Seven Days Novels & Stories

“Sir, may… chatter online about—” “Not now,” putol ni Damon, magaan pero matatag ang tono. “We stay on the main fight.” Nagkatinginan ang team, sabay tango. Dinala ni Damon ang tingin sa labas ng bintana—ang dagat, ang crane, ang lungsod na parang chessboard. Inikot niya ang maliit na dino keychain sa daliri. “One week,” bulong niya. “Clean.”

Nang gumabi nagkaroon ng makulay na fireworks display. August 13, Friday ang pinakamasakit na araw sa buhay ko at maituturing na isang bangungot. Dalawang taon na ang nakalipas matapos ang loop. Ngayon masasabi ko Friday is the best day of my life. --- The End---

Hindi rin alintana sa kanya ang gutom at pagod. Pero hindi niya mapigilang mangamba kay Amber. He kept asking himself if she and the baby’s fine. Pero alam niyang walang makakasagot sa kanya. Gusto niyang yakapin at halikan ang babae, pero hindi niya magawa. He badly misses her. Seven days and seven nights. Sa pitong araw at gabing pagkakaluhod ay doon lang naramdaman ni West ang pagod at gutom.

sagot ko kay Josh “Alam mo namang hindi ako papayag na bastusin ka nila!” “I know!” mahinang sagot ko “We only have seven days, babe! I want to spend it with you!” Parang kinurot ang puso ko nung marinig ko ang sinabi ni Josh.

Nagmo-move on na nga ako eh, ipapaala pa. “Walang us. Tapos na yung seven days natin di ba. Hindi na kita kukulitin pa kagaya ng kondisyon mo— na dapat tantanan na kita pagkatapos ng kasunduan. Salamat at pinagtiyagaan mo ako ng pitong araw kahit pa nga pilit na pilit ka. Pasensya ka na’t pinaabot ko pa ng 7 days ang paghihirap mo. Sana pala ay pumayag na lang ako nung ika-5th day pa lang na nakikipaghiwalay ka. Wag kang mag-alala, tapos na ang kalbaryo mo sa akin. You’re free as a bird.”

She added Napakunot noo naman si Francine. Nakikinig lang kami sa pinag-uusapan nila. Habang si Angelo na tabi nila ay napapailing nalang. "Teka nga Eunice! Ano bang sinasabi mo? Ang ibig kong sabihin ang awkward kapag magkasama sila, at saka hindi ko naman kayo kinokontra! At last but not the least pwedeng gamitin ni Athena yung 7 days na iyon para kausapin si Dark at malay mo magkausap sila ng maayos". Mahinahong saad ni Francine

Naririnig ko sila pero hindi ko pinapakitang naapektuhan ako sa mga narinig ko. Sa mga sumunod na araw, laging wala si Seven. Maliban sa lagi itong nasa trabaho, late rin ito kung umuwi. Madalas ay tuwing tulog na ako saka pa lang ito darating. Minsan naman, hindi na talaga ito umuuwi. Hindi ko tuloy mapigilan mag-isip na baka abala ito sa fiancée nitong si Monday. *** “Nakauwi po ba si Sir Seven kagabi?” ito ang parating tanong ko sa mga katulong sa mansion.

"But, do you really know what is the hardest part of your mission?" " Hindi, ano nga ba?" Balik ko. "The range of it" mababang sagot niya at parang tinitimbang ang ekspresyon ko. "Bakit anong mayroon sa haba ng misyon ko?" Tanong ko ulit. "Because you only have 370 days to make him back."

sabay-sabay nilang sigaw. Mga kaibigan ko. Nakapalibot sa kama ko. May dala silang flowers, prutas, kung anu-anong hindi ko alam kung sino ang may ideya. “Grabe ka,” sabi ng isa. “Alam mo ba kung ilang beses kaming umiyak dito?” “Seven days kang tulog,” dagdag ng isa. “Araw-araw ka naming pinapanood. Ang hirap, Ave.”

Syempre maliban na lang iyon sa dalawang pinaka mamahal niyang mga babae, ang kaniyang ina at ang nakatatandang kapatid na si Demi. “Simon!” malayo pa lang ay rinig na ni Tristan ang umaalingaw-ngaw na boses ni Seven. Palapit na ito sa kaniya kaya mas lalo tuloy na natuon sa kanila ang atensiyon ng mga tao roon. “Salamat sa pag punta. Sabi ko na nga ba, ako lang hindi mo matitiis eh.” anang kaibigan saka humalakhak. Kung si Tristan ay seryoso at workaholic, total opposite niya naman si Seven na maloko at happy-go-lucky. They were bestfriends ever since they can remember, they practically grew up with each other.