A Ship の小説・ストーリー

Fuck it! Ilang ulit na niyang ipinilig ang ulo pero hindi mawala sa utak niya ang sinabi ni Tashi. Lalo lang umuukilkil. May sinasabi ang shipbuilder’s representative pero umaagaw ang senaryo sa pagitan nila ni Tashi kaninang umaga. Sinikap niyang ibigay ang buong atensyon. “She has a deadweight capacity of 62,000 tons, designed primarily for coal, ore, and grain shipments. Each hatch cover is hydraulically operated to speed up cargo operations. Average loading rate is 20% faster compared to older vessels in your fleet.”

baling na saad ko kay Eionn na wala pa namang sinabi. "May sinabi ba akong close tayo?" asik din nito. Nagkibit-balikat lang ako. "So it just means na kailangan niyong maging close sa isa't-isa. Paano na lang pala kapag naging official ang ship ninyo diba?" walang kwentang saad na naman ni Moon na sinang-ayonan ng dalawang bruhita. "Anong ship-ship? Pauso ninyo eh. Sa dagat lang naman may ship," asik ko na naman. Nanatili lang tahimik si Eionn pero alam kong nakikinig naman ito sa usapan.

Sa kailaliman ng karagatan. Isang napakasimple at malaking copper ship ang dumaan sa fleet ni Gerald sa oras na ito. Biglaan ang energy na inilabas nito at hindi ito agad matukoy ng isang detektor. Anong ginagawa ng copper ship na ito dito? Di-nagtagal pagkatapos nito, ang malaking copper ship ay patuloy na lumubog patungo sa ilalim ng karagatan.

Not yet. Nagpatuloy sila sa paglalakad hanggang sa makapasok sila sa loob ng malaking yate. It was like a cruise ship but with no crews. The yacht looks elegant and quite accommodating but it cannot hide the power it holds. It might look like a cruise ship but if you look at it longer, you would feel like it's a warship.

Until now, it is still unbelievable that their ships are sailing in the sky, not on the water. Alam ko na hindi pa rin naaayos ang Armageddon kaya inasahan ko na iba ang sasakyan namin. Tama nga ang inasahan ko dahil iba ang sasakyan namin. It's a black ship with red sails and canopy. Tatlong barko ang nandoon at mukhang para sa mga sentinels ang dalawa. Elijah is bringing a larger troupe right now than we previously had in Waldorf.

Sa likuran nila, isang higanteng bola ng apoy ang tuluyang pumutok, nilalamon ang buong cargo ship sa gitna ng laot. ​Habang dahan-dahang lumulubog ang kanilang mga katawan sa ilalim ng tubig ng West Philippine Sea, ang tanging bagay na nakikita at nararamdaman ni Sirius sa gitna ng bula at kadiliman ay ang mukha ni Haven Fortaleza—ang kanyang tagapagligtas, ang kanyang matapang na bodyguard, at ang babaeng handang mamatay para sa kanyang kaligtasan.

"Wala naman? Why? Does it require water? Water rides ba ito? Kung ganun hard pass. Ayokong mabasa." "Hindi ka mababasa." I sighed. "Fine." "Awesome! Tara na!" Hinila ulit ako ni Lev. Talagang nasasabik na siya sa rides na sinabi niya. Ilang minuto pa lang at narating na namin yung sinabi niyang Vikings. It's a huge boat or should I say, a ship. It is swinging back and forth. May mga tao nang nakasakay at halos silang lahat at sumisigaw.

May mga item kasi na mahalaga na nandoon at kapag napunta iyon sa mga hindi mabubuting kamay mas malaking problema ang haharapin nila. "List and report of all the item inside those damn cargo ship. Give them to me tommorow," iritable na sambit ni Arthur. Malakas ang kutob niya na hindi aksidente ang pagkakahulog ng cargo ship at isa lang ang naiisip niya na tao na may lakas ng loob na gumawa 'non.

Makikita niyang mamatay ang mga tao sa ship kung magkakaroon siya ng pagkakamali. Malakas na tumawa ang captain na nasa sahig. “Gusto mo na patakbuhin ng cargo ship captain itong cruise ship? Mangarap ka lang! Hahaha, hindi niya ‘yan magagawa kung wala ako. Ako lang ang nakakaalam ng ship na ito!”