saktong tumawag si Kyle. She's my only best friend. Sinagot ko iyon bago tumungo sa kusina to cook dinner. "Why?" "Gaga! Anong why?! Bukas punta ka sa bahay, birthday ni Kel." "Huh? Bukas na ba?" nahinto ako. Shocks, I forgot. "Oo! Limot mo? Naku magtatampo 'yon sa 'yo pag nalaman."

Napangiti ako nang sa wakas ay mabasa ang laman no'n. Dear bish, You probably know by now that I'm not fond of writing long messages (even simply writing, lol), so I apologize if this was too short (and I'm tryna makin' it long this way). Happy partnership anniversary, and I couldn't thank you enough for giving me our beautiful twins and a special family. I'm not exactly very good to you all the time, but please stay and bear with me. I don't mind growing old with you because I know I will still be cute by then. Thank you so much for supporting me and for always being there for me.

Thank you sa lahat. I won't delete our messages kasi feeling ko babalikan ko rin 'to whenever I need to or feel it. So ayun? Sana sa future makilala kita personally kahit as a friend. If ever magkita tayo, kwentuhan mo ko sa magiging lovelife and career mo ha? Fighting palagi! Study hard and I hope you'll have a great future ahead! I won't forget you and your fast replies. You'll always be the 6'3 cutie bebi that I met on the internet. Hart hart! Sincerely,

Nagkakamot batok naman siya na parang nahihiya. “Eh Ma'am, nakakahiya man po, gusto ko sana magpaalam kung pwede ba ako magbakasyon kahit isang buwan lang? Ika-60th birthday na kasi ng inay ko. Ang hiling niya kasi makauwi ako at makasama niya kahit ilang linggo lang pero ayos lang nama din po kung hindi talaga pwede.” Nakayukong wika niya.

Ang bongga pa ng aking caption, 'today is the day that I was born without my permission'. 'Panis!' Tinignan ko ang messages ko, at nakita kong ang daming mga bumati sa akin. From Ianne: Hoy, happy birthday! Makikikain lang ako mamaya. Sorry, broke ako ngayon. From Teynisha: Happy birthday! Magkatuluyan sana kayo ni Jethro!. From Fatima: Happy bornday! Nawa'y pagpalain ka na ng lubos. Hindi ko bibigay regalo ko kapag walang shanghai, hehe;)

"Youre my sister's friend anyway." Napangiti naman si saeng saka umayos ng upo. " ahm kasi birthday na ni eonni-czeh sa darating na linggo diba?" Napatigil naman si asungot. Saka tumingin sa phone. " f*ck how can i forget!" Mahinang sabi nito. " dont worry asungot. Youre not alone. Siguradong pati si iczeh malamang nakalimutan na naman ang sarili nyang birthday." Sabi ko.

halakhak niyang ang ikinangiwi ko. “Ewan ko sa iyo,” irap ko. “Anyways, we talked about it and decided to change the theme of your birthday this year,” she giggled with a mischievous smile plastered on her face. Uh oh. . . My friends have always been creative with my birthdays. I've known them since childhood, all thanks to Gene. And when they found out that I didn't celebrate my birthday in high school, they made sure that my birthday celebrations would be filled with joy every year.

Nag-alinlangan pa akong tanggapin ang cellphone, ngunit sumenyas siya na huwag akong mag-atubili. Maingat kong inilapit ang cellphone sa tainga ko. “H-Hello?” kabado kong bati. “Hello, Yuna. Magandang umaga sayo. Hindi na ako magpaligoy-ligoy pa. Nais kong humingi ng paumanhin sa nangyari kagabi. Nais ko ring anyayahan ka na dumalo sa aking birthday celebration. Sana’y huwag mong mamasamain ang aking paanyaya,” aniya sa mahinahong tinig.

"Oks lang, ano ka ba! Para ka namang others." Actually, ito talaga ang pinakaayaw ko sa tuwing nag b-birthday ako, yung regalo. Presence and greetings are enough to me. Hindi naman kasi masusukat sa regalo ang thoughtfulness eh. Kaya nga sa tuwing nag b-birthday ako ang pinaka request ko talaga ay huwag nila akong bigyan ng regalo. Hindi ko maiwasang mapangiti habang binabasa ko ang mga messages ng mga kaibigan ko. May mga stories pa sila ng mga pictures ko. I really am so happy and blessed that I have a friend like them.

At least, noong tuluyan akong nakawala sa pamilyang iyun, naramdaman ko ang pagiging malaya "Sixy years old na ako sa susunod na buwan...Devi, ikaw ang panganay kong anak at sana, sa sandaling ito, pagbigyan mo ang hiling ko. Pwede bang dumating ka? Please?" muling wika niya Kaagad ko namang naikuyom ang kamao ko. 60th birthday. Ganoon kabilis ang paglipas ng panahon. Matanda na si Mommy at hangang kailan ko ba siya pwedeng tiisin?