The Way It Used To Be Novels & Stories

Ramdam niya ang lambong ng aliwalas at ginhawa, parang inihele pabalik sa kanyang nakaraan. Hayyyysh*t ang saya bumalik sa pagkadalaga! Parang bumalik ako sa dati kong mundo… este, sa dating pagkadalaga ko pala, naisip niya habang nakatihaya, nakapikit, at nilalasap ang bawat saglit ng katahimikan. Noon, simple lang ang buhay—hihilata sa kapaguran, tapos gigising lang kapag tinatawag siya ng kanyang Inay para tumulong sa paglalaba.

Now you say the juice is sour It used to be so sweet And I can't help but to wonder if you're talking about me We don't talk the way we used to talk It's hurting so deep I've got my pride I will not cry But it's making me weak hindi ko namalayan o ayaw ko lang talagang isipin na nanlalamig na sya sa akin. kumakain kami ng sabay pero hindi na nya ako kinakausap. dumadaan ang mga araw na hindi na namin nagagawang makapag-usap tungkol sa mga bagay-bagay. umaalis sya ng maaga at kung umuwi naman ay Late na.

Walang nagbago sa kaniya, pero mukhang lalo siyang gumwapo o sadyang ngayon ko lang ulit siya nakita nang ganito kalapit. Habang nakatutok sa kaniyang mukha, hindi ko mapigilang ngumiti nang may halong pait. When our paths crossed again, I suddenly missed the old us. On that very moment, I was honestly hoping that things might be fixed again.

napatulala siya sa narinig. "Let's go back to the way we used to be before, please? When you and I were still fine and at ease in each other's arms." sa sinaad nito ay bumalik din sa alaala niya ang mga pinagsamahan nila noon. Sa kakaisip ay namalayan na lang niyang tumutulo na pala ang mga luha sa mga mata. "Shh.." pagpapatahan nito at maingat siyang niyakap.

I don't care about the past I just want our love to last There's a way to bring us back together Napalunok ako ng hindi ko sinasadyang napasulyap sa mga mata ni Logan. Something inside my chest is hammering, and I think it's my heart. My heart gather heartaches and pain. I must forgive you You must forgive me too If we wanna try to put things back the way they used to be 'cause there's no sense in going over and over The same things as before

Tila mabilis na gumuho lahat ng sakit at pagdaramdam na kaniyang naranasan sa mga nakalipas na oras. "She had tasted my lips, she was used to be locked on my arms, I used to dance with her, I used to utter words of love to her but can't you hear how those words were in the past tense? It is because it is a part of whom I used to be but I am not a person who dwell with old feelings and old memories. Kahit sino pa ang nauna, maniwala ka sa aking paninindigan ko ang pag-ibig ko sa iyo."

O baka naman sadyang kinalimutan na niya dahil wala na siyang balak tuparin? Tipid akong ngumiti sa kaniya at muling ibinaling sa harap ang tingin. Siguro nga kailangan ko na ding kalimutan ang mga pangako niya noon. Siguro nga mga bata pa kami noon kung kaya hindi pa talaga aware sa mga sinasabi namin at di naman talaga niya siniseryoso iyon... Huminto kami sa isang seesaw. “Can you still remember? We often rode here back then. Can we ride here again? I just want to relive what we used to do when we were kids?”

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

"Ano 'yun?" "Kahit gaano tayo maging busy sa farm, sa library, o sa baby... hinding-hindi natin kakalimutan 'tong spot na 'to. 'Yung kung paano tayo nagsimula rito sa cabin." Humarap ako sa kanya at ngumiti. "Promise. Dito tayo nagkakilala nang totoo, 'di ba?" "Yeah. And I'm never going back to that old version of me."

Hindi lang hustisya ang gusto ko, hindi lang ebidensya para malinis ang pangalan ko, kundi gusto kong maibalik 'yong pagmamahal nina Mommy na naglaho. I miss my old family. I miss those times when Mommy hugged me so tightly. I miss Ate Lorraine's teasing me. I miss the serious but happy conversations between Daddy and me. I miss going back to the times when they loved and appreciated me. I miss the happy family I used to have. All this time, I was alone. "