By The Shore Novels & Stories

At muling naglakad ang pamilya, mas magaan ang hakbang, dala ang kasiyahan at mga simpleng alaala mula sa kanilang araw sa tabing-dagat. Lumalim na ang gabi at malamig na simoy ng hangin mula sa dagat ang bumabalot sa paligid. Nakaupo sina Aurelia at Xavier sa buhanginan, habang si Anchali ay nakahiga sa tuwalya, mahigpit na yakap-yakap si Sharky. “Mommy, Daddy, Sharky loves the beach too,” masayang bulong ni Anchali, sabay himas sa ulo ng stuffed toy.

Maybe animals, such as crabs, dolphins or seagull’s may start talking with him as his best friends talking very constantly about his best sport. The, enclosed, beach is silent. The bright ball blinds you as it emerges. It rises like a yellow lollipop on the distant horizon. Crashing against the shore, small waves wash the afternoon debris onto the land. The untouched golden sand covers the floor as far as your eyes can see. Soothing, a gentle sea breeze rustles through my hair. Beach shops prepare for their day of excited costumers bustling in and out of their small seafront shops. Opening their doors, they bring out all of there beach products looking out to the sea you can see the large an

Ganon ang nangyari sa mga sumunod pang linggo, papalapit ng papalapit ang opening ay mas nagiging abala naman ang lahat Nauna ang buong team sa resort para ayusin ang lahat ng andon bago kami tuluyang sumunod Tiningala ko ang pamilyar na disenyo sa harap ko, nakangiti man ay hindi ko maiwasang malungkot. 'Dad, you made it... Your first ever resort is now here, kung sana ay nandito ka lang... you'll be proud of me,' "Shore Resort and Hotel," Eunice voiceout the name of the resort. I smile. Because shore is my favorite place when it comes to beaches. I love sitting and looking at the blue ocean. The shore is the place where I can relax and think freely.

The gentle waves rolled over it in slow, rhythmic patterns, giving the sea a calm and almost inviting appearance. Sa dako pa roon ay ay may isang mababang kumpol na mga bato na halos kapantay na ng dagat. Tila hinati ng mga bato ang bahaging iyon ng karagatan. The waves broke lightly against them, creating small splashes and faint echoes that blended into the soothing rhythm of the shore.

Sa unang pagkakataon, walang tensyon sa pagitan nila kundi kapayapaan lang. --- After dinner, they walked by the shore. The moon was bright, casting a silver glow on the waves. Callyx ran a few steps ahead, holding Mariel’s hand tightly. “Look, Ate Mariel! Seashells!” “Careful lang, Callyx,” sabi ni Mariel habang napayuko sa tabi niya. “’Wag kang masyadong tumakbo.” Si Nanay Rina naman ay dahan-dahang naglakad sa buhanginan habang marahang dinadama ang malamig sa hangin sa dalampasigan.

Inalalayan na maupo sa upuan na naroon. The horizon painted a tapestry of warm oranges, soft pinks, and purples, as the sun prepared to dip below the line where sea met sky. Their favorite spot, the cliff's edge, offered an uninterrupted view of this natural masterpiece. The only sound was that of the waves crashing below, but even they seemed to whisper softly, as if they knew this moment required a delicate touch. Hindi niya maiwasang mapangiti habang nakatingin doon. Ilham, noticeably frail, leaned his head onto Haera's shoulder, feeling the warmth and comfort of her presence.

“I’m fine. Siguro hilo lang ako sa biyahe. Tara na.” Napakunot ang noo ng assistant, pero hindi na nagsalita. Maganda ang klima sa Sanya—medyo mahalumigmig, pero hindi kasing-init ng hilaga. Sa mga sumunod na araw, mag-isa lang si Shayne sa pamamasyal. Madalas din siyang nakaupo sa garden ng villa habang pinagmamasdan ang dagat sa di kalayuan. Sa kabila ng kapayapaan, may bumabagabag pa rin sa kanya.

Nang makarating, humawak ito sa railings at pinakatitigan ang ganda ng dagat na nasa harapan nila. Napailing na lamang si Shanelle kaya tumayo siya sa bench at naglakad patungo sa binata. Binigyan niya ng distansya ang isa't-isa. Mga ilang pulgada lang ang layo niya rito. Kapagkuwan ay humawak siya nang mahigpit sa railings at nakangiting tiningan ang kulay asul na karagatan. "The sea looks so beautiful, like you, Lane," mahinang sambit ni Elvin.

Kakaiba ang ambiance—mas refreshing, mas presko, at mas maaliwalas. Pagtingin ko sa bintana, tumambad sa akin ang mapayapang dagat. Ang mga alon ay tila may ritmo na nakaka-relax. Ang sikat ng araw, malambot pa lang, sumisilip sa ulap. At sa shoreline, may mga taong naglalakad, nag-aayos ng mga puting tela at bulaklak. Doon ko lang naalala, kasal na pala namin ngayon. Pero teka, natulog akong nasa kwarto kagabi. Paano ako napunta rito?

‘Yong mga mata nito na kanina ay halos ayaw hindi sumagi sa kanya, ngayon ay tumatagos sa buto ang pakirwari niya. “A lakeshore is a nice place to spend time with a…special someone.” May pambibitin sa huling sinabi ni Sir Wade. Ilang sandali rin ang lumipas na nasa kanyang mukha lang ito nakatutok. Ramdam niya ang pamumula ng mukha. Binawi niya ang paningin at binalingan ang juice. Tumilamsik pa nga ang maliit na laman dahil hindi niya makontrol ang paggalaw ng kamay.