Adrien Agreste Novels & Stories

ANGELO LUNES ng umaga nang ihatid ako ni Padre Tiago sa paaralan gamit ang kanyang Toyota Owner Jeep sa Kolehiyo De San Sebastian. Astig lang tingnan ni Padre Tiago sa owner na ito. Nakaputing t-shirt siya at maong na pantalon. Naka-shades pa at kahit na mayroon nang edad ay malakas pa rin ang kanyang karisma. Kilala na agad siya sa buong lugar kaya't lahat ay napapalingon aa tuwing nadadaanan namin ang mga tao sa probinsyang lugar na ito.

“Miss Rivera… Mr. Vitale.” Bahagya niyang itinapik ang dulo ng cane sa sahig bago ipinakilala ang sarili. “My name is Adrian Vale.” Nanlamig ang pakiramdam ko habang naririnig ang pangalan na iyon. “Founder of Ardent Consortium.”

Hindi ko lang naisip non na posible talaga na mabuntis ako. “Gosh, bigatin pala ang anak ng tita mo Amira look.“ Sabi ni Sana na pinakita sa akin ang profile ni Adrain sa internet. Adrian Attheo Vazques Leviste, one of the young Billionaire in Asia, who owns several hotel and resort in the Philippines, Sinagopore, Indonesia and Thailand. He is the cousin of Raphael Leviste the young businessman who owns the most oil and canning factory all over the Asia.

sagot ni Adrian nang walang emosyon. Dahil napansing hindi siya pinapansin ni Adrian, ay nagsalita si Angela. “Love, siya ba ‘yung Mr. Adrian Roberto ng Ron Investment na nabanggit mo sa kuya ko?” “Oo,” tipid na sagot ni Luke Argente sa nobya. Ngumiti si Angela kay Adrian. “I’ve heard your name for a long time, and now that I see you, you truly look respectable. Hi, I’m Luke Argente’s girlfriend, Angela Davino.”

“Hindi magagawa ni Adri ang mandamay ng mga inosente!” "Apple, tigilan mo na ang pagtatanggol sa kanya," patuloy ni Grego. Tumayo siya at humakbang papalapit sa akin. "Ginawa niya 'yan dahil gusto ka niyang kontrolin. Gusto niya ang buong atensyon mo, at gusto rin niyang magkaroon kayo ng anak. Kilala ko si Caesar. Kilalang-kilala ko siya. At sa maraming pagkakataon, alam kong madumi siyang gumalaw. That is why he is our Mafia King. He is dangerous behind his good-looking face.” “Bakit mo siya sinisiraan sa akin ngayon, Grego?” Napayukom ang mga kamao ko habang humagulgol.

“Oo, ako ang bagong assistant. Elisse Marquez ang pangalan ko. Ikinagagalak ko kayong makilala, Sir Aguire.” Naikwento na sa kanya ni Joselyn ang tungkol dito, pati na rin ang assistant nito na kasama nilang bumiyahe, dahil hindi ito nakasama. Si Vincent Aguire ay isang matangkad at matipunong lalaking maitim ang balat—marahil lampas isang 6’0 ang tangkad. Mayroon siyang mga matang kulay tsokolate na may mapaglarong kislap, ahit ang ulo na lalo pang nagdagdag sa kanyang kakaibang alindog, at may maayos na balbas sa baba na bumagay nang husto sa kanyang gwapong mukha. Tila wala pa ito sa edad na tatlumpu’t lima. Isa siyang lalaking tunay na kaakit-akit at puno ng karisma.

“Ah gano’n ba? Matagal din kasi kung umuwi ang isang ‘yon dahil busy sa trabaho.” “Bakit kailangan niya pang lumayo? Mayaman naman na sila pwede naman na dito na lang siya magtrabaho o kaya hawakan niya na lang ang business nila, makakasama niya pa ang ina niya.” mahinang turan ko. “Iba kasi si Klaus iho, gusto niya muna maging independent at hindi umaasa sa pera na meron sila.” Hindi na ako nagsalita pa at ininom na lang ang kape ko, mayamaya pa ay nagpaalam na muna ako sa kanya na lalabas lang ako sa garden. Gusto ko kasing diligan ang mga pananim do’n.

Pagdating ng isang itim na Rolls-Royce, agad na tumayo nang tuwid ang mga security guard. “Good morning, Sir Adrian.” Pagkabukas ng pinto, bumaba ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng mamahaling charcoal gray suit. Malamig ang kanyang ekspresyon, at kahit wala siyang sinasabing salita, ramdam ng lahat ang awtoridad niya. Si Adrian Montenegro. Dalawampu’t siyam na taong gulang. Isang billionaire.