Alamat Ng Pagong นิยาย & เรื่องราว

natigil ako sa pagkalikot sa phone ko nang tawagin ako ni Manong Bong. "Sa bahay na lang po, Manong. Bakit po? Gusto niyo po ba kumain na muna tayo bago tayo umuwi?" Nakangiting tanong ko. Nasa Silay City pa naman kami, hindi pa nakalabas sa kanto papuntang airport kaya kung gutom na si Manong, puwede pa kaming kumain muna sa mga kainan dito sa Silay.

Sinubukan kong magtanong muli, umaasang makakakuha ako ng anumang impormasyon. “Nasa Hacienda Mondragon ka, hija. Sa liblib na bahagi ng Batangas.” Batangas. Malayo sa Marilao. Walang paraan para makatakas. Lalo akong nanghina sa narinig ko. Ang hacienda na ito ay kilala sa buong bansa. Napakayaman nga pala ng isang Drake Mondragon, kaya pala kayang-kaya niyang magtago ng isang tao ng ganoon kadali. Bago pa ako makapagtanong muli, yumuko na ang kasambahay at lumabas ng silid, muling nilock ang pinto. Naiwan akong muli, kasama ang pagkain na hindi ko man lang nagawang galawin.

"Okay sige salamat sa pagsagot sa mga katanungan ko. Naghahanap pa kasi kami ng magiging kasambahay rito. Hindi naman kasi puwede si Maribel dahil may trabaho siya kaya kapag may oras lang siya nagpupunta rito. Kung sakali sana, kung gusto mo lang naman ay puwede kang pumasok rito. Wala kang poproblemahin dahil libre naman lahat rito. Maaari ka ring dito mag-stay in dahil may mga kuwarto naman para sa mga kasambahay. Napakabait pa na amo nila Mr. at Mrs. Montenegro. Ang anak lang naman nila na si Rain Tyler ang pasaway pero hindi ito madalas nagpupunta rito dahil may sarili itong condo na inuuwian. Kung may mga katanungan ka, magtanong ka kay Maribel at kung sakaling papasok ka ay sabihan mo

singit ni Angela na nakangiti. We decided to leave after the small chitchat. She said na maliit pa talaga ang sweldo kapag nasa first month ka pa lang. The salary will get higher the longer you stay. It's more like compensation for staying at the coffee shop. Pagmamay-ari ng pamilya ni Angela ang shop na iyon. At manager si tita roon. We grabbed lunch at McDonald's near Victoria Plaza. Umorder s'ya ng burger and spaghetti. I decided to have beefsteak instead.

"P-Paano mo nalaman ang address ko?" "I searched about you, right? sinabi ko nang unang magkita tayo sa bahay ni Cyron. I know things about you. About your shop, that's why I went there. Iyon ang main branch mo ng Tinatangi, hindi ba? also, may mga alaga ka ring aso at pusa." Napalunok ako. Marami nga siyang alam tungkol sa akin. "O-Oo, may mga alaga ako pero nasa pet house ng kaibigan ko. Walang mag-aasikaso sa kanila sa bahay ko dahil mag-isa lang akong nakatira doon."

Gusto kong kalimutan ang lahat ngunit hindi maaari. Ganito na talaga ang buhay ko. Bumili ako ng bente pesos na fishball at kikiam. Napakasarap! "Saan ka nakatira, iha?" tanong ni Manong. "Diyan lang po sa Central," sagot ko habang ngumu-nguya. Ang sarap! Bakit kaya naitanong ni Manong kung saan ako nakatira? 'Di bale na. "Bitiwan mo na ako, Vaughn! Bingi ka ba?" sigaw ng isang babae kaya't napatingin kami sa kaniya.

Naupo ito sa buhanginan at nilapag ang binili nilang pagkain. "Join me" yaya nito. Naupo sya sa tabi nito at kumuha ng paa ng manok isa sa paborito nyang ihaw ang paa ng manok. "Now, tell me what's the problem?" Tanong nito habang kumakain na rin ito ng paa ng manok. Napangiti sya dahil sa pagkakaalam nya isa itong taga pagmana ng malaking negosyo at kung anu-ano pa dahil ang pamilya nito ang pumapangalawa sa pinaka mayaman sa bayan ng San Miguel. Pero kung titignan ito tila pareho lang sila ng katayuan sa buhay kaya naman hindi sya naiilang kay Shawn dahil hindi sya tinuturing ni Shawn na salot sa bayan nila.

tumango pa ako “As I was saying, sa hilaga ang lahat ng klase mo kasi sakop ng mga tao ang boung 5th floor. Sa north east naman pwede kang bumili ng kahit anong gusto mo basta nasayo ang card mo. Sa silangan lahat ng pagsasanay kaya magkikita at magkikita lahat ng 4th year tuwing hapon para magsanay meroong sampong groupo base sa rank mo at nasa 10th team ka”

"Bakit po ang sabi ng Papang sa Maynila kayo nakatira? Kaya doon po namin kayo hinahanap." "Oo meron kaming bahay doon at du'n din kami nakatira noong bago kami magkahiwa-hiwalay. Pero dahil nagmigrated na ang Papa sa Europe kaya matagal na rin kaming hindi umuuwi doon. Ito naman ang dati pa naming bahay. Pero nakabili ang Papa ng bahay sa Maynila. Dahil sa klase ng trabaho niya at saka gusto rin kasi ng Papa na sa Maynila kami mag-aral. Ang akala siguro ng Papang n'yo natuloy na ibenta ito. Ang totoo ibinenta na talaga ito ng Papa sa mga Alquiza noon. Dahil ang gusto ng Lolo n'yo sa Europe na kami tumira lahat kapag nakapagtapos na si Darryl ng Medisina. Pero hindi naman iyon ang nangyari.

Isang napaka-gandang umaga na naman ngayong araw, ang mga manok ay malalakas ang tilaok, ang mga kalabaw naman ay mukhang masiglang masigla. Ngayong araw ay mag-aani kami ng mga palay nina nanay at tatay. “Mayap a abak,” bati ko sa aking ina. “Magandang umaga rin sa'yo, anak,” tugon ni mama habang nag luluto. Ang aming bahay ay gawa sa kahoy, at kami'y naka tira sa San Isidro—probinsya ng Pampanga. Dumiretso ako sa palikuran at nag simula ng mag sipilyo at mag hilamos ng mukha.