Novel & Cerita Abortion Slogans

at "pagpapaliban ng oras." Pagsapit ng tanghali, pagkalabas ni Anne mula sa gate ng paaralan ay biglang sumugod ang isang grupo ng mga babae na may dalang mga plakard at banner. Sunod-sunod silang sumigaw ng mga slogan "Anne, umatras ka sa kandidatura bilang vice chairman ng Care for Women Association!" "Umatras ka sa eleksyon!" "Walang moralidad at walang kakayahan, umatras ka sa eleksyon!"

Tumingin siya sa akin, ngumiti nang malungkot at saka nagsabi, “Pwede nating ipa-abort ang bata.” “Hindi!” tutol ko agad. Hinding-hindi ko gagawin ‘yon. Paano ko hahayaang mangyari iyon para lang mailigtas ang sarili ko? Wala namang kasalanan ang anak ko sa lahat ng pagkakamali ko. “Iyon lang ang paraan para maoperahan ka agad,” sagot ni Dr. Gerard, malamig ang boses.

Ilang beses ko itong pinaniwalaan, ilang beses ko itong pinanghawakan, pero ngayon, parang kutsilyo na paulit-ulit na bumabaon. Hindi ako sumagot. Hindi ko na kaya. Sa loob ng consultation room, nakatingin lang ako sa doktor. “Manipis ang lining ng matres mo.” mayamayang sabi niya. Napahigpit ang hawak ko sa damit ko. IIto na nga lang ang pagkakataon ko maging ina, mawawalan pa ba? “Kung ipapatuloy ang abortion, posibleng hindi ka na magkaanak ulit.”

She explained. "Is it safe?" tanong pa rin nito sa kanya. Natasha's hand that caressing his rod froze. "W-what do you mean?" "Is it safe for you not to get pregnant with my child?" he asked suddenly. Natasha's heart instantly feels pained. She looked at him cold. "Don't worry. It safe. K-kung aksidente mang mabuntis ako kahit may turok at safe ng three months, ipapalaglag ko kahit hindi mo sa akin sabihin. I know you don't like me carrying your child. Same as I don't like to have a child with you! It's a waste to abort and risk my womb. Also, I will make sure that I only carry the first child from the right man at the right time. Kaya huwag kang mag-alala. I will continue the injectable meth

Nag-alok ng pampalubag-loob na mga salita ang doktor, “Pero, magkakaiba ito para sa lahat, at iba-iba rin ang reaksyon nila sa gamot. Ang ilan ay gumagaling nang mas mabilis.” Pagkatapos, nagpatuloy siya sa mas kalmadong tono, “Huwag mo itong masyadong pag-isipan. Gumawa muna tayo ng petsa para sa abortion procedure. Pumunta ka sa susunod na Lunes para sa abortion. Pagkatapos ng abortion, sisimulan agad natin ang paggamot ng mga sakit mo.” Tumango nang malungkot si Hannah, alam niya na wala na siyang magagawa sa ngayon. Kaya, gumawa siya ng appointment sa doktor para sa abortion surgery sa Lunes nang hapon.

Tumango si Chona, at tumulo ang mga luha niya. Ang mukha ni Albert ay puno ng saya, at masigla niyang niyakap ang braso ni Chona. "Totoo? Kung ganon, pumunta ka at magpa-abort ng bata bukas. Sasama ako sa'yo!" Ang puso ni Chona ay kumirot, nagmukha siyang maputla, at sa wakas, piniga niya ang isang salita na may kahirapan: "Sige."

I shook my head with tears in my eyes. "No, I won't do it" I yelled at him and he slapped me hard, my face turned to the side. I sob and held my face. "You don't have a fucking choice"he whispered evily, No I won't let him abort our child. I'll die if my child dies, I can't live with guilt. Kailangan kong makatakas dito. "I can do whatever I want with my body! I won't let you kill an innocent child!" Di ko alam kung san ko nakuha ang confident nato, siguro sa pregnancy hormones, all I know is that I am going to save my baby.

At mas lalong hindi ang ama nito ay isang masamang tao, hindi puwede. "Puwede kang bumalik kay Mama kapag okay na ang lahat ha?" sabi pa ni Maria. Kapagkuwan ay ibinasura niya ang pregnancy test sa kanyang bin at tinungo niya ang kanyang selpon. Maghahanap si Maria sa social media ng mga abortionist na kagaya niyang hindi pa handang magbuntis. Iyon ang pinal na desisyon ni Maria ang ipalaglag ang batang nasa kanyang sinapupunan. Patawarin siya ng Diyos subalit hindi sa ganoong sitwasyon ng kanyang buhay darating ang munti niyang anghel. Hindi sa magulo niyang mundo aayusin muna niya ang kanyang buhay bago siya magkaanak. Ayaw niyang madamay ang walang puwang na sanggol sa paghihirap at hindi

"Tell me, do you abort it? Mari, do you abort it?!" "Heh, abort?" Marahas na kinalas ni marigold ang kamay ng binata sa kanya. "Alam mo, mabuti na lang talaga't hindi ako buntis, alam mo kung bakit? Dahil malamang ay hindi ko na kailanganin pang magpa-abort dahil malamang ay makunan na lang ako sa sama ng loob sa 'yo!" Pinahid ng dalaga ang mga namumuong luha. "Pinadalhan mo pa ako ng sulat para sabihin magpa-abort ako hindi ba? Kaya huwag ka nang magkunwari pa diyan."

Nais niyang isampal sa kanila ang paglaki ng kanyang tiyan upang patunayan na hindi siya nagpa-abort ng baby kagaya ng mga ipinagkakalat ng mga tao dito. “Hayaan na lang natin sila. Kapag nahalata na ang baby bump, magpi-picture ako at ipo-post para makita nilang mali ang pinapaniwalaan nila. Buntis ako pero wala doong abortion.” Hindi sang-ayon doon si August, pero dahil hiling ni Naomi wala rin siya ditong nagawa. Gusto niyang may peace of mind ang lahat, pero dahil si Naomi ang humiling na hayaan na lang iyon walang imik na pumayag na siya.