Tula Ng Pasasalamat Sa Magulang の小説・ストーリー

saglit akong nabigla sa pahayag nya pero agad din akong tumungo at umupo sa mahabang sofa Kakausapin ba nya ako? " Oo nga po pala mayor nag papasalamat po ako pati na po ang magulang ko dahil sa pag papaaral po n'yo sakin maraming salamat po talaga.." mahaba kong linya habang nakayuko Hindi ko alam kung tama ba Ang ginawa ko pero gusto ko lamang naman ay mag pasalamat..

Bukas na bukas pupunta ako sa puntod ng magulang ko, upang magpasalamat sa gabay. Pumasok na ako sa loob at nag tungo agad ko sa pinaka gitna. Inabot sa akin ni Tiger ang champagne na alak at tumahimik naman ang paligid. "Sa lahat ng nandito, hindi ako mahilig sa mahabang salita pero sa ngayon gusto ko lang sabihin sa inyo na. Maraming salamat sa lahat ng tulong at sa lahat ng pakikipag cooperate ninyo, alam ko takot kayo at nanahimik na rin. Ngunit ang mga kamag anak natin na namayapa ay hindi sila matatahimik.. " wika ko.

Napangiti rin ako ng itaas nito ang isang palad at marahang hawakan ang aking mukha. “Salamat anak, ha? Sobrang pasalamat ko sa panginoon at isang responsable at mapagmahal sa magulang ang binigay niya aming panganay.” inabot ni Tatay ang tutok ng ulo ko at marahang ginulo ang buhok ko. “Alam kong nahihirapan ka na. Salamat sa pagtitiis anak, ha at pasensya na ganitong buhay lang ang kayang ibigay namin ng tatay mo,” naluluha ako ngunit pinigilan kong wag tumulo ang mga iyon bagkus ay ngumiti ako ng mas malapad.

napalunok ako. "Malaki ang pasasalamat ko sa isang magulang mo na nagpalaki sa'yo anak, dahil sa kanila hindi mo nakuha ang kasakiman ng ugali namin ng dad mo. Hangad ko ang kasiyahan mo, hanggang huli." Humigpit ang hawak niya sa palad ko.

Bulalas ni tita pero nagpasalamat pa rin ako ulit dahil hindi ko naman ito mararating lahat ngayon kung hindi dahil sa kanya. At syempre nagpapasalamat din ako palagi sa Maykapal dahil biniyayaan ako ng ganitong kagwapuhan at kakisigan na siyang nagagamit ko para kumita ng malaki laki. Kita na pinantutostos ko sa pag aaral at pangangailangan sa araw araw. I am still so blessed. Kaya minsan napapaisip din ako kung ano ang itsura ng aking mga tunay na magulang. Marahil ay maganda at gwapo siguro dahil kanino pa nga ba ako magmamana?

Umupo naman siya saka ako pinagsandukan ng kanin at ulam sa pinggan. "Salamat po yaya kasi nandiyan kayo para sa akin na tumatayo bilang mga magulang ko. Alam ko naman na may mga anak kayo na pwede niyo na lambingin pero ito kayo sa tabi ko na tinuturing na anak ninyo." Ang medyo may drama kong tono ng pasasalamat sa mga ginagawa nila sa akin na pag-aaruga na hindi maibigay ng parents ko.

Hindi siya pinagalitan ng parents niya! “Huy! Kalma ka lang tandaan mo may sanggol jan sa tyan mo,” “Ay oo nga pala,” Natawa sila dahil doon at nagpasalamat naman si Leona kay Tiffany. Kung hindi dahil dito hindi naman siya magakkaroon ng lakas ng loob kung kaya malaki ang pasasalamat niya dito. Maging ang magulang nito’y nagpasalamat ‘din kay Tiffany.

wika nito “Hindi mo naman ako kailangang pasalamatan, ginawa ko yun dahil gusto ko at isa pa ako nga dapat ang mag pasalamat sa pamilya niyo eh kasi kinupkop niyo ako dito simula nung mamatay yung mga magulang ko” seryosong litanya ko sa kaniya “Wala eh matalik na magkaibigan ang mga pamilya natin kaya sino pa ba ang magtutulungan?” sagot niya sa akin

nakangiting tugon ng papa nito. "Yes. And look at you, happy and fresh," ang mama naman nito. Tumayo ang asawa saka nilapitan ang mga magulang nito at niyakap. "Thank you so much po. Mahal na mahal ko po kayo." Napatayo siya nang marinig ang paghikbi ng asawa. "Ayos lang po ako. Sobra lang po ako nagpapasalamat at kayo ang mga magulang ko. Salamat po talaga." At tuluyan na ngang tumulo ang luha nito.

Lumabas sya para tumingin sa kalangitan. Tumulo ang luha nya. "Gramps, kung nakikita mo man kami ngayon o naririnig mo ako... Maraming salamat po. Sa dinami dami ng tinulong nyo sa akin hindi ko na po alam kung paano ko pa kayo pasasalamatan." Kung nababasa lang talaga ang nilalaman ng kanyang puso, maipapakita nya kung gaano sya nag papasalamat kay Gramps.