Generosity Quotes Novels & Stories

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

sagot niya, tila nanalo sa lotto sa labis na tuwa. Ang totoo, kahit hindi na siya magtrabaho habang-buhay, hindi iyon magiging kawalan sa kanya. Mayaman siya—sapat na upang mamuhay nang hindi kinakailangang magbanat ng buto. Lahat ng sahod niya ay diretso sa charity, lalo na sa mga ampunan at sa mga batang na-rescue mula sa pang-aabuso sa Pilipinas. Malaki rin ang itinutulong niya sa simbahan, at kung minsan, hindi lang sahod ang pinapadala niya—dinadagdagan pa niya ito mula sa sarili niyang pera.

Bumuntong hininga si Allen at sinabi, “Marianne, nag-donate ka ng sampu-sampung milyong dolyar nang ikaw lang. Marami kaming nag-aabala, pero ganito kalaking pera lang ang kaya namin. Nakakahiya talaga…” Sinabi nang nagmamadali ni Marianne, “Allen, huwag mong sabihin ito. Ang charity ay hindi lang sa kung sino ang nag-donate ng mas maraming pera, ngunit para rin ito hayaan ang maraming tao na gawin ang kaya nila. At saka, hindi sa akin ang pera na na-donate ko, at ayon ito sa kagandahang-loob ng ibang tao. Para naman sa sarili ko, katulad ko lang kayo, at kaya ko lang gumawa ng mga maliliit na kontribusyon.”

saad ni Senyor Gaspar, “dahil walang katapat na salapi ang pag-ibig ko sa iyo.” “Practical lang ako,” pangangatwiran ng babae, “Maraming matutulungang tao ang millions of pesos na halaga ng singsing na ito kung ibibigay natin sa charity.” Nagtawa ang Senyor. “Maaari akong magbigay ng millions of pesos na donations sa kahit anong charity na gusto mong bigyan,” paliwanag nito, “pero huwag mong ipagkait sa akin ang kaligayahang ipagkaloob sa iyo ang gaano man kamahal na bagay na gusto kong ibigay sa ‘yo.”

"Bakit sinasabi mo sa akin?" "l don't know. Gusto ko share tayo ng paborito ko." Pinaglaruan ko ang hiwa ng bibingka sa plato ko. Hind ako makatingin kay Jascha. Ganoon naman siguro. No matter how generous you are, there will always be something that you are not willing to share until someone comes that shares their passion with you. Then that person is worthy for your generosity, too. Tumikhim ako kasabay ng nakakakabang katahimikan na iyon. Nag-angat ako ng tingin kay Jascha na nakatingin lang pala sa akin.

"I'm gorgeously and dead serious! Hindi ba halata? He's worth one bag. Balita ko generous naman siya, ma-attitude nga lang talaga," "Naabot ka na ba ng generosity ng isang 'yon at mukhang nagpapaka-stress ka ng husto para sa kaniya?" "Hay naku! Pumayag ka na nga lang—sige na kasi! Parang hindi ka na bestfriend e," Loka-loka talaga. Ginamit pang dahilan ang pagkakaibigan namin para konsensiyahin ako. Ako naman si uto-uto napa-oo nang wala sa oras.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"What is this woman saying? Saan ka nakakita ng ganoong pera? There's no such thing as infinite money." "Exactly, Mrs. Ferratero." Matamis ko siyang nginitian at hinawakan ang kamay ni Viscenzo. Alam kong nagulat ito sa ginawa ko pero ipinagsawalang bahala ko iyon. "There's no such thing as infinite money, so no amount of money can buy my love for your grandson." I touched the ring he gave me that I was wearing. "You can buy everything you want because you're wealthy. But I apologize, I'm not something you can buy just to make me leave Viscenzo."

"Para sa dati nating pagkakaibigan, at magiging pagkakaibigan natin ngayon. Kesa idonate ang kayamanan sa charity, tutulungan kitang makuha ito para sa future mo." "Salamat naman, at magiging magkaibigan ulit tayo." "Ikaw naman ang tatanungin ko.." "Ano yun?" "Anong nagustuhan mo kay Audrey." Nabigla ito sa tanong niya..