Ad Misericordiam Fallacy Novels & Stories

Nakangiwing ani ko. Kumunot naman ang noo ni Skyler sa akin. “It’s always our topic. Simula ng mawala ang mag– uhm…” he cleared his throat. Maybe he thought he shouldn’t say that. “I’m sorry..” “Nothing wrong with what you said,” I said tranquilly. “Please continue.” I said that with pure honesty. Tama naman ako diba? I don’t get it when people tend to feel sad or guilty whenever they accidentally mentioned someone’s death. Siguro ganoon talaga. I haven’t been in that situation so I don’t understand.

Ganun ba ang tingin nito sa kanya sa ngayon? “Well, I don’t care kung ano ang iisipin nila. I believe giving chances to others is not a sign of being weak, after all, everybody deserves to be heard.”, malumanay niyang pahayag at mas lalong nagulat ito sa tinuran niya. “Are you sick? Since when you turned into a human?”,bulalas ni Marcus at napangiti siya ng hindi abot sa mata. “Showing mercy to those who commit mistakes may incur doubt in your leadership and loss your power.”, turan pa nito kung kayat unti unting kumunot ang kanyang noo.

Pero sa halip na sumagot, para bang hindi nito narinig ang lahat ng sinabi niya na lalo lang nagpainis sa kanya. “Hindi ka nababagay sa mundong `to. Masyado kang mahina para maging miyembro ng Merciless,” wika pa nito. Nakakainis man at nakakainsulto ang mga sinabi nito, natawa na lang siya. “Hindi mo pa `ko gano’n kakilala Mr. Kim. Saka, ano naman ang karapatan mo para pagsabihan ako ng ganyan? Hindi ikaw ang magde-desisyon niyan para sa akin.”