We Are Married Mga Nobela at Kwento

"I can't wait for that day to marry you again." I stilled at that. Though we are already married the anticipation is still there. Ano kaya ang feeling ng mga kinakasal? "But for now, we will enjoy each other's company first. I am willing to wait until you will be ready." I nodded. I don't know what to say.

Pagkasabi ay umalis na rin ito sa opisina ko. It's been 4 years since we got married and live in the same roof. May anak na rin kami at maayos ang takbo ng aming kompanya. Aakalain ng iba ay masaya at kuntento ang aming pagsasama pero hindi. Sa harap ng media at ibang tao ay maayos kami pero lahat ng 'yun ay hindi totoo.

We're not a couple," I remarked, pointing to ourselves. Sa dinami-dami na puwedeng sabihin, bakit couple pa? Bakit kami pagkakamalan na couple? Yuck! "Then what are we, babe? Married?" At inakbayan ako ni Steran na ikinagulat ko at tinulak ko siya ng malakas. Babe? Married? What in the world is he talking about?! Is he completely insane? "We're not!" I argued. Pinanlilinsikan ko siya ng mata habang binigyan niya lang ako ng ngiti. "Wala ba kayong table for one person? He's not my lover or anything!"

Pakiramdam ng dalaga nahihilo siya sa mga katagang lumalabas sa bibig nito at hindi siya makasabay. "Teka lang ha. Awat muna. Hindi ko kasi magets yang mga pinagsasabi mo." Lumingon sa gawi niya si Drake. Walang halong pagbibiro ang ekspresyon ng mga mata nito. Umayos ito ng tayo at nakapamulsang humarap sa kanya. "Since we're already married, it means we're husband and wife now. And a husband and wife should live together in one roof, right? So ibig sabihin, titira tayo sa iisang bahay simula ngayon, Mrs.Yoshida..."

tinulak niya ito. "What? We're getting married, Raze. It's normal to kiss." T-They are getting married?

Masyado siyang malapit at nahihiya pa rin ako. Maraming tumatakbo sa isip ko ngayon, isa na doon kung ano ang gagawin at mga plano namin. Hindi na ako bata, para maghintay ng matagal. “Hindi naman. Napapaisip lang ko.” Umayos siya ng upo at sumamdal a headboard ng kama sa tabi ko. He looked so sincere. “Itong ginagawa natin, this is supposed to be for married couples. What are we?”

"Dapat masanay ka na. We're married now." "Kumain ka na nga, ang dami mo pang sinasabi," pagsusungit ko dahil baka kung saan na naman mapunta ang usapan. Baka kung dagdagan pa niya ang sinasabi niya ay mas lalo akong mailang. *-*-* Pagkatapos naming kumain at maligo ay napagpasiyahan naming manood muna ng movie, kahit na wala naman doon ang aming atensyon.

wika ng abugado. “No, not about business,” sambit ni Farrah na sinimulan ipakilala ang sarili at ikuwento ang mga pangyayari sa kanila ni Damon. Iniabot ni Farrah sa lawyer ang kaniyang Certificate of No Marriage at ang Marriage Certificate nila ni Damon. Wala imik na nakikinig lang si Damon at pinagmamasdan si Farrah, para sa kaniya ay hindi siya gano’n ka-interesado sa topic.

Iniisip ko palang alam kong cute na sila. Kung siguro normal lang kaming couple matutupad ko pang magkaanak kami pero napakaimposible talaga We're just married but there's no love involve. Pero I'm still open for possible na someday, maging okay kami at magkaanak. I'm still hoping.

"Gusto kong magkaroon tayo ng anak, Keegan. Hindi ako tatanggi sapagkat kasal na tayo at nais ko rin na maranasan ang maging isang ina." Ngumiti nang malaki si Keegan. Hindi ko alam pero kumikinang talaga ang mga mata niya sa tuwing ngumingiti siya. Naalala ko, bago sabihin ng isang lalaki na kasal na kami ay nakita ko ang mga mata niya na kumikinang habang nakatitig sa akin. That's priceless.