Ako Ay Naging Mapagpasensya Sa นิยาย & เรื่องราว

Wala naman talaga ako dapat sa eksena. “P-pasensya na talaga, Ma’am. . .” Halos mabasag ang boses ko. “Nagpapasalamat po ako sa iyo. Napakabuti mo po sa akin. . . Salamat po talaga, Ma’am Eisha. . .”

Paglingon ko sakaniya ay bitbit bitbit niya na ang pana at palaso. "Pasensya na kung natagalan," nanlaki ang mata ko dahil bukod sa hindi ko inaasahan na papayag siya ay nagulat rin ako dahil sinabi niya ang salitang pasensya. He was cold earlier at ngayon humihingi siya ng sorry.

sagot ni Cearina, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa tuwa. Sa kanilang pag-uusap, napansin ni Cearina ang pagbabago kay Ezekiel. Nagiging mas mabait ito, hindi na tulad ng dati na tila hindi siya pinapansin. Ngayon, siya ay nagiging mas attentive at maalalahanin. “Anong nangyari sa’yo? Bakit biglang nagbago?” tanong ni Cearina, nagtataka sa kanyang nakikita.

nakuha ko naman ang mga atensyon nila. Nanggigigil ako sa lalaking 'to. Pinipigilan ko lang ang sarili ko na huwag gumawa ng kahit anong eksena. Hinahabaan ko na nga lang ang pasensya ko, eh, 'tapos ganito pa ang gagawin niya? "Ako muna ang papalit sa 'yo habang hindi pa gumagaling ang sugat mo. Ginusto mong pumasok kaya dito ka lang. Naiintidhan mo?"

Wala akong pakialam sa opinyon ng isang ito. Hindi naman siya ang nasasaktan! “Matapang ka talaga kaya lahat ng atensyon napupunta sayo, iba ka kasi kaya kami naninibago..” mahinahon nitong sagot. Umirap lang ako hanggang matapos ito at nilisan ang palibot ng sugat ko. “Salamat..” pasasalamat ko at tumayo na ako ng maayos at inayos ko ang gamit ko.

Wala naman talaga ako dapat sa eksena. “P-pasensya na talaga, Ma’am. . .” Halos mabasag ang boses ko. “Nagpapasalamat po ako sa iyo. Napakabuti mo po sa akin. . . Salamat po talaga, Ma’am Eisha. . .”

“P-Pasensya na...” Hindi siya tumingin sa akin. Naka-focus ang kaniyang atensiyon sa resume ko. Napakagat-labi ako at palihim siyang pinagmasdan. Walang emosyon ang kaniyang mukha. He changed a lot. His face became more handsome and serious. His body built and his clothes also changed. Ang moreno niyang balat ay nanatiling gano'n taliwas sa labi niya na mas lalo yatang pumula at kaakit-akit. Kahit sa malayong distansiya namin ay naaamoy ko ang mamahalin niyang pabango.

Para bang natameme si Sir Presa. Doon ko lang naramdaman na parang naging akward ang paligid. “P-pasensya na po, nabigla lang, natuwa lang po talaga ako sa mga ginagawa ninyong tulong sa akin,” paliwanag ko habang hindi ako makatingin nang maayos sa kaniya.

Dahil diba siya ang gusto nito at ang mahal nito. Maya lang ay nag paalam ng uuwi itong si Alice na mabuti naman dahil kanina pa ako naiinis sa kanya. Masyado na siyang pa pansin. Oo nag papasalamat ako sa nagawa niya pero kasi nakakainis lang ang masyado nitong pag papa pansin hindi na nakakatuwa sa totoo lang.

"Magandang hapon po. Pasensiya na po kung hindi ako kaagad nakapagsabi na mawawala--" "Pasalamat ka mabait ako at hindi ko ipinatapon sa labas ang mga gamit mo noon at pasalamat ka mabait ang kaibigan mo na si Lea kung hindi ay talagang pinaupahan ko na ito sa iba." Mahaba naman ang pasensiya ko, pero hindi ko ba alam kung dahil sa pagod kaya nakakaramdam ako ng matinding inis. Gayunpaman, maayos ko pa rin itong sinagot.