Novel & Cerita Addison Montgomery Daughter

She just assumed that the girl is his daughter as well since kamukha nito ang ginoo. "Oh, my daughter's name is actually Amanda." napatango-tango si Brea dito at binaling ng ginoo ang tingin kay Edward. "Do you also know them, Mr. Montgomery? my children?" tanong nito dito. Walang emosyon ang mga mukha ni Edward. "Yes, I do know them." tanging sagot lang nito pero sapat na iyon para sa ginoo.

Tumingin sa akin si Noreen at imbes na habulin si Natalie ay umupo na lang siya napalagay ang kamay sa kanyang mukha. Dahil sa pagtataka ko ay napatanong ako sa kanya, "Hindi mo ba siya hahabulin?" Umiling-iling lang bilang sagot niya. "Hindi ko rin alam ang sasabihin sa kanya Addison, my daughter, and I's relationship is not that good. I am her mother but I don't know what to do when it comes to her." Problemadong-problemado na ang kanyang mukha ngayon.

seryosong tanong ko. Nagkatinginan sila ni Addison pagkaraan ay ngumisi. "Ano nga pong kapalit?" muling tanong ko. "Your child, Mayu. I want you to give your child to Addison and let her be the mother," walang paligoy-ligoy na sambit nito na nakapagpakuyom sa mga kamao ko. |Y_S|

Our daughter, pag-uulit ni Carlo sa kanyang isip. Hanggang ngayon hindi pa rin tumitimo sa isip ng binata na may anak na nga sila ni Blaire. Parang kailan lang ipinangko niya sa sarili that he won’t do family just like Mateo. Na sa trabaho niya ilalaan ang kanyang buong atensiyon because that’s where he feels the fulfillment he had always been looking for. Subalit, may ibang plano ang kapalaran. Binigyan siya nito ng isang regalo. A gift that he will cherish for the rest of his life, his daughter Addie. “I’ll just have a quick shower. Babalik din ako agad,” anang binata bago tumuloy sa silid nila ng dalaga.

“I will ask Stacey instead, kung hindi niyo puwedeng ipagpaliban ang lakad niyo ni Mommy.” “Stacey is on leave. Isa pa ang batang iyon na may pinagdadaanan.” “What? Usaping pag-ibig din ba?” biro niya nang may tamad na ngiti. “Yes. Katatapos lang naming mag-usap ngayon. Apparently, she admitted having a four-year-old daughter.”

Alam niyang palaban at may kagaspangan ang ugali ng laki sa layaw na anak ng Presidente ngunit hindi niya lang napaghandaan na kaya niyang gawin iyon ng harap-harapan sa mismong office ng nirerespeto ng lahat na Daddy niya. Bago mailapat ni Daniel ang kaniyang panyo sa puting dress ng maputi, maganda, sopistikada at seksing first daughter ay mabilis nitong tinabig ang kamay niya. Tuluyan nang binuksan ng First Daughter ang bahagyang bukas na take-out cup na kape na hawak niya saka niya mabilis na isinaboy din sa damit ni Daniel.

Gaya ng pakikisimpatya nila sa Montgomery family, nalungkot din sila para kay Jackson. Ang isang matalino at matapang na batang gaya niya ay hindi dapat nagkaroon ng isang napakasamang nanay. Habang binabasa niya ang mga balita, napansin ni Madeline ang Twitter post ng Montgomery family tungkol sa paghahanap nila sa kanilang anak. Inilarawan sa post ang hugis paruparong balat sa bewang ng nawawala nilang anak. Agad na sinubukan ni Madeline na pigilan ang pagkalat ng balitang ito.

lintaya nito. “Anak ni Phoenix Montgomery ang batang iyon?” “Yes.” “How? Paano nagka-anak si Phoenix kung wala naman siyang asawa? Hindi ba't patay na ang asawa niya?” “Anak ni Mr. Phoenix Montgomery ang batang iyon sa asawa niyang si Mrs. Miriam Alcazar.” Nanlaki ang mga mata ni Catherine. Anak ni Phoenix ang batang iyon kay Miriam? What the hell?

“P-Papa!” Tinignan lamang siya ng blangko at hindi sumagot. “A-Andoon po s akwarto niya,” utal niyang sabi nito at agad itong naglakad paalis doon tiyaka niya lamang napansin na kasama nito ang mg anak niya na tanging si Addison lang ang tumingin sa kaniya. “Wag ka ng umasa girl, never kang magiging part ng Devaux.” Ngising sabi ni Addison at pagkatapos niyon ay iniwan na niya nag babae.

Tinapik ni Stefon ang likod ni Colson at sinabi, “Maganda ang ginawa mo. kapag naging malapit na tayo sa mga Xenos, tiyak na aangat naa tayo sa rango. Baka maging isa pa tayo sa pinakamakapangyarihan na mga pamilya sa Cansington.” Habang sinasabi ito, lumingon siya para tingnan ang mga Callahan, na may malagim na mga ekspresyon, “Sino sa inyo ang sumuntok sa anak ko?” “Ako.” Humakbang pasulong si Montgomery. Siya ay dalawamput isang taong gulang at nasa 170 sentimetro ang tangkad. Na may matapang na ekspresyon sa kanyang mukha, sinabi niya, “Ako ang may gawa niyan sa kanya, kaya huwag mong idadamay ang ibang tao dito. Ang pangalan ko ay hindi na Montgomery kung wala akong lakas ng loob na ga