Ako Ay Naging Mapagpasensya Sa の小説・ストーリー

“M-masakit” Feeling ko punong-puno ako. Ramdam na ramdam ko ang laki niya. Diin na diin ito sa loob ko. Kahit sa kaunting paghinga niya, gumagalaw na ito. “P-pwede ka nang gumalaw,” mahinang usal ko. Dapat magpasalamat pa ako dahil kahit papano ay isa siyang considerate na tao. Alam ko naman na hindi niya kailangang maging ganito kabait sa ‘kin. Hindi dapat ganito. Ngunit dahil masyado siyang mabait, kinokonsidera niya pa rin ang nararamdaman ko.

Nawala naman ang liwanag ng mukha niya at yumuko. “Ipagpaumanhin niyo po ang aking kapangahasan Kamahalan.” Naguilty naman ako sa sinabi ko, bumuntong hininga na lamang ako. Simula noong mangyari ang lahat nagiging mababa na ang pasensya ko at madalas ng magalit. “Pasensya na po kayo sa naging asal ko, hindi ko alam kung bakit nagiging ganito ako. Nagiging mainitin ang ulo.

Hindi ko alam kung dapat ba kaming magpasalamat dito o ano. Kumpara sa mga nasakyan namin, mas kita ang saya ni Cali dito, mas tuwang tuwa pa siya kay Aya. Mukhang ito talaga ang gusto niyang gawin. Napangiti na lang din ako habang pinagmamasdan siya. Pinapanood ko lang sila nang may bumangga sa akin.

Alex's POV Hindi naging madali ang mga sunod na buwan para sa akin. Naging sensitive ako, at moody. Laking pasasalamat ko at naiintindihan ako ng mga tao sa paligid ko. Grabeng pagpapasensya ang ginagawa nila, lalo na ang asawa ko. Nakaharap ako ngayon sa salamin at pinagmamasdan ang sarili ko. Napakalaki na ng tyan ko, di ko alam kung nakakahinga nga ba talaga ang baby ko sa loob.

sagot niya sa akin. Napabutong hininga na lang ako at napairap sa kaniya. Laking pasasalamat ko na lang talaga dahil hindi niya sinaktan pabalik si Kaizer kanina at 'yon ang isa sa nagustuhan ko sa kaniya. Mahinahon, at hindi mahaba ang pasensya niya dahil kahit na nasaktan siya ng kaibigan niya ay hindi niya nagawang bumawi.

Black. Nagpasalamat ako rito at ngumiti, tumango lamang siya at binigyan ako ng kakaibang tingin na hindi ko maipaliwanag. Hindi ko lang iyon binigyang pansin at binigay na kay Ma’am Lucy ang atensyon ko.

Napabaling na ako ng tingin sa kanya dahil mukhang nakuha na niya talaga ang buong atensyon ko. Mabilis naman siyang umayos sa kanyang pagkakatayo nang mapansin niya ang ginawa kong pagtingin sa kanya. "Pasensya na po, Señorita at tanong po ako nang tanong," nakayukong paumanhin niya.

J A Y P E I ' S N O T E Hello po sa inyong lahat! Kamusta na ang pakiramdam mo? Sana ayos ka lang ng mabasa ang huling update. Damang-dama ko 'yong pagkabigo at pagkalito niyo sa huling update. Maraming salamat po sa inyong pagbibigay ng oras at atensyon sa aking munting likha. Salamat at nakarating kayo hanggang sa Kabanata na ito. Sana ay makarating kayo hangang dulo.

Naomi "Miss, ayos ka lang ba?" Tumayo ako at hindi ako nag-abalang lumingon para magpasalamat na iniligtas niya ako dahil sana ay hindi na lang niya iyon ginawa. Mas ipagpapasalamat ko pa kung hinayaan na lang niya akong masagasaan.

Hindi mahaba ang pasensya niya at lalong-lalo sa lahat, hindi siya mabait. Hindi siya mabait.