Novel & Cerita Ako Ay Naging Mapagpasensya Sa

Himala, hindi ko na nasisilayan ang nakakaakit nitong ngiti na tila nanunudyo. Bigla akong nanibago, ang napapansin ko ngayon dito ay tila parang hindi ako nag-exist sa paningin nito. Which is hindi ako sanay. Ibang-iba sa dati na halos umalingkis na ito sa aking braso. Ibang Aiza ang napapansin ko ngayon. "Aiza, bakit ka narito?" tanong ni Geraldine rito.

Halata na sa mukha ko ngayon ang pagka inis ko sa kanya. Di na ito kayang itago pa ng pagka plastic ko. Dahil talaga naman na sinasagad na rin nito ang pasensya ko dito. Bigla naman na natahimik ito dahil doon. At bahagya na lumayo ito sa akin.

Sana ma inspire mo pa ang ibang workers dito at ma guiguide mo din ang mga baguhan. Mukang taos puso naman ang kanyang pasasalamat sa akin at pagkatapos niya personal na ipinarating sa aking ang appreciation agad naaman akong nag paalam para bumalik na sa ibaba. Habang naghihintay ako ng elevator para bumaba hindi ko maiwasan mapangiti, ‘mabait din pala ang ina ni Miguel.’

Pagiging mainipin at pagkawalang pasensya! "Ako pa ngayon ang walang pasensya, kung wala akong pasensya matagal na kitang kinid-nap at baka buntis ka na ngayon!" ang tila nag-echong boses niya sa isip ko. Wala sa loob na napakagat labi ako. Bigla akong natigilan... Pakiramdam ko nga namutla pa ako! Napaangat ako ng tingin sa mga kasama ko.

"It was you who started this tapos bibitawan mo ako sa kawalan. Ngayon ko lang naranasan ang mapahiya at ngayon ko lang naranasan ang bastusin ng ganito" "Kung para sa'yo, karumal-dumal ang ipinakita at ipinaramdam ko ang nararamdaman ko. Pasensya ka na pero hindi ko na yun maaaring bawiin pa dahil yun ang totoo" "Pasensya na at insulto pala sa'yo ang tugunin din ang bawat halik mo. Pasensya ka na dahil hindi ko kayang pigilan na halikan ka"

seryosong saad ko sabay tingin sa kaniya. Nang makita kong parang natigilan siya at naging tensiyonado ay napangisi ako at umiling. Kitang-kitang ko tuloy ang pagbabago sa reaksyon niya, ang nakangiti niyang mukha kanina, ngayon ay naging seryoso na.

'𝚜𝚒𝚗𝚘 𝚋𝚊 𝚗𝚊𝚖𝚊𝚗 𝙷𝚒𝚗𝚍𝚒 𝚖𝚊𝚐𝚞𝚐𝚞𝚕𝚊𝚝 𝚎 𝚗𝚐𝚊𝚢𝚞𝚗 𝚔𝚘 𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚐𝚒𝚗𝚊𝚠𝚊 𝚢𝚞𝚗 𝚜𝚊 𝚔𝚊𝚗𝚒𝚢𝚊 ' "S-Salamat, Sir" Agad niyang pasalamat kaya agad ko siyang tiningnan, agad kong napansin na bigla siyang nag blush kaya agad akong napailing sa naging reaction niya Hindi ko nalang pinanasin ang kaniyang naging reaction tinuloy ko nalang ang aking pag mamaneho ng makar ating na agad sa company at paniguradong gutom na gutom na si zaica.

"Enjoying the view?" "H-huh?" Agad niyang itinaas rito ang mga mata habang ramdam niya ang panginginit ng kanyang magkabilang pisngi. Humakbang ito at lumapit sa kanyang harapan. Bigla siyang nakaramdam ng pagkailang rito ng hagudin nito ang halos hubad niyang katawan. "I said, Do you enjoy the view?"

sabi nito. "Sure.. salamat sa lahat" nagulat ito ng yumakap siya at hinalikan ito sa pisngi "salamat sa pagiging mabuti mo sa akin at pag aalaga.. akong bahala sayo sa Pilipinas pag uwi mo." "Salamat" gumanting yakap ito sa kanya. Hindi na siya lumingon nung maglakad. Dire diretso na siya. Baka magbago pa ang isip niya na umalis ng lugar na ito.

"Ako na, bakit hindi n'yo sila agad pinapasok?" "Eh' Ma'am kasi?" Tugon nito na napakamot pa sa ulo. "It's okay naiintindihan ko naman maaaring maingat lang sila and that is good!" "Pasensya na ha'?" "It's okay, salamat! Ang totoo hindi ko alam na dito lang pala sila lumipat." Nagsasalita ito ng nakatutok pa rin ang tingin sa kambal.